Back to Top
Zaterdag 23 Sep
85988 users - nu online: 1476 people
85988 users - nu online: 1476 people login
VAN ONZE EDITORS
Printervriendelijke Pagina  
Roze Munitie in het Kruithuis en Galerie MooiMan: tien jaar lust en liefde

door Redaktie in Theater, Kunst & Expo , 09 juni 2017


Op zondag 18 juni opent Kees van Twist - voormalig directeur van het Groninger Museum - in Museum Het Kruithuis te Den Bosch de roze kunstroute waarin de expositie Roze Munitie te zien zal zijn. De expositie maakt onderdeel uit van de achtentwintigste Roze Zaterdag die dit jaar in Den Bosch gevierd wordt.

Diversiteit is het thema van zowel Roze Zaterdag als de kunstroute waaraan verschillende Bossche galerieën deelnemen. Maar tijdens deze kunstroute krijgt kunst ook een echt roze bolwerk in Museum het Kruithuis. Galerie MooiMan bezet deze historische locatie met de expositie Roze Munitie waarin de tien boeken thema zijn, die in de tien jaar dat ze bestaan zijn uitgegeven. Boeken over mannenkunst of gay kunst. Dat is niet alleen uniek in Nederland maar nergens op de wereld bestaat een galerie als deze met inmiddels een eigen fors gevulde boekenplank aan kunstuitgaven.

Opmerkelijk is dat dit zonder enige subsidie gedaan is. Hoe doen ze dat?

Reden voor een interview met galeriehouders Jan van Stralen en Sandro Kortekaas over de wereld van mannenkunst, homo-erotiek en galerieën waar het mannelijk naakt nog vaak geschuwd wordt.


Waarom zijn jullie begonnen met een galerie voor mannenkunst?

Sandro & Jan
“Dat is een vraag die we veel krijgen. In de kunstwereld is de homoseksuele man nog steeds taboe of een lastig onderwerp waar niet alle galeriehouders om zitten te spingen, zeker niet tien jaar geleden. Dat is inmiddels gelukkig nu wel aan het veranderen. Tot 2006 kon men nog voor deze kunst bij galerie Faubourg in Amsterdam langs. Nadat zij ineens aangaven te stoppen, kwam de vraag van verschillende kunstenaars die daar exposeerden: ‘Waar nu naar toe?’ Voor die tijd was Villa Lila in Nijmegen een begrip en al jaren actief, maar ook galerie Ho eens Even in Arkel. Wij - Jan en Sandro - hadden op dat moment veel contacten uitstaan met kunstenaars vanwege de Homogenda die we uitbrachten: vrijwilligerswerk als betrokken grafisch ontwerpers.

Omdat we in de weekenden ook al vaak aan het werk waren, leek ons een galerie te starten in ons eigen pand een combinatie die goed mogelijk was. Maar na tien jaar weten we inmiddels dat een galerie runnen veel meer tijd en moeite kost. Anders dan de galerie in Amsterdam hebben we ons volledig op de kunstenaars gericht en gaan bijvoorbeeld actief naar kunstbeurzen waarmee het thema voor een veel groter publiek toegankelijk is dan ‘the happy few’ uit de Amsterdamse homo-scene. Daarmee dragen we ook actief bij middels kunst aan integratie van homoseksualiteit.”


Facetten van de man

Is het nou mannenkunst, male-art of gay art wat jullie tonen?
“Wij noemen het mannenkunst, maar internationaal wordt het male-art genoemd. Male-art of gay-art is een grote, ondergewaardeerde stroming in de kunstwereld. In het begin noemden we het een galerie voor mannenkunst, maar dat schepte wel eens verwarring zoals destijds bij Soreh Hera, een Iraanse fotografe van wie de portretfoto’s van arabische homo’s geweerd werden in het Haags Gemeentemuseum omdat Mohammed erop te zien was. Dat kreeg veel media-aandacht vanwege bedreigingen aan haar adres. Wij boden haar aan om de expositie bij ons te laten zien. Zij dacht echter dat onze galerie alleen voor mannen bedoeld was. Male-art slaat eigenlijk op het thema dat we in vele facetten de man in de kunst laten zien, zonder dat we kijken of het door een man of vrouw gemaakt is.

