Back to Top
Woensdag 01 Apr
86425 users - nu online: 1054 people
86425 users - nu online: 1054 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 14 min. Printervriendelijke Pagina  
Het Grote La Michel Interview, deel 1 - Trava tijdens oorlog, wederopbouw en sek


door Vincent van der Kraan in Algemeen , 29 oktober 2004

This article is also available in English
lengte: 14 minuten


'Ik heb zoveel mannen gehad..., daar had Duitsland bijna de oorlog mee gewonnen'

Uw verslaggever was vijftien jaar toen hij met een vriendje de auto van zijn vader stond te wassen. Opeens werd hij aangestoten en zei het vriendje: “Kijk dat is een kerel!”. Er liep een struise dame langs waar uw verslaggever, groen als hij was, in de verste verte geen man in herkende. Het werd dus een hevige welles-nietes-strijd met het vriendje, doch het zaad was geplant.


Elke keer als deze extravagante dame de ouderlijke woning op de Amstel in Amsterdam passeerde werd er nogal opvallend naar de dame gekeken, hetgeen haar niet ontging. Op een gegeven moment vroeg zij of ik niet eens langs wilde komen voor een kopje thee. Als beginnend homo was dat natuurlijk enorm spannend en ademloos luisterde ik naar haar verhaal over hoe zij zich dagelijks door heteromannen liet neuken zonder dat die ooit iets doorhadden.

Sedert die ontmoeting zag ik La Michel, zoals zij zich noemde, regelmatig rond het Rembrandtsplein in een enorme Jaguar Sport, af en toe vergezeld door haar vriendin Thea, die eenzelfde Jaguar had. Als jonge jongen was ik heel trots als La Michel het raampje naar beneden draaide en mij uitgebreid begroette met een “He schatje hoe gaat het? Kusje!” terwijl om me heen mannen mij met afgunstige blikken stonden aan te gapen. Veertig jaar later zocht ik haar opnieuw op om met haar terug te kijken op een enorm turbulent leven. Het leven van een van de beroemdste Nederlandse travestieten uit de jaren zestig, zeventig en tachtig.

Michel, waar begonnen je eerste escapades?

"Ik ben in 1933 in Oudewater geboren. Ik was zeven toen de oorlog uitbrak. Als jongetje pijpte ik al Duitse soldaten. In 1943 werd een soldaat bij ons thuis ingekwartierd. Hij sliep bij mij in bed. Het wond mij heel erg op om zo tegen hem aan te rijden terwijl hij sliep. Ik voelde zijn pik stijf worden. Iedereen was in die tijd met erotiek bezig. Er werd nooit over gesproken maar het werd des te meer gedaan. We hadden honger en je was de hele dag alleen maar bezig met aan eten te komen. Ik stal broden, eieren, sigaretten. Iedereen stal in die tijd, dat was heel normaal.

Door de bombardementen wist je dat elke dag je laatste dag kon zijn en je zocht warmte bij elkaar. Hoeveel Duitse soldaten ik wel niet gepijpt heb. Ze wisten het van elkaar niet, maar in varkenshok, huifkar, hooischuur heb ik heel wat seks gehad. Zo klein als ik was, het was altijd om er iets voor terug te krijgen, toen zat het hoerige al in me. Ik deed het altijd voor iets, sigaretten, koek, een bord griesmeel, wat ik dan naar mijn moeder bracht om haar in leven te houden. Als ze vroeg hoe ik daar in godsnaam aan kwam, zei ik altijd dat ik het gekregen had. Sommige roddelvrouwen in het dorp, zoals Maartje Spek, Dikke Pie en Magere Kee wisten precies wat ik deed. Ik moest hun telkens ook wat afschuiven, want anders dreigden zij het mijn ouders te vertellen.



