Back to Top
Vrijdag 15 Nov
86374 users - nu online: 1158 people
86374 users - nu online: 1158 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





Films & boeken

De schrijver van het sterk autobiografische boek Mijn meester is homo werkte jaren als docent op het VMBO op een Regionaal OpleidingsCentrum (ROC, zoals het tegenwoordig heet) in de buurt van Amsterdam. Vanaf het begin in de jaren tachtig kiest hij ervoor om als homo kleur te bekennen en niet te verbergen dat hij homoseksueel is.

door Gert Hekma - 20 september 2004

lengte: 5 min. Printervriendelijke Pagina  
Het grenzeloze optimisme van een 'zemmel'


This article is also available in English
lengte: 5 minuten


Voor de eerste maal wordt nu in boekvorm gepresenteerd wat de media al langer als thema brengen, de discriminatie van homoseksuele leraren in het onderwijs. Op de 200 pagina’s van het boek vertelt Peter van Maaren over een honderdtal incidenten rond zijn seksuele voorkeur. Het stramien dat hij beschrijft is duidelijk. Verreweg de meeste leerlingen in zijn klassen zitten boordevol vooroordelen over homoseksualiteit.

Vrijwel altijd is hij in staat om de vooroordelen weg te nemen door open te zijn en de concrete vragen van de leerlingen te beantwoorden. Vaak raken de leerlingen, zowel meisjes als jongens van alle etnische achtergronden, door zijn eerlijkheid juist op hem gesteld. Jongens gaan met hem stoeien en meisjes kletsen met hem over liefdesvragen en -perikelen. Soms komen ze met persoonlijke problemen rond seks en seksuele voorkeur bij hem. Hij doet zijn best al die vragen te beantwoorden.

Aardig is dat hij oog heeft voor het effect van seksuele aantrekking in de klas. Hij houdt van zijn Turkse en Marokkaanse jongens omdat hij hen stoer en mooi vindt. Maar ook de blanke meisjes houden daarom van die scholieren. Dat betekent evenwel niet dat ze zin hebben in de seksuele vrijpostigheden die deze jongens zich veroorloven.

Omdat witte meisjes sexy gekleed gaan en seks lang niet altijd uit de weg gaan, denken te veel moslim-jongens dat ze sletten en hoeren zijn die zich als eerloze wezens hun billenknijperij en borstbetasterij moeten laten welgevallen. Peter van Maaren kan als eerloze “ibne” of “zemmel” (Turks en Marokkaans voor nicht) enig respect winnen door eerlijk en moedig te zijn, en door zijn seksuele voorlichting.

Vooroordelen

Het grootste probleem vormen uiteindelijk niet de scholieren, maar de collega’s en de schooldirectie. Die dringen er steeds op aan dat hij zijn seksuele voorkeur verbergt en geen seksuele voorlichting geeft. Alsof dat niet hoort bij de maatschappijleer die hij doceert. De blanke collega’s zijn bang dat zijn duidelijkheid tot problemen leidt. Van Maaren stelt daarentegen dat de scholieren zijn eerlijkheid juist bijzonder op prijs stellen. Zijn betrokkenheid bij de scholieren wordt evenmin op prijs gesteld.

Hij maakt duidelijk hoe moeilijk het is om tegen de vooroordelen van zijn witte collega’s op te boksen. Want niet alleen willen zij niet dat hij voorlichting geeft of openlijk over homoseksualiteit spreekt, zijn gestoei met de leerlingen vinden ze helemaal te ver gaan. Spreken over heteroseksuele verhoudingen is vanzelfsprekend zoals over partners, kinderen en huwelijken, maar wanneer een homo het over zijn relaties heeft, is dat opeens onbehoorlijk. Daarmee zou hij de sfeer seksualiseren.

De directrice verbiedt hem gebruik te maken van de toiletten van de leerlingen, een regel die niet voor heteroseksuele leraren geldt. Ze is kennelijk bang dat hij daar een nummertje gaat maken met de jongens. Op buitenlandse reizen willen mannelijke collega’s niet met hem een kamer delen en stellen ze voor dat hij bij de vrouwelijke collega’s gaat slapen. Wanneer hij op een schoolfeestje met een homoseksuele collega gaat dansen, fronsen de andere leraren hun wenkbrauwen. Van Maaren dacht dat zulke problemen na verloop van jaren wel zouden verdwijnen, maar zijn collega’s confronteren hem steeds opnieuw met hun vooroordelen.


