Back to Top
Dinsdag 18 juni
86325 users - nu online: 1278 people
86325 users - nu online: 1278 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





lengte: 4 min. Printervriendelijke Pagina  
Homo zijn in de binnenlanden van Zuid-Afrika


door Wil Groot in Mode & Lifestyle , 25 januari 2019

This article is also available in English
lengte: 4 minuten


Ik bevind mij in de Transkei in Zuid-Afrika. Sinds 2007 doe ik daar projecten. De eerste vijf jaar was ik gericht op aids-weeskinderen. Na vijf jaar zijn wij ons gaan richten op armlastige kinderen en hun omgeving. Als vrijgezelle, blanke man word ik tot de dag van vandaag regelmatig belaagd door vrouwen die graag met mij willen trouwen.


Een blanke man aan de haak slaan is voor de dames de hoofdprijs winnen. De bruidegom moet voor zijn aanstaande vrouw een bruidsschat betalen, die bestaat uit koeien. Een vrouw is dus koeien waard. De hoeveelheid koeien hangt af van het onderwijs dat ze heeft genoten en de familie waaruit zij is voortgekomen. Elke keer wimpel ik mijzelf er weer van af en laat ze weten dat ik met “De Heer” ben getrouwd. Ze moesten eens weten. Ik doe mij voor als moderne missionaris.

Homoseksualiteit is hier bij de grondwet toegestaan. Zuid-Afrika heeft de meest moderne grondwet in de wereld, is mij verteld. In de grote steden is men meer open en wordt het geaccepteerd. Vooral Kaapstad is zeer gewild.

In de plattelandsgebieden is dat duidelijk anders. Wanneer twee mannen met elkaar gaan kunnen ze geen plezier hebben. Ze kunnen geen kinderen krijgen en zullen arm zijn. Jonge mannen lopen hier vaak hand in hand. Dit is normaal en wordt gezien als vriendschap en heeft niets met seks te maken. Jaren geleden vroeg één van de kokkinnen van de backpackers waar ik verbleef mij of ik homo was.

“Waarom vraag je mij dat?,” vroeg ik haar. “Omdat we je hier nooit met meisjes zien en alleen maar met andere mannen.” “Is er homoseksualiteit hier?,” vroeg ik haar. “Ja, dat is er, maar dat is in het geheim.” Ook haar liet ik weten dat ik met “De Heer” ben getrouwd. Toch voelde ik mij er niet prettig bij. Iedereen vertellen dat ik hiv-positief ben is voor mij totaal geen probleem.

Maar openlijk homo zijn hier voelt niet goed. Met lesbiennes is het anders. Eén van de twee heeft een slang en is behekst. De hele gemeenschap roddelt over ze en ze worden in feite uitgekotst. Dit is met mannen hetzelfde.  

“Waarom heeft je broer zijn haar rood geverfd en waarom heeft hij witkalk op zijn gezicht?” De jonge vrouw kijkt mij aan met een semi-glimlach. “Hij is gek. Kijk naar zijn teennagels, die heeft hij gelakt en kijk naar de slippers die hij draagt, dat zijn vrouwenslippers. Zo is hij het laatste jaar constant bezig.” Een moment later zie ik hem gewichten oppakken,  waarmee hij zijn borst- en armspieren traint. Ik vertel de jonge vrouw over transgender, het geboren zijn in een mannenlichaam maar vrouw willen zijn, en andersom. Ze luistert met halfopen mond.

Wanneer ik haar vertel dat het tegenwoordig operatief mogelijk is om jezelf geslachtelijk aan te laten passen, schudt ze haar hoofd. “Denk je dat mijn broer zo is?” “Dat hoeft niet, maar alles is mogelijk. Het lijkt mij dat hij blij is met zijn gevoel. Je kan privé met hem in gesprek gaan, maar hou dat vertrouwelijk, adviseer ik je.” “Wat vind je ervan,” vraagt ze mij. Ik glimlach. “Hij ziet er blij uit. Laat hem zijn wie hij is en geniet ervan.”

Vechten met identiteit doen wij volgens mij allemaal in deze multiculturele wereld. Geconfronteerd worden met deze cultuur heeft mij veel kennis bijgebracht. HLBTI zit hier op het platteland in de kast. Wanneer een jongen of meisje homoseksuele neigingen heeft, dan nemen de ouders ze mee naar de Sangoma – kruidendokter. Ach ja, vroeger werden homoseksuelen in onze samenleving ook medisch behandeld.

Culturele verschillen zijn ons in onze samenleving bekend. HLBTI-ers die in een islamitisch, Jehova’s, streng-christelijk of streng-gereformeerd wiegje zijn geboren vechten met hun identiteit. Acceptatie is een ver-van-mijn-bed-show in hun omgeving. Sommigen wringen zich los en ontdoen zich van het juk waaronder zij leven. Anderen leven twee levens en houden er ten opzichte van familie en vrienden verschillende identiteiten op na. Toch zijn er binnen die culturen ook lichtpuntjes van HLBTI-jongeren die geaccepteerd worden. Toch, dit aantal is klein.

Cultuur en identiteit. Elke cultuur ondergaat altijd verandering, groeit en krimpt. Er is altijd een golfbeweging en een zoektocht naar ware identiteit.


Over de auteur
Wil Groot heeft, nadat bij hem hiv werd gediagnosticeerd, zijn “uitbundige levensstijl” radicaal omgegooid en is ondertussen al weer vele jaren in Zuid-Afrika actief in de strijd tegen hiv en aids. Eerder dit jaar publiceerde hij het boek Droom van een vrijbuiter, waarin hij zijn ervaringen in een land dat in bijna alles verschilt van het onze heeft vastgelegd. Kijk op www.willenendoen.com voor meer informatie.  



 










GERELATEERDMEER VAN WIL GROOT

Homo zijn in de binnenlanden van Zuid-Afrika

Wil Groot, in Mode & Lifestyle op 25 januari 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp














Rubrieken:








In het nieuwste nummer, Gay News 334, juni 2019














Meer uit Mode & Lifestyle
Meer uit nummer 329
Meer van Wil Groot





Black Body


Fetish wear for men

meer info |visit


A. van Ostade Bed & Breakfast


Rooms with all the comfort you may need.

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media