Ik was zeven jaar toen de oorlog uitbrak en ik heb dus geen school gehad. Ik was een scharrelkind en had na de oorlog enorme moeite in het gareel te komen. Ik had seks met alle jongens uit mijn buurt. Van mijn twaalfde tot mijn vijftiende was ik betrokken bij elk schandaal in Oudewater. Een bakker die bij ons het brood kwam brengen was verliefd op mij en rotzooide af en toe met me. Mijn broer Jan kwam dat te weten en vertelde het aan de politie. Daardoor kwam hij een keer vast te zitten. Ik vond het in die tijd allemaal heel spannend, maar ik was op mijn beurt weer verliefd op de bakker zijn knecht. Ik fietste achter hem aan. Als hij een mondharmonica van me kreeg wilde hij het helemaal bloot met me doen.

Toen ik dertien was werd ik voor het eerst geneukt door een jongen van achttien, Frans heette hij, op het Jaagpad. De volgende dag zei Frans: 'Ik heb je zwanger gemaakt.' Ik was helemaal in paniek en dacht: 'Oh God, nu krijg ik een kind!' Van de zenuwen spande mijn buik samen, wat voor mij een teken was dat ik inderdaad iets in mijn buik had. Na een week vertelde ik mijn moeder dat ik zwanger was, waarop zij meteen met me naar de dokter is gerend. Deze heeft mijn moeder tactvol de behandelkamer uitgewerkt en mij op een geweldige manier seksuele voorlichting gegeven. Hij vertelde mijn moeder dat ik homoseksueel was en schreef mij tegen de zenuwen valeriaandruppels voor.

Mijn streng gereformeerde moeder kende het woord homoseksueel niet en dacht dat het iets met zenuwen was en dat mijn homoseksualiteit zou overgaan van de valeriaandruppels die zij voor mij moest halen. Mijn moeder was eigenlijk een schat; mijn broer Jan en mijn twee oudste zussen wilden mij perse in een gesticht laten opnemen, maar zij heeft zich daar altijd fel tegen verzet. Zelfs mijn vader wilde dat niet. Mijn broer heb ik zijn gedrag nooit vergeven. Als kind voelde je je zo tot op het bot beledigd, dat hij je bij de politie had aangemeld en in een gesticht wilde hebben."

Wanneer trok je voor het eerst vrouwenkleding aan?

"Dat was in 1944, twaalf jaar oud, voor vriendjes op zolder in jurken van mijn moeder. Ik zong liedjes van Zarah Leander mee met haar bakelietplaten op een oude pathefoon, met zo’n grote toeter, de voorloper van de grammofoon. Voor een twaalf jaar oud jochie was het in die tijd heel ongebruikelijk dat je een Duitse tekst uit je hoofd kende. “Kann denn Liebe Sünde sein?,” tot ergernis van mijn gereformeerde vader, en “Ich stehe im Regen und warte auf Dich.” Bij dat laatste liedje wees ik dan naar een jongetje. Hij begreep wel niet wat ermee werd bedoeld, maar belandde even later wel met mij in de varkensschuur. Ik had in die tijd lang haar en zag er uit als een meisje. Jongetjes in die tijd vonden het heel gewoon dat ik in vrouwenkleren optrad. Ik had het predikaat van artiest en dan is dat heel normaal."



"Mijn vader begon echter steeds meer argwaan te krijgen en op een dag vond hij een briefje dat een jongetje me had geschreven. Er stond iets in in de trant van: 'Gaan we vanavond weer lekker tegen elkaar aanliggen? Kees!' Mijn vader was woedend en schreeuwde dat het een zonde was voor God. Ik werd door mijn vader die avond voorgelezen uit de bijbel, uit het hoofdstuk: Mannen met mannen ontucht bedrijvende deze zijn een gruwel in Gods ogen en des Doods waardig. Daarbij werd ik strak aangekeken. Dat maakte flink indruk op me. Maar het was oorlog en dat werkt enorm moraalverdrijvend. Er werd niets bij naam genoemd maar seks vond overal plaats.