Een mooi voorbeeld daarvan was de expositie My Female Eye waarin juist vrouwelijk kunstenaars hun visie op de man lieten zien. Dat was één van de exposities waarin we diepgang zochten in het thema, waaruit verrassend bleek dat vrouwen in hun zoektocht naar de man in de kunst - of in dit geval zelfs de erg jonge man in de kunst - veel verder kunnen gaan. Daarmee lijkt het alsof je je wellicht beperkt als galerie, maar juist daarbinnen kun je tal van kanten op waardoor we juist de verbreding zoeken.”

Hoe is de koppeling tussen de galerie en Roze Zaterdag tot stand gekomen?
“Sinds 1985 kennen wij elkaar door actief te zijn tijdens de Roze Zaterdag in Groningen, ‘Pink Pronkjewail’: Jan als vormgever en Sandro als vrijwilliger. Dat bleek een goede combinatie te zijn in liefde en werk. In 2011 waren wij mede-initiatiefnemers van de tweede Roze Zaterdag in Groningen met maar liefst zestien exposities verspreid over stad. In dat jaar lieten we in de galerie één van de grootste collecties van originelen van Tom of Finland zien in combinatie met hoe zijn invloed is op kunstenaars nu.

Een internationaal georiënteerde, bijzondere expositie. In feite liepen we vooruit op hoe hij daarna ook ingezet werd als strijdmiddel voor homorechten, zoals met de Finse postzegel die bijvoorbeeld in Rusland geweigerd werd.”
 
“In veel van onze exposities komen mensenrechten als onderliggend thema terug, zoals op de spraakmakende expositie in 2013 QueerRussia: the hidden (p)art, die als enige expositie in het Nederland-Ruslandjaar openlijk kritiek durfde te uiten op de schending van mensenrechten van HLBT’s in Rusland.”



Organisatorisch onbegrip



“In 2015 werden we door het bestuur van de Roze Zaterdag Maastricht gevraagd om onze expertise in te zetten voor een expositie in het Bonnefantenmuseum. Afgesproken was dat onderdeel van deze Roze Zaterdag een expositie in het gemeentemuseum zou zijn. Wij zien musea als spiegel van de samenleving, waarin ook ruimte moet zijn voor HLBT-onderwerpen. Daar is een Roze Zaterdag een goed middel voor om dat voor elkaar te krijgen. De curator oude kunst gaf aan te weinig te weten over hedendaagse kunstenaars in combinatie met het verhaal van Sint Sebastiaan.

In krap twee maanden tijd stelden we een concept op voor de expositie Sebastiaan: the Colours of a Gay Icon. Op twee verschillende manieren werd het verhaal belicht: vanuit de homo-emancipatie en vanuit hoe het verhaal aan religie gekoppeld de wereld overging. Zonder reden werd echter op het allerlaatste moment de expositie door de nieuwe directeur, buiten de curator om, geannuleerd. Met als treurig resultaat dat er tijdens Roze Zaterdag slechts één schilderij getoond werd, in combinatie met een bilboard waar je je hoofd doorheen mocht steken voor een Sebastiaan-selfie.”

“In 2016 is geprobeerd niet alleen deze expositie door te plaatsen, maar lag ook het plan voor om tijdens de Roze Zaterdag en EuroPride in Amsterdam een breed pallet van kunst en kunstenaars te tonen, waarvoor wij benaderd waren door een cultureel fonds. Daarbij zijn in feite alle voorstellen voor een twintigtal exposities, in musea en buitenruimtes als Centraal Station en Schiphol, niet behandeld door de organisatie van EuroPride en Roze Zaterdag. Spijtig en teleurstellend dat een breed cultureel aanbod van de organiserende partijen niet die aandacht kreeg, die het zou moeten krijgen.”

“In 2016 werd met de organisatie van Roze Zaterdag Den Bosch contact gezocht om alsnog het plan voor de Sebastiaan-expositie onder de aandacht te brengen. Uit dit overleg kwam Museum het Kruithuis naar voren, dat weliswaar minder geschikt zou zijn voor de Sebastiaan-expositie maar juist wél voor meerdere kleinere exposities. Daaruit ontstond het plan voor Roze Munitie: een wandeling door de tien boeken die door de galerie zijn uitgebracht.”

