Back to Top
Woensdag 13 Dec
86034 users - nu online: 1064 people
86034 users - nu online: 1064 people login
VAN ONZE EDITORS
Printervriendelijke Pagina  
Havana, een ongepolijste diamant!


door Lutger Brenninkmeijer in Reizen en weekendtrips , 28 september 2017

This article is also available in English


In het kader van een sportontwikkelingsproject vertrok ik op 1 februari naar Cuba om actief te zijn op diverse plaatsen in het land. Als afsluiting kon ik nog vier dagen de mystieke metropool Havana bezoeken. En dat werd een ervaring om nooit meer te vergeten.

Een week voor mijn vertrek leerde ik per toeval via Grindr de Cubaan Manuel kennen, die zelf in Barcelona woont en een paar dagen Amsterdam aandeed als een stedentrip. Hij gaf mij het telefoonnummer van Pepito, één van zijn vrienden die in Havana woont. Ik kon met hem contact opnemen voor een rondleiding door Havana. Voor mij de manier om een stad te leren kennen en vooral niet als toerist de meute te moeten volgen.

Daarom geef ik ook de voorkeur aan een verblijf bij de inwoners zelf zoals bij andere ontwikkelingsprojecten in Afrika het geval was. Echter, in het zwaar door de staat gecontroleerde Cuba is het verboden te logeren bij Cubanen en ben je aangewezen op geselecteerde Casa Particular waar je toch snel dertig CUC (ongeveer dertig euro) per dag voor betaalt.

lokale marktTijdens mijn rondgang door het land ben ik behoorlijk geschrokken van de deplorabele toestand waarin de gemiddelde Cubaan leeft. Aan alles is een gebrek (tot aan toiletpapier toe). Men leeft in huizen, en zeker op het platteland, die deze naam niet verdienen. Door het constante mooie weer van vijfentwintig graden in het noorden en vijfendertig graden in het zuiden (de nachten koelen nauwelijks af!) is een huis ook minder noodzakelijk dan wij gewend zijn, maar toch... En die temperatuur geeft natuurlijk een hele andere dimensie aan het gedrag van mensen.

De sensualiteit en seksualiteit spat er vanaf. Zo preuts als wij inmiddels in het westen zijn geworden, zo lijflijk is het contact aan de andere kant van de wereld.


Havana: een groeibriljant

Hoe verrast was ik bij aankomst in Habana, zoals de stad in Cuba (spreek je uit als Koeba) genoemd wordt. Het leek wel of het licht hier aanging.


Oké, het niveau is nog steeds niet te vergelijken met onze standaard, maar het stond in schril contrast met de rest van het land. En ja, ook in Havana zijn buurten te vinden waar je liever niet komt.

Mijn casa in HavanaMijn casa ligt in de lommerlijke villawijk Vedado, die zo uit de strips van Kuifje komt en Genève niet misstaat. De eigenaar vertelde dat deze casa ooit in het bezit was van de familie Castro die destijds naar Miami is vertrokken.

Op naar Habana Vieja, het centrum van de stad. Ik werd door de huisbaas afgezet in de wijk Centro Habana. Dat is de oude volkswijk die tegen het centrum aangeplakt is. Vergelijk het maar met de Pijp in Amsterdam, die ook gebouwd is voor de gewone arbeider eind negentiende en begin twintigste eeuw. In tegenstelling tot de Pijp, waar elk huis is gerenoveerd, is Centro Havana compleet vervallen en verpauperd. Dit levert idyllische straatbeelden op, maar soms geeft het je de indruk een stad in oorlogstijd aan te treffen. Alsof je door Beiroet liep. Gelukkig ziet de overheid de waarde in van dit deel van de stad en is begonnen met het restaureren van delen van deze wijk.

De oude volksbuurt

Een stad waar vijftig jaar de tijd heeft stilgestaan

Tussen de wijk Centro Habana en Habana Vieja loopt de Prado, vernoemd naar de nationale held en onafhankelijkheidstrijder Marti. Een weelderige boulevard die gelukkig in ere hersteld wordt. Aan deze Prado ligt onder de rook van het Capitool (een kopie van de Amerikaanse versie) het Parque Central. Het is meer een plein met aan de randen wat groen. Dit is de openbare ontmoetingsplek voor gay Havana. En nee, het is geen afwerkplek, maar de eerste contacten worden gemakkelijk gemaakt op een van de vele bankjes.

Zo kwam ik in contact met de eenentwintig-jarige Yoelvis, die opgegroeid is in de provincieplaats Santa Clara en nu met zijn moeder, die gescheiden is (hetgeen niet gebruikelijk is in Cuba), in één van de buitenwijken van Havana woont. Hij komt hier geregeld en liet aan de namen op zijn Facebook-pagina zien dat hij homo’s vanuit de hele wereld heeft leren kennen. Zelf studeert hij voor verpleegkunde en bezoekt dan na afloop van zijn lessen (duren dagelijks van acht uur tot elf uur ’s ochtends) regelmatig dit plein. Hij waarschuwde wel dat de Securitad contacten tussen buitenlanders en Cubanen flink in de gaten houden.

