Back to Top
Maandag 19 Aug
86349 users - nu online: 1282 people
86349 users - nu online: 1282 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





lengte: 5 min. Printervriendelijke Pagina  
Meimaand, verjaardagsmaand


door Rick van der Made in Columns & Opinie , 01 juni 2019

This article is also available in English
lengte: 5 minuten


Mei was een bijzondere maand in onze familie. Drie verjaardagen telde de bloeimaand: mijn vader zaliger, mijn zwager (de man van mijn broer) en mijn jongste zusje. Zusje is drie maal hekkensluiter: zij is de jongste van ons gezin, zij was - na mijn broer en mijzelf - de laatste van het gezin die uit de kast kwam en zij is de jongste van álle zestien neven en nichten van vaders zijde.


Als zij over de drempel van een nieuw tiental stapt, betekent dit dat de gehele familie daar is beland en dat de oudste neven en nichten alweer richting het nieuwe tiental toegaan. Over een jaar wordt zusjelief vijftig. Dan hebben alle neven en nichten van vaderskant Sarah of Abraham ontmoet.

Dit jaar mag ze van haar laatste jaar als veertiger genieten. En ik hoop van harte dat ze ervan geniet: ik heb het beste met mijn zusje voor. Zoals ik als broertje vroeger al had. Mijn zusje en ik waren als kind en jongere bijna altijd samen. Haast onafscheidelijk.

We speelden graag met Playmobil en met Lego. Zusje hield ook van spelen met plastic soldaatjes. Daar was ik dan weer niet van. Ze kon uren achter elkaar de poppetjes beschilderen en in onze achtertuin of in “het poortje” dat naast ons huis liep met de plastic miniatuurtjes spelen. Uren! Dan drentelde ik een beetje rond met m’n Lego en begon uiteindelijk maar voor haar soldaatjes kleurrijke huisjes te bouwen, die als een vlag op een modderschuit in het zand stonden, wat uiteraard helemaal geen zand was, maar een door zuslief en een handvol stoere buurjongetjes veroverd en verwoest oorlogsgebied.


Vaak werden mijn huisjes beschoten of belandden ze vreemd genoeg vanuit het niets op een mijnenveld waarna ze de lucht invlogen. Ik vond alles best: ik zocht de Lego-steentjes weer bij elkaar en begon gewoon weer opnieuw met kleurrijke huisjes bouwen. Zolang ik maar niet mee hoefde te helpen hele divisies plastic soldaatjes in rijen van vier op te stellen of, nog erger, mee moest helpen schietgeluiden te maken en van achtertuin of zandpad een slagveld te maken vond ik het allang best. Zusje rende met de buurjongetjes door de tuin of door de poortjes van de wijk, schoot in het rond en moordde hele divisies plastic poppetjes uit dat het een lieve lust was. Ik was als kind niet zo stoer. Zusje was vele malen stoerder.

Van de vier broers en zussen was zij misschien wel het meest eigengereid. Als kind was ze al wars van conventies: ze wilde nooit een jurk aan, zat liever te tekenen dan aan haar huiswerk en werd in de puberteit punk. Niet een beetje punk, zoals de in haar ogen halfzachte “new wavers,” maar hardcore punk, compleet met hanekam, kistjes, veiligheidsspelden, scheuren in d’r kleding en een voorkeur voor links-activistische demonstraties met bijbehorende hanekamvrienden en hanekammuziek die mijn vader regelmatig tot wanhoop bracht.

Al konden mijn ouders niet alles waarderen wat mijn zusje aantrok en bewonderde, ze lieten haar maar begaan. Moeder maakte zich niet zo druk. “Zeitgeist,” mompelde ze dan, als ze haar jongste dochter met paarse hanekam naar school zag fietsen.

“Ach, weet u,” had een van de mentoren van mijn zusje tegen mijn ouders tijdens een ouderavond gezegd, “wie op zijn zestiende geen communist is, heeft geen hart en wie op zijn dertigste geen liberaal is heeft geen hersens.”

“Het waait wel over,” zei moeder tegen vader als vanuit mijn zusjes slaapkamer het harde gebonk van bands als Dead Kennedys, PIL, Fad Gadget, Gang of Four, of Siouxsie and the Banshees de trap af en door het lieflijke andante van Mozart’s eenentwintigste pianoconcert heen denderde. Of door mijn geliefde Gimme Gimme Gimme van ABBA.

Het woei inderdaad over.

Begin van de maand was ik bij haar op bezoek om haar negenenveertigste verjaardag te vieren. Zusje ontvangt me alweer jaren zonder hanekam. Aan het einde van de middag vroeg ze of ik zin had om mee te gaan en de honden van haar en haar vriendin uit te laten. Uiteraard had ik dat.

Na een goed half uur doorstappen stonden we samen op het veld achter haar huis nog wat met de honden te spelen. Mijn zusje pakte een bal en smeet die zo ver mogelijk weg, waarna de honden er achteraan renden.

Ik wilde niet voor haar onderdoen en probeerde de bal ook zo ver mogelijk weg te gooien. De honden namen niet eens de moeite er achteraan te rennen, zo dichtbij belandde de bal op het gras. Mijn zusje lachte me hartelijk uit.

“Tjonge,” zei ze, “het is maar goed dat jij nooit in het leger hebt gezeten.” “Hoezo dat?” vroeg ik. “Als jij met handgranaten had moeten gooien, zou je je eigen bataljon opgeblazen hebben in plaats van de vijand.”

Nee, mijn zusje is op haar negenenveertigste geen punk meer, maar haar eigengereidheid is er niet minder om geworden. Ze kan nog steeds heel mooi tekenen. En als ik, zoals begin deze maand, bij haar langsga en zij wat achtergrondmuziek opzet, dan hoor ik heel af en toe nog wat zacht gebonk van een inmiddels lang vergeten punkband uit de boxen komen.

The Dead Kennedys
“Eh... Sex Pistols?” vroeg ik in het wilde weg, waarna mijn zusje met haar ogen rolde en even diep zuchtte. “Nee, ’tuurlijk niet,” zei ze. “Dit zijn de Dead Kennedys.” En voor ik er erg in had, draaide ze de volumeknop helemaal open en zat ik met mijn stukje appeltaart aan mijn vorkje geprikt op de bank te stuiteren.

Sommige dingen veranderen nooit. Mijn zusje zal niet alleen altijd mijn kleine zusje of de jongste van alle neven en nichten van vaderszijde blijven, ze zal ook altijd vele malen stoerder blijven dan ik.

En misschien wel stoerder dan de rest van heel de familie van vaderszijde.

Namens mijn stoere zusje wens ik u een fijn begin van de zomer toe.

(Met dank aan mijn nichtje Angela met wie ik over de app gezellig de neven en nichten van de familie van vaderszijde weer eens doorgenomen heb.)



 









GERELATEERDMEER VAN RICK VAN DER MADE

Meimaand, verjaardagsmaand

Rick van der Made, in Columns & Opinie op 01 juni 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp














Rubrieken:








In het nieuwste nummer, Gay News 336, augustus 2019






See you Next Year!
25 juli- 2 augustus, 2020











Meer uit Columns & Opinie
Meer uit nummer 334
Meer van Rick van der Made





t Bolke


Gay heart of the east

meer info |visit


t Bolke


One of the largest gay saunas

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media