Het thema van de expositie is Roze Munitie. Vanwaar die naam?
“Het is een woordgrapje natuurlijk: Kruithuis, Roze Zaterdag, Roze munitie. Onze boeken zien we een beetje als onze munitie. Ze geven kunstenaars bestaansrecht, het geeft een gezicht aan thema’s zoals mensenrechten en homo-emancipatie.”


Mensenrechten, homo-rechten

Hoe lang maakt de galerie al boeken en is det gebruikelijk voor galerieën om dat te doen?
“We kennen wel galerieën die tijdens exposities catalogi uitbrengen, maar niet zoals wij complete boeken die als goed verzorgde, luxe gebonden uitgaven met harde kaft worden uitgebracht. Vanuit ons vakgebied als grafisch ontwerpers, maken we zelf in overleg met de kunstenaars de ontwerpen en indeling waardoor het maatwerk wordt. Vanaf 2011 zijn bij ons de eerste boeken vanuit de galerie ontstaan.”

Wat zijn de thema’s van de boeken?
“In de boeken staan de kunstenaars centraal, maar vaak vertellen de boeken meer dan dat. In het boek Asylum laat de fotograaf Aleksander Kargaltsev rauw en indringend zien hoe Russische gay vluchtelingen naakt gefotografeerd worden, in de meest pure maar ook kwetsbare vorm. Het gaat daarbij niet zo zeer om het naakt, maar om te laten zien dat je als vluchteling niets anders meeneemt dan je lichaam, je identiteit. Zijn boek en dat van Gonzalo Orquin, Si, quiero, zijn regelrechte aanklachten waarbij de kunstenaar tevens HLBT-activist is. Alexander Kargaltsev als klacht tegen Poetin, Gonzalo Orquin als klacht tegen het Vaticaan, de Paus en de katholieke kerk als systeem in Italië. Een boek helpt daarbij.”

Zijn er overeenkomsten tussen de boeken en is dat te zien in de exposities?
“Ja, het tonen van male-art is niet overal in de wereld mogelijk. We zien dat het tonen hiervan hand-in-hand gaat met mensenrechten en dat het een vrijheid van kunstenaars is om ook hun (homo)seksualiteit te kunnen en mogen tonen, zonder dat het aan banden wordt gelegd door anti-homowetten die dat verbieden. Maar ook hier hebben we te maken met een zekere vorm van censuur, bijvoorbeeld op kunstbeurzen: ook daar maken we keuzes in wat we wel en niet tonen, zodat het toegankelijk blijft voor een breed publiek. Werken bijvoorbeeld vanuit de expositie My Porn Eye zul je er weinig zien, hoewel onlangs de eerste verkoop op ArtBreda een vliegende fallus in keramiek van Antoine Timmermans was.”

Waar zijn ze te koop?
“Onze boeken zijn maar op weinig fysiek plaatsen te koop. Dat vinden we erg jammer. Gay boekhandels zijn er nog maar een paar in Europa. Ze zijn echter te koop in de galerie, via onze website.”

Naast de expositie tijdens Roze Zaterdag, wat is er nog meer te doen?
“In de week voorafgaand aan de Roze Zaterdag is er vanaf woensdag 21 juni elke avond een lezing door één van de kunstenaars in Museum het Kruithuis. Op vrijdagavond 23 juni is er een lustavond met Eric Kollen en op zaterdag 24 juni kunnen mensen bij fotograaf Ewoud Broeksma op de foto voor een dubbelportret voor Double Pride.”

Tijden de opening van de kunstroute op zondag 18 juni en op Roze Zaterdag 24 juni is de toegang vrij. De stichting die het museum bekeert vraagt € 3,50 toegang. Er is een strippenkaart om alle lezingen te kunnen volgen. Zie voor aanvullende informatie de website van de galerie en die van Roze Zaterdag. Roze Munitie is te zien tot en met 16 juli.


www.mooi-man.nl
rozezaterdag2017.nl



 









Rubrieken:








In het nieuwste nummer, Gay News 314, 2017














Meer uit Theater, Kunst & Expo
Meer uit nummer 310
Meer van Redaktie





Mister B Antwerp


Mister B's second Franchise store

meer info |visit


People Direct


Zelfstandig werkende Escortboys | Self employed escortboys

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2017 Gay News ®, GIP/ St. G Media