Na samen wat gegeten te hebben waarbij hij vertelde over het gay life in Habana (en deze is misschien wel grootser dan de nagenoeg ter ziele zijnde Amsterdamse gay horeca!) zijn we in een taxi Particular (een VW Transporter uit de jaren vijftig) naar mijn Casa gegaan. Dat lag op de route naar zijn huis en hij was wel benieuwd hoe een Casa er van binnen uitziet omdat je daar als Cubaan niet komt. (En natuurlijk is dit een smoesje om mee te kunnen komen, want hij vertelde later dat hij juist aan de andere kant van de stad woont.)

Achteraf begreep ik van mijn Casa-eigenaar dat elke Cubaanse bezoeker zijn/haar identiteitskaart moet laten zien bij binnenkomst. Alles wordt hier gecontroleerd. Het kan zijn dat een Casa Cubanen ook weert. Dus let daar op.

De volgende dag lukte het mij niet om contact te krijgen met Pepito en Yoelvis. Daarop besloot ik na een maaltijd op het dak van het Ambons Mundos hotel, de favoriete pleisterplaats van Hemmingway (was-ie nou wel of niet gay...?), het Parque Central te bezoeken om te kijken of ik Yoelvis kon vinden. Helaas was hij er niet, maar binnen vijf minuten trok ik de aandacht van Alex, een drieëntwintig-jarige rechtenstudent aan de Universiteit van Havana.

Hij is de jongste van de familie en is samen met zijn moeder (hoe toevallig, ook gescheiden) in Habana Central neergestreken, op een steenworp afstand van het plein. Hij sprak verwonderlijk goed Engels, hetgeen hij geleerd heeft door dagelijks op het plein met toeristen te spreken die uit alle windstreken van de wereld komen. In het weekend gaat hij met zijn vrienden regelmatig stappen en hij was van plan deze avond naar bar/disco Las Vegas te gaan. En, hoe aanlokkelijk, die lag op vijfhonderd meter van mijn Casa. We besloten elkaar daar te treffen.

Toen ik rond 23.30 uur de Calzade de Infante inliep was het meteen zichtbaar waar deze disco zich bevond. Op straat stonden drommen gays, in de rij voor Las Vegas of in de belendende snackbar. Ik trof daar Alex en samen met een Amerikaanse hetero, die we bij toeval spraken, zijn we naar binnen gegaan. Er stond weliswaar een lange rij, maar Alex kende de portier dus we kregen voorrang. Altijd handig om locals te kennen! De Amerikaan was nog nooit in een gay bar geweest en wilde het wel eens meemaken.

De entreekosten zijn drie CUC en een biertje in fles kost 1,50 CUC. Voor de westerling aantrekkelijke tarieven, maar voor een Cubaan een hele uitgave als je bedenkt dat de gemiddelde Cubaan moet rondkomen van vijfentwintig CUC per maand. De bar stond vol met alle leeftijden. Je moet eenentwintig zijn om binnen te mogen komen en daar wordt streng op gecontroleerd. Het publiek was heel divers en kende vooral verrassend veel vijftig-plussers die op zoek zijn naar een jong blaadje. Verder staan er in de bar ontzettend veel tafels met damast (!) waar men aan zit met voor zich flessen Havana Club (Rum), ijs en cola op tafel.
Parc Central, de gay spot
Het komt zo uit de film The Godfather. Er lopen obers rond bij wie je de bestelling kunt opgeven en dat kunnen zelfs borrelhapjes of snacks zijn. Om 01.00 uur is er standaard een show, die in Nederland geen indruk zou maken maar daar heel populair is. Ik was nog niet binnen of de eerste Cubaan sprak me al aan. Naast hun oprechte interesse, gaan ze wel recht op hun doel af. Normaal gesproken praat een Cubaan heel wollig. Maar hier was dat heel anders. Ik ben nog nooit zoveel en in zo’n korte tijd aangesproken en gevraagd om met ze mee naar huis te gaan.


De buitenlanders zijn een wandelende portemonnee

Dus als je op zoek bent naar wat avontuur, dan zit je in Havana op je plek. Let wel, en Manuel waarschuwde me er al voor, veel jongens zijn uit op een bijverdienste. Dat hoeft overigens niet veel te zijn: de kosten voor de entree, een telefoonkaart of de taxi naar huis is voor hen vaak al voldoende. Dus hun vleiende woorden zijn meer bedoeld om je het bed in te krijgen en wat geld af te troggelen. Maar als je van dit spel houdt, dan kan je je daar uitstekend vermaken.