De bakker werd gearresteerd voor ontucht met minderjarige jongens. Vijftien jongens moesten na de oorlog op het politiebureau komen en alle vijftien verklaarden ook met mij seks te hebben gehad. Ze konden mij echter niets maken want ik viel met mijn veertien jaar niet onder artikel 248bis, ofwel: 'De meerderjarige die ontucht pleegt met een minderjarige van hetzelfde geslacht kan gestraft worden met een gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren.' Meerderjarig werd je pas bij eenentwintig in die tijd. Ik kreeg echter wel een naam van hier tot ginder. Op mijn vijftiende had ik inmiddels zoveel schandalen achter de rug dat ik erge last begon te krijgen met mijn ouders en de plaatselijke politie."

Hoe heb je daarop gereageerd?

"Ik liep van huis weg en kwam bij een zigeunervriendje in het woonwagenkamp. Voor zijn ouders, die straatarm waren, jatte ik brood en allerlei zaken waarmee zij in leven bleven. Zij waren gek op mij. Op een gegeven moment kreeg de vader een baan bij Circus Strassburger en vroeg mij om daar stalknecht te worden. Al gauw werd ik ook bij de voorstelling betrokken. Ik mocht heel mooie satijnen kleren aan en sprong touwtje boven op de rug van een groot breed paard. ’s Avonds verkocht ik foto’s van de artiesten aan het publiek.

Twee jaar later, tijdens een optreden van het Circus in Utrecht, ontmoette ik een steenrijke man uit Den Haag die mij meenam. Hij woonde in een hele chique buurt, genaamd de Frankenslag. Ik was toen zeventien en alles moest heel stiekem gebeuren omdat de wet nog homoseksuele contacten met iemand onder de eenentwintig jaar verbood. Art. 248bis werd pas in 1971 geschrapt. De enige plek waar we ongestoord onze gang konden gaan was in zijn bungalow bij de Reewijkse Plassen. We hebben vijf jaar samengewoond, toen overleed hij."



"Ik ontmoette in die tijd een nachtclubdanseres, Anita. Bij haar thuis mocht ik haar kostuums aantrekken en op een gegeven moment dacht ik: wat jij kan kan ik ook. Ik werd geëngageerd bij nachtclub 'The Old Dutch' op de Heerengracht en later ook nog bij de 'Étoile.' Met Anita gingen we naar heel luxe Haagse privéfeesten - die had je in die tijd nog - met veel ambassademensen en mensen van het corps diplomatique. Ik begon me steeds extravaganter te gedragen en op een avond had ik zo’n waanzinnig brede jurk aan dat ik niet meer in een taxi paste.

Ik had een kennis in de verhuizingen en we hebben een verhuiswagen de oprijlaan tot voor het bordes laten oprijden. Op de zijkant stond in grote letters: 'Zuinig op uw Ledikant, bel firma Brandt!' Dat was op zich al hilarisch genoeg, met mij erin. De klep ging omlaag, een trapje werd voorgezet en tot grote hilariteit van alle gasten kwam ik als Marie Antoinette met een twee meter brede jurk elegant het bordes op geschreden. Bij de ingang werd ik aangekondigd door Gravin van Limburg Stirum die riep: 'Madames, messieurs: LÁ Michel!' Op dat moment doopte zij mij, zonder het te beseffen, met de artiestennaam die ik mijn verdere loopbaan altijd zou blijven dragen. Een wat dronken bekakte meneer vroeg mij waar mijn familiewapen was. 'Tussen mijn benen!,' antwoordde ik koket.

De Engelse ambassadeur moest ik, in de gang bij het toilet, achter mijn struiswaaier vieze woorden in zijn oor fluisteren, maar na drie woorden was mijn vieze Engelse vocabulaire uitgeput.

