Back to Top
Dinsdag 18 Feb
86414 users - nu online: 1163 people
86414 users - nu online: 1163 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







Printervriendelijke Pagina  
Toenemende homohaat, slaat de slinger door?


door De Ket in Columns & Opinie , 16 januari 2020

This article is also available in English


Lieve Noorderburen, Welkom in 2020! In deze column geen plaats voor de obligate beste wensen voor nieuwjaar die u ongetwijfeld reeds in overvloed in ontvangst hebt genomen.


Wel wil ik even stilstaan bij de uitdagingen die voor ons liggen dit jaar en wellicht ook de komende jaren. Hedendaagse homofobe (en anti-HLBTIQ in de brede zin) retoriek is er niet alleen in verre landen, de haatpreken weerklinken meer en meer in Europese landen, dichter bij huis.

Voor een goed begrip: historisch gezien heeft de HLBTIQ-gemeenschap nooit op veel sympathie mogen rekenen. De stijgende homohaat is op zich dus eigenlijk niet verwonderlijk. Homohaat en homofobe retoriek kennen, net als heel wat andere maatschappelijke tendensen, een cyclische en metronomische beweging in heel wat westerse landen. Over de andere landen, met een meer geïnstitutionaliseerde homohaat, zal ik het vandaag niet hebben.

De homovrije zones in Polen, waarover vorige maand heel veel te doen is geweest, zijn – nogmaals – het ultieme bewijs voor de vuile en perverse rol die de katholieke kerk speelt in het homofobe discours in dit land. Polen zijn katholieker dan de paus en dat mag je echt serieus nemen. De kerk als aanzetter van homohaat, er zijn nog zekerheden in het leven.

Er zijn heel wat oorzaken en redenen van deze (hopelijk tijdelijk) toenemende homohaat. Er is niet alleen de katholieke kerk als aanstoker, andere godsdiensten hebben ook geen hoge pet op over de HLBTIQ-gemeenschap. Het is niet omdat in België de secularisering duidelijk zichtbaar is tijdens de misvieringen dat in andere landen mensen de weg naar de kerk niet meer vinden.

De kerk als instituut – en bij uitbreiding alle godsdiensten - leeft bij de gratie van angst en onzekerheid bij de bevolking. Elke catastrofe of economische depressie is het gedroomde geschenk van elke godsdienst. Het Europese migratiebeleid gooit nog wat extra olie op het vuur. Een andere oorzaak in mijn ogen is toch wel de activistische en vaak tegenstrijdige retoriek die vanuit de HLBTIQ-gemeenschap opborrelt.
 
Zonder enige twijfel heeft constant lobbywerk vanuit alle hoeken ervoor gezorgd dat bepaalde rechten en voordelen in een definitief wettelijk kader werden verankerd. Denk maar aan het wettelijk samenwonen, het homohuwelijk en versoepelde adoptieregels in enkele landen, homohaat als verergende factor bij de strafbepaling van een misdrijf, et cetera.

Maar activisme werkt als een metronoom. Het is goed de slinger een duwtje in een bepaalde richting te sturen, maar je hoeft geen fysicus te zijn om te beseffen dat de slinger – vroeg of laat – terugkeert.

Bij homoactivisme is dit niet anders. Uitingen en verwensingen als “homo zijn is het nieuwe normaal” maken dat pijnlijk duidelijk. Ook het homoactivisme zelf is schizofreen. Terwijl we maar blijven hameren op het feit dat we niet anders zijn dan onze heteroseksuele medemens, blijven activisten onze verschillen duidelijk in de verf zetten.

Te weinig staan we stil bij wat “de anderen” hiervan moeten denken. Te weinig staan we stil bij het feit dat ons activisme, wanneer de slinger doorslaat, wel eens verkeerd kan worden geïnterpreteerd. Voor wie van dit fenomeen nog niet overtuigd is, de eerste bewijzen dat het klimaatactivisme intussen meer en meer weerstand dan sympathie oproept, zie ik al in mijn eigen persoonlijke omgeving van familie, vrienden en professionele contacten.

Onze strijd voor erkenning en discriminatie is nog niet gestreden. Maar we houden te weinig rekening met “de anderen.” Ze moeten ons niet begrijpen, hoor ik wel eens. Klopt, maar we vergeten steeds dat ze in de wiskundige meerderheid zijn. Er mag dan wel nog veel werk aan de winkel zijn, met een beschuldigend activistisch vingertje blijven wijzen zal een averechts effect hebben.

Toegegeven, het is niet eenvoudig om hierin het evenwicht te vinden. Vraag is of het überhaupt mogelijk is om dit op een evenwichtige manier te benaderen, zonder nadeel te berokkenen aan iedereen, ongeacht het geslacht of de geaardheid. Het antwoord hierop moet ik jullie schuldig blijven.

Je toegenegen,

De Ket













GERELATEERDMEER VAN DE KETMEEST GELEZEN VAN DE KET



jul 2018       


jul 2017       


jul 2019       




Toenemende homohaat, slaat de slinger door?

De Ket, in Columns & Opinie op 02 januari 2020
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2020 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2020 Gay News ®, GIP/ St. G Media