Back to Top
Zaterdag 25 Nov
86026 users - nu online: 1133 people
86026 users - nu online: 1133 people login
VAN ONZE EDITORS
Printervriendelijke Pagina  
Pink Narcissus, de erotische fantasieën van een jongenshoer, 8 juni in Eye


door Julien Beyle in Films & boeken , 01 juni 2017


Tegenwoordig zijn films waarin homo’s een (hoofd)rol vervullen geen uitzondering meer. Zelfs droomfabriek Hollywood heeft de herenliefde omarmd. En met succes, zoals blijkt uit de enthousiaste kritieken die Brokeback Mountain ruim tien jaar geleden oogstte en de commerciële winsten die de film opleverde. Weliswaar ontging Brokeback Mountain bij de uireiking van de Oscars in 2006 net de prijs voor de Beste Film, waarvoor hij wel genomineerd was, maar wel ontving de film eerbetonen voor de Beste Regisseur, Beste Geadapteerde Draaiboek en Beste Soundtrack. Niet iedereen was echter even gelukkig met Brokeback Mountain.

Conservatieve critici meenden dat Hollywood met deze film promotie voor de homo-zaak maakte, terwijl vanuit de homowereld juist kritiek werd geuit op het feit dat de film niet in een duidelijke homo-setting was geplaatst, maar dat het “universele” karakter van de liefdesgeschiedenis tussen Ennis (Heath Ledger) en Jack (Jake Gyllenhaal) - die door sommige critici zelfs werd vergeleken met de tragische romance van Romeo en Julia - van Brokeback Mountain vooral een “homofilm voor hetero’s” had gemaakt.

Een zwaar punt van kritiek was natuurlijk ook dat het karakter dat het duidelijkst als “homo” omschreven kan worden aan het eind van de film om het leven komt en dat Brokeback Mountain daarmee aansluit bij de lange (film)traditie waarin het homo’s op gewelddadige wijze wordt ontzegd “nog lang en gelukkig” te leven. Nu kun je over Brokeback Mountain denken wat je wilt, maar Steven Paul Davies had ongetwijfeld gelijk toen hij in zijn studie Out at the Movies: A History of Gay Cinema (2008) stelde dat door het succes van de film “de meeste grote filmstudio’s lawaai hebben gemaakt om nieuwe projecten met homo-thematiek te ondersteunen... dankzij Brokeback zullen filmfinanciers voortgaan draaiboeken te vertrouwen, die zich niet domweg op homo-stereotypen verlaten... en dat kan zeker als vooruitgang worden beschouwd.”


Verborgen geschiedenis

Soms betekent dat wat als vooruitgang wordt gezien echter ook een zekere mate van achteruitgang. Door het relatief grote aanbod aan recente publieksfilms met homo-karakters raken oudere producties steeds sneller in de vergetelheid en krijgen onafhankelijke films voor een veel kleiner publiek vaak minder aandacht. En dat is natuurlijk niet terecht. In maart dit jaar werden voor de twintigste keer de Roze Filmdagen georganiseerd, waar in ieder geval “kleinere” producties aan bod komen, maar ook daar ligt de nadruk op recente(re) films.

De organisatoren van de Roze Filmdagen blijken zich er echter van bewust dat aan de huidige overvloed aan homofilms een lange, deels verborgen geschiedenis voorafgaat. Daarom hebben ze in samenwerking met EYE Filmmuseum het programma The Gaze in het leven geroepen, waarin wordt getoond hoe films voor of over de homoseksuele, lesbische, biseksuele en transgender doelgroep de filmgeschiedenis gestalte hebben gegeven.

Elke twee maanden vertoont EYE een klassieke of hedendaagse (ooit) schandaalverwekkende film uit wat vroeger de seksuele “tegencultuur” heette: van de vroegste Zweedse homoporno in zwartwit uit de jaren twintig tot werk van filmmakers als Kenneth Anger, Jean Genet en Pier Paolo Pasolini. Dit programma werd op 24 april ingeluid met de door Lukas Moodysson geregisseerde Zweedse film Fucking Åmål uit 1998.


Op 8 juni staat de cult-klassieker Pink Narcissus geprogrammeerd.

Niet alleen de homofilm heeft een geschiedenis die veel verder teruggaat dan Brokeback Mountain, ook de Roze Filmdagen zijn niet uit het niets verschenen. Al in 1986 en 1991 werd in Amsterdam tweemaal een groots opgezet Gay & Lesbian Film Festival gehouden. Tijdens een van deze festivals zag ik voor het eerst Pink Narcissus, een film die toentertijd een grote indruk op me maakte, niet in het minst door zijn verhulde en tegelijk onverhulde erotische verbeeldingskracht. Ook nadat ik de film jarenlang niet had gezien stond de scène waarin hartenbreker Bobby Kendall (een artiestennaam) een urinoir bezoekt en zijn in strakke witte jeans gestoken kont even wiegelt als hij zijn pik weer opbergt, mij nog helder voor de geest.

Bij hernieuwd bekijken blijkt Pink Narcissus niets van z’n aantrekkingskracht te hebben verloren. Na de release in 1971 was lange tijd niet bekend wie de maker van Pink Narcissus was, aangezien hij slechts als “Anonymous” op de aftiteling stond vermeld. Sommigen zagen er de hand van de legendarische filmer Kenneth Anger in, waarschijnlijk omdat in Pink Narcissus een sequentie voorkomt met een motorrijder, het homo-icoon waaraan Anger in 1964 met Scorpio Rising een cinematografische lofzang wijdde.