Wanneer hij problemen heeft met leerlingen uit andere klassen die hem uitschelden of naar hem spuwen, weigert de directie daar iets aan te doen.

De schoolcommissie tegen discriminatie en intimidatie ziet het niet als haar taak een leraar te beschermen tegen leerlingen.

Haar enige opdracht is het om de leerlingen tegen de leraren te beschermen, zelfs niet leerlingen tegen leerlingen.

De voortdurende neiging van schooldirectie en collega’s om vooroordelen uit de weg te gaan en niet op te ruimen, om ernstige perikelen met de mantel der liefde te bedekken en niet op te lossen, maakt de lectuur van het boek soms erg deprimerend.

Wanneer mannelijke scholieren een meisje verkrachten, treedt de directie niet op.

Wanneer Van Maaren wordt bedreigd met een pistool of mes omdat hij bij voorbeeld een leerling niet een middag vrij wil geven, zegt de directeur dat hij het in beslag genomen wapen na de les weer aan de leerling terug moet geven want dat zijn nu eenmaal de regels.

Aangifte van geweld doet de school niet want dat brengt haar reputatie in gevaar. Als hij een pistool op zijn hoofd gericht krijgt, maakt de directie zich in de laatste plaats druk over zijn welbevinden. Ze wil vooral een vervelende affaire zo snel mogelijk in de doofpot stoppen. Als je dit boek leest, krijg je de indruk dat geweld en intimidatie al veel langer ernstige problemen op scholen zijn die al ver voor de moord van een leraar op het Haagse Terra-College speelden maar routineus werden genegeerd door schoolbesturen.

Heteroseksuele vooringenomenheid

Peter van Maaren is een onverbeterlijke optimist. Hij slaat zich steeds opnieuw door de problemen heen. Hij stelt het belang van de leerlingen centraal en identificeert zich meer met hen dan met zijn collega’s. Uiteindelijk breekt hem dat op. Aan het eind van het boek verdwijnt hij in de WAO. Het is niet de weerzin tegen homoseksualiteit van witte en andere leerlingen die hem de das omdoet, maar de heteronormativiteit van de collega’s en de schooldirectie.

Het is heel treurig om te moeten vaststellen dat de winst van homo-emancipatie van de afgelopen dertig jaar stuk loopt op een publieke cultuur die alleen heteroseksuele relaties erkent en bevestigt. Op scholen zoals die waar Peter van Maaren werkte, lijkt een extra investering in homo-informatie zeer gewenst.

Omdat de bestuurders problemen vrezen bij de scholieren die volgens de auteur met enige inspanning kunnen worden opgelost, gebeurt er niks.

Het is meer nog de laksheid en heteroseksuele vooringenomenheid van de witte schooldirecties dan de homo-aversie van de leerlingen uit etnische minderheden die aangepakt moet worden.

Alle verhalen van andere homoseksuele leraren maken duidelijk dat het geval van Peter van Maaren niet op zichzelf staat.

Uit onderzoek komt naar voren dat homoseksuele leraren en leerlingen op veel meer scholen problemen ervaren of dat acceptatie van homoseksualiteit oppervlakkig blijft.



Er zijn in het verleden voorstellen gedaan om het schoolklimaat aan te pakken en homovriendelijker te maken, om meer leerstof dat expliciet over homoseksualiteit gaat in het onderwijs in te brengen, niet alleen bij maatschappijleer maar ook bij taalles, geschiedenis, lichamelijke opvoeding of op andere plekken.

De onderwijsinspectie heeft aangekondigd scherper op homodiscriminatie te letten en de politiek moet haar daaraan houden.
Het boek van Peter van Maaren zal door de vele concrete voorbeelden voor veel mensen een eye-opener zijn. Het is jammer dat hij zo sterk alleen op zichzelf is betrokken en de ervaringen van anderen links laat liggen. Ook wordt alle ROC-misere soms wat veel voor de lezer. Gelukkig staat daar zijn grenzenloze optimisme tegenover. Het boek is met veel vaart geschreven en leest daarom prettig. Helaas heeft de uitgever matig werk afgeleverd en maken de volle bladspiegel en de vele drukfoutjes de leeservaring minder aangenaam. Maar dat kunnen we de schrijver niet verwijten.

Peter van Maaren, Mijn meester is homo, Amsterdam: SWP, 2004, 203 blz., E 19,50












GERELATEERDMEER VAN GERT HEKMAMEEST GELEZEN VAN GERT HEKMA

Het grenzeloze optimisme van een 'zemmel'

Gert Hekma, in Films & boeken op 23 september 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media