Die jaren-vijftig-feesten van de Haagse crème de la crème waren heel wuft. Feesten waar de chique en de nichtenwereld zich met elkaar mengden. Er liepen veel bekende nichten uit die tijd rond, zoals Mona en Leidse Willie, die aan die feesten de nodige Schwung gaven."

"Ik trad avond aan avond op in 'The Old Dutch' en werd ook in het land her en der gevraagd. Op een gegeven moment kreeg ik een contract bij de 'Moulin Rouge', in die tijd Amsterdams beroemdste nachtclub op het Thorbeckeplein.

Wat later werd dat mij door de politie verboden, op straffe van sluiting van de club. In die tijd werd travestie beschouwd als het je onder valse voorwendsels voordoen van een persoon van het tegenovergestelde geslacht, ter misleiding van onschuldige heteroseksuele mannen, hetgeen strafbaar was.

De politie had het zelf nooit ontdekt als er niet jaloerse heterocollega’s waren geweest die mij bij de hermandad hadden verlinkt. Ik smeet met geld, kocht dure boa’s van struisveren en ja, dat wekt jaloezie."



"Begin jaren zestig kwam er in de Korte Leidsedwarsstraat het eerste travestiecabaret, 'Madame Arthur'. Omdat ik niet meer mocht optreden van de politie moest ik aan ander werk zien te komen en dook ik de prostitutie in. Ik werkte zo’n tien gastarbeiders per avond af. Zij beantwoordden aan mijn libido. Zij waren voor mij het Hooglied van Salomo, dat ik altijd als je reinste evangelische porno heb beschouwd en ik verdiende er ook nog geld aan."

Hoe stond het met de liefde?

"In die tijd raakte ik bevriend met Bob Angelo. Dat was een schuilnaam uit de oorlog, want eigenlijk heette hij Niek Engelschman. Hij is oprichter en jarenlang voorzitter geweest van het COC, dat de voortzetting was van de eerste en vooroorlogse homoclub van Nederland, de Shakespeareclub, in een zijstraat van het Damrak. Ik werd echter het COC uitgezet. Als ze er lucht van kregen dat je prostitué was vloog je er uit.


Later zou ik in datzelfde COC optreden als La Michel! Maar net voor ik eruit vloog leerde ik er een biseksuele zakenman kennen die op de Apollolaan woonde.

Ik kreeg zomaar een Jaguar van hem cadeau. Ik reed er zonder rijbewijs de garage mee uit. Met diezelfde Jaguar zou ik een paar jaar later in het water belanden.

We waren met nog twee trava’s uit geweest in Antwerpen en op de terugweg kwamen we, in de mist, bij Lexmond in een sloot terecht.

Nou, je kan je de situatie voorstellen. Drie krijsende trava’s met scheef gezakte pruiken en gescheurde jurken op een landweggetje om zes uur in de morgen.

Een boer op een tractor kwam voorbij en was in de stellige veronderstelling met drie dames van doen te hebben. Met een hooivork werden onze jurken uit het water gevist."

"Daarna kocht ik een Jaguar Sport. In die tijd leerde ik Thea kennen. Zij had ook een Jaguar Sport. Met onze twee Jaguars maakten wij het Rembrandtsplein onveilig. Vijf jaar lang zijn we met elkaar opgetrokken. We hadden een platonische relatie en we kropen alleen bij elkaar in bed als het omweerde. Op hoogtijdagen trad ik op bij 'Madame Arthur', het travestietencabaret. Ik verdiende echter veel meer met hoereren, op één dag verdiende ik net zoveel als met een week optreden."

Hoe deed je dat met heteromannen, merkten die niets?