Vamos à la Playa

De volgende dag scheen de zon volop. Dus een mooie gelegenheid om het enige gay-strand van de stad te bezoeken: Playa de Micayito. Maar let op! De Cubanen stuurden mij naar de stranden aan de westkant van de stad. Daar liggen ook de meeste toeristenhotels, etc. Toen ik daar aankwam, bleek na veel rondvragen dat ik naar het vissersplaatsje Santa Maria moest (Playa de l’Este).



Gelukkig wist de taxichauffeur, wiens hulp ik inriep omdat het openbaar vervoer teveel tijd in beslag zou nemen, meteen de bestemming en zette mij uiteindelijk af bij de parkeerplaats aan de voet van de enige duinenrij die daar is. In vijftig stappen stond ik op een intiem strand waar de regenboogvlag wapperde als herkenningspunt. Er zijn twee kleine strandtentjes en ruim voldoende strandbedden die gratis zijn. Dat kom je nog maar zelden tegen.

Na heerlijk in het water gelegen te hebben (het water was van super temperatuur en net als in Nederland is dit een langzaam aflopend strand waar je wel honderd meter de zee in kunt lopen) vlijde ik mij neer op het strand. In nog geen vijf minuten begonnen al twee jongens met me te praten. Het is echt bijzonder om te zien hoe snel je contact met anderen maakt. Daar kunnen we in Nederland nog wat van leren. Zij kwamen uit het naastgelegen plaatsje Guardano en boden me aan een taxi te vinden voor de terugreis naar Havana. Zo gezegd, zo gedaan. En met alle geduld regelden ze het gewenste vervoer.

Op de laatste avond van mijn verblijf heb ik afgesproken met een van de jongens van het strand om naar Karabali te gaan. Ook deze bar ligt om de hoek van mijn Casa. Alsof ik bij het reserveren van de Casa een vooruitziende blik had! Karabali is een feest dat door jongeren is opgezet en op gezette momenten actief is in de bar Amor. De muziek is wat wereldser dan in Las Vegas waar vooral Cubaanse muziek wordt gedraaid. Verder is het publiek te vergelijken met dat van Las Vegas. Omdat het buiten rond de twintig, vijfentwintig graden blijft, blijven ook veel gasten buiten op straat hangen voor een praatje.

Het geeft allemaal een zeer ontspannen indruk en iedereen praat met iedereen. Je leert echt in no time de halve gay scene kennen. Ook bijzonder om te zien dat er geen enkele negatieve opmerking op straat wordt gemaakt. Veel meisjes vinden het geweldig om rond de gay bars te hangen en zijn net zo close met de jongens als de gays onderling. En als buitenlander trek je natuurlijk wel de aandacht, want zoveel toeristen weten de gay bars (nog) niet te vinden. Opvallend is wel hoe snel jongens ook nu weer contact zoeken voor een hete avond of een bijverdienste. Wat dat betreft weten ze de toeristen ook snel te vinden!




 Interessante adressen

- Las Vegas, Calzada de Infanta 106 / Calle 25 – entree 3 CUC, bier 1,5 CUC, Rum 1,5 CUC
- Café Amor - Karabali, Rumpa 133 (Calle 23) – op vrijdag en zondag – entree 4 CUC, bier 1,5 CUC, Rum 1,5 CUC
- El Café Cantante, Paseo (alleen zaterdag open), in de buurt van Plaza de la Revolution. – entree 4 CUC, bier 2,5 CUC, Rum 2,5 CUC
- Santa Marina - Playa de Micayito. Omnibus A40 vanaf busstation bij Terminal Treinstation Havana. Kosten bus: 0,5 CUC, reistijd zeventig minuten. Kosten Yellow Cab Taxi’s: 20-25 CUC voor enkele reis (onderhandel van tevoren!). Kosten particuliere taxi’s: 5-7 CUC

Insight Guide heeft een uitstekende gids over Cuba, ISBN 9789066554481

 Tips

* Er zijn ook tieners actief die je verleiden tot seks om je daarna te chanteren. Voor de wet mag een volwassene alleen seks met een volwassene (dus vanaf achttien jaar) hebben. Als je in aanraking komt met de politie kan dit je duur komen te staan, tot en met een gevangenisstraf aan toe.

* Let er op dat het in veel casa’s niet is toegestaan om er Cubanen mee naar toe te nemen. De politie is overal aanwezig en wil eigenlijk liever niet dat Cubanen teveel in contact zijn met buitenlanders. Dus let daar op.



 








Rubrieken:


















Meer uit Reizen en weekendtrips
Meer uit nummer 313
Meer van Lutger Brenninkmeijer







Ebab - locatie Prinsenstraat


Ebab, Enjoy Bed And Breakfast

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2017 Gay News ®, GIP/ St. G Media