Back to Top
Maandag 23 Sep
86358 users - nu online: 1191 people
86358 users - nu online: 1191 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







Printervriendelijke Pagina  
Hoe zou het zijn met de Belgische club van homoseksuele priesters?


door De Ket in Columns & Opinie , 15 februari 2019

This article is also available in English


Lieve Noorderburen, Een hervormer. Een baanbreker. Heel aimabel. Aan superlatieven was er geen gebrek, toen paus Franciscus het pontificale ambt op 13 maart 2013 overnam van zijn voorganger Benedictus XVI, die de maand daarvoor omwille van gezondheidsredenen had aangegeven te willen aftreden.


We zijn nu intussen bijna zes jaar verder en we hebben met z’n allen kunnen vaststellen dat er van grote hervormingen of baanbrekende initiatieven nog steeds niks in huis is gekomen. De Kerk is een traditioneel instituut en dat mag je dus heus letterlijk nemen. Doctrine boven alles, gekruid met een vleugje hypocrisie en vooral blijven schofferen. De vrouwen mogen het nog steeds ontgelden en onze homoseksuele medemens blijft een favoriet doelwit van misprijzen en discriminatie.

Luttele tijd voor het – nochthans verzoenende – kerstfeest liet paus Franciscus optekenen dat homoseksualiteit binnen de Kerk “toch wel problematisch is.” Dat wie homoseksueel is, niet aan een priesteropleiding mag beginnen, laat staan priester worden. “Homoseksualiteit is een modetrend geworden en die mentaliteit beïnvloedt de werking van de Kerk als instituut.”

Het blijft ongelooflijk hoe de goegemeente die onzin blijft slikken. Dat homo of lesbienne zijn nu plots een modetrend zou zijn, impliceert dat iemand die keuze op basis van een trend zou maken. Ik ken persoonlijk niemand die ervoor heeft gekozen om homoseksueel of HLBTIQ+ te zijn omdat het “trendy” zou zijn. Had ik de keuze gehad, dan denk ik dat ik voor heteroseksueel gekozen zou hebben. Zou mijn leven veel gemakkelijker gemaakt hebben. Wellicht wel.

Maar de uitspraak dat homoseksualiteit binnen de Kerk problematisch is, tart toch echt wel alle verbeelding. Alsof niemand weet dat sinds het begin van de Kerk dit instituut steeds een veilige haven is geweest “voor wie anders was.”

De verplichte combinatie van het religieuze of priester-ambt met het celibaat klinkt mooi naar de buitenwereld toe, maar de seksuele beleving van lichamelijke lusten binnen de muren van het huis van God zijn er steeds geweest.

Of de vereniging in België nog steeds bestaat, weet ik niet, maar tot tien jaar geleden was er zelfs een – uiteraard niet-officiële - Belgische vereniging van homoseksuele priesters. Ze kwamen vaak samen – maar niet altijd iedereen -, bij voorkeur in het oudste gaycafé van Brussel, de Réserve. Wellicht om ervaringen uit te wisselen, of om elkaar tips te geven. Ik kreeg lucht van het bestaan van dat clubje, dat toch blijkbaar een dertig leden telde in totaal, toen iemand die ik eind jaren negentig in Antwerpen leerde kennen, me toegaf op (veel) oudere mannen te vallen.

En hij was verliefd op en in relatie met een veel oudere man, een priester op rust. Die priester bleek de bezieler geweest te zijn van dat selecte clubje van Belgische homoseksuele priesters. Ik kreeg wellicht niet alle verhalen te horen, en al was zelfs nog maar tien procent van de verhalen waar, dan nog trok je je ogen wijd open.

En België is een piepklein land. Wat moet dit allemaal niet geven in veel grotere landen? Hoeveel homoseksuele priesters zouden er niet zijn in Europa? In de hele wereld? Wellicht duizenden, misschien zelfs tienduizend. De Kerk als instituut valt (of staat) met de homoseksuele priesters en religieuzen in haar rangen. En intussen maar zeggen en de schijn ophouden dat homoseksualiteit een probleem vormt voor de katholieke kerk. Lager kan men niet vallen. En blijkbaar tast dit ook niet de populariteit van de paus aan. Wat dan ook weer iets zegt over het vermogen van de gelovigen om hierover eens na te denken. Geen nood, de Kerk denkt in de plaats van de gelovigen. Hoe dommer een volk, hoe beter voor de Kerk. En zeker voor de Kerk als instituut.

Intussen leeft een priester in een Vlaams-Brabantse gemeente onder één dak met zijn vriend en schuimt een Limburgse priester de Brusselse sauna’s af voor lichamelijk plezier. Wanneer hij iemand ontmoet en het werk ter sprake komt, dan zegt hij doodleuk dat hij als leraar godsdienst aan de slag is. Om toch maar niet te moeten te zeggen dat hij een priester van verschillende parochies is en de lessen godsdienst maar acht uur per week inhouden en dus eigenlijk zijn bijberoep zijn.

Zoals de Brits-Zwitserse filosoof Alain de Botton schreef in zijn boek Religie voor atheïsten: “Laat ons de godsdiensten als instituut en als geloof afschaffen, maar de goede waarden ervan in ons dagelijks leven behouden.” Ik kan me hierin volledig vinden.

Je toegenegen,

De Ket
 













GERELATEERDMEER VAN DE KETMEEST GELEZEN VAN DE KET



jul 2018       


jul 2017       


jul 2019       




Hoe zou het zijn met de Belgische club van homoseksuele priesters?

De Ket, in Columns & Opinie op 03 januari 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp








TOP STORIES

MEEST GELEZEN (6 mnd)IN COLUMNS & OPINIEIN NUMMER 330




mei 2019        lengte: 4 min.


jun 2019       
















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media