"In het begin durfde ik mannen niet uit te leggen dat ik een vrouw met een klein foutje was, zoals ik dat noemde. Tijdens het neuken hield ik mijn hand voor mijn lul. Van de spanning kon ik toch geen erectie krijgen en ik maakte de mannen wijs dat ik het lekker vond om mezelf onder het neuken te vingeren. Ze neukten mij tussen mijn benen en hadden nooit iets door. Eens wilde een man mij beffen. Hij wist niet dat hij eigenlijk mijn ballen aan het likken was. Daarbij kwam per ongeluk mijn lul even in zijn mond terecht. Na afloop vroeg hij: 'Wat zat er nou opeens in mijn mond...?' 'Oh mijn vinger, schat!,' zei ik en hij geloofde het."

"Op een avond ontmoette ik een grote stoere bouwvakker. Een prachtkerel en ik twijfelde heel erg of ik het aandurfde. Zou hij bruut mijn hand wegrukken en ontdekken wat ik was? Ik vond hem zo spannend dat ik de gok waagde. Ik vroeg vijfenzeventig gulden en we maakten het af op honderd omdat hij ook 'extra' wilde. Ik kleedde mij geheel uit en kon met mijn lul tussen mijn benen geklemd als een volwaardige vrouw lopen. Hij keek naar me en zei: 'Laat maar zitten verdomme, jij bent ook al geopereerd.' 'Hoezo dan,' vroeg ik. 'Ik zoek een pik,' antwoordde hij. 'Nou schatje, kijk eens hier, dan heb ik een verrassing voor je.' Dat werd een verrukkelijke nacht."

"Op een gegeven moment begon seks echter steeds meer op een judowedstrijd te lijken. Daarop ben ik gaan vertellen dat ik een vrouw was met een klein foutje en wees dan een maat aan zoals een visser zijn laatste grote vangst aantoont. Het bleek niets uit te maken, ik kon mannen bij de vleet krijgen. Er waren zelfs mannen die mij tweehonderd gulden boden, dat zou nu vijfhonderd euro betekenen, om alleen maar een rondje rond het Rembrandtsplein te mogen rijden, naast mij in de Jaguar. Ze stonden me al op te wachten bij Caransa op de hoek. Ik was een chique wijf. Zo praatte ik niet over pijpen maar had het over ‘een mondmassage’."

Wat is nou je grootste kick geweest?

"Het ongebreideld egostrelen en heteromannen versieren. Het is het gevoel van examen doen; haal ik het... trapt hij erin? Ik keek klanten eerst goed aan of ik het zou vertellen en dat was weer een kick op zich. Pikt hij het en neemt hij die lul voor lief of wordt hij kwaad. Ik was een uitdager, een gokker. Ik ben een narcistisch theatraal figuur. Ik besefte de waarde van het geld niet, ik heb ermee gesmeten als water.



Ik ben wel eens gewurgd en heb het net op het nippertje overleefd. Ik dacht nooit aan de toekomst en de noodzaak iets opzij te moeten leggen. Je hebt zoveel zelfvertrouwen. Elke dag dacht je: ach, morgen verdien ik het weer. Je hebt een oorlogsgevoel. Iedere keer weer een verovering. Hoeveel mannen heb ik wel niet gehad..., daar had Duitsland bijna de oorlog mee gewonnen..."


Wordt vervolgd. Volgende maand vertelt La Michel over het afscheid van de hoererij en de definitieve overstap naar het artiestenbestaan, de 'Madame Arthur' in de Warmoesstraat, de cocaïne en over ouder worden.



Commentaar:
Re: Het Grote La Michel Interview, deel 1 - Trava tijdens oorlog, wederopbouw en sek-


Reactie van fred dd. 10 augustus 2007
geweldig verhaal en heel herkenbaar;proficiat voor je openhartige story,
fred van der wal
krietak@hotmail.com










GERELATEERDMEER VAN VINCENT VAN DER KRAANMEEST GELEZEN VAN VINCENT VAN DER KRAAN

Het Grote La Michel Interview, deel 1 - Trava tijdens oorlog, wederopbouw en sek

Vincent van der Kraan, in Algemeen op 30 oktober 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media