Anderen suggereerden dat de film van Andy Warhol afkomstig zou zijn. Deze laatste toeschrijving stuitte bij de ware regisseur James Bidgood (jaargang 1933) in een interview met Sean Fredric Edgecomb uit 2006 op grote verwondering: “Pink Narcissus heeft helemaal niets van Warhol. Ten eerste zou hij nooit zoveel moeite in iets hebben gestoken, en dat heeft mij altijd geïrriteerd, het is de voornaamste reden waarom ik dingen niet mag.”
 
In beide gevallen blijft de vraag waarom de film dan anoniem werd uitgebracht, want deze heren stonden er niet bepaald om bekend de herenliefde schuchter tegenover te staan. In de bundel die in 1991 het filmfestival begeleidde, meldde Richard Dyer dat “algemeen [wordt] aangenomen dat James Bidgood de schepper is.” Pink Narcissus is inderdaad het geesteskind van Bidgood, die maar liefst van 1964 tot 1970 aan dit project werkte.


Kuise erotiek

Pink Narcissus is het verhaal van een onschuldige jongen (Bobby Kendall), die terechtkomt op een hotelkamer in de buurt van het beruchte Times Square in New York en daar zijn lichaam verkoopt. Tussen de bezoeken van zijn klanten door, fantaseert hij over zichzelf als stierenvechter, als een Romeinse slaaf én keizer en als baas van een mannelijke harem – dit alter ego kan worden opgevat als een narcistische projectie van hemzelf. Bidgood heeft deze erotische fantasieën van de jongeman in fraaie pasteltinten uiterst aanlokkelijk in beeld gebracht.

De versie van Pink Narcissus die beschikbaar is, heeft niet de volle goedkeuring van de maker. Nadat hij zo’n zes jaar in zijn appartement aan het project had gewerkt, raakte hij ervan overtuigd dat hij externe financiering nodig had om het ooit te kunnen voltooien. Ook na de financiële injectie leek Bidgood echter niet van zins zijn film af te ronden. Dit tot ongenoegen van de geldschieters, die het gepuzzel van Bidgood bij de montage met lede ogen aanzagen. Op een gegeven ogenblik ontnamen ze hem iedere verdere zeggenschap over de afwerking van de film en lieten hem door derden voltooien.
 
In 1971 werd Pink Narcissus uitgebracht, tot woede en teleurstelling van Bidgood, die zijn naam er toen op geen enkele wijze aan verbonden wilde zien. De lange productietijd had echter ook tot gevolg dat de tijden aanzienlijk waren veranderd. In hetzelfde jaar was namelijk ook Wakefield Poole’s hardcore Boys in the Sand in de bioscopen verschenen. Deze expliciet erotische film zorgde voor een aardverschuiving, want er verschenen advertenties voor in The New York Times, die tot dan bepaald niet als homopositief bekend stond, en werd gerecenseerd in Variety, dat de film in de eerste week bovendien ook opnam in de Top 50 van de de meeste winst opbrengende films in de Verenigde Staten.

Boys in the Sand werd dan ook niet alleen bezocht door homo’s, maar ook hetero-stelletjes en vrouwen gingen hem bekijken. Volgens de overlevering reisde de balletdanser Roedolf Noerejev zelfs honderden kilometers om de film te zien, terwijl op een gegeven ogenblik ook sterren als Angela Lansbury en Liza Minnelli onder het publiek te vinden waren, evenals de mode-ontwerper Halston.

Een jaar voor de legendarische hetero-film Deep Throat de bioscopen bereikte, luidde Boys in the Sand daarom de periode van “Porno chic” in, waarin expliciet erotische films door beroemdheden openlijk werden besproken en door critici serieus werden genomen. De kuise erotiek van Pink Narcissus werd daarom afgedaan als verouderde, nichterig precieuse erotica en de film verdween al gauw in de vergetelheid om pas in de jaren tachtig weer op homo-filmfestivals en ook door het uitbrengen op video en later dvd enige aandacht te krijgen.

Maar ook toen waren lang niet alle reacties positief. Nadat de film in het begin van de jaren tachtig in Australië was vertoond vroeg Gavin Harris zich in Gay Community News bijvoorbeeld af: “Was Pink Narcissus even bizar in 1971; of heeft uitsluitend ouderdom gezorgd voor de fascinatie van het opzichtige, kitscherige klatergoud en geglitter waarop flikkers van de jaren zestig zo dol waren?”

Sindsdien is er veel veranderd. Niemand hoeft meer moeite te doen om een grote verscheidenheid aan homo-karakters, zowel positieve als negatieve, in de film te vinden. Daarom is het nu mogelijk om van Pink Narcissus om z’n eigen kwaliteiten te genieten en als een schitterend kunstwerk uit een ander tijdperk te waarderen. De vertoning - op het originele celluloidformaat - bij EYE Filmmuseum wordt ingeleid door Klaas Feij.


Pink Narcissus, EYE Filmmuseum, IJpromenade 1,
1031 KT Amsterdam, 8 juni 2017,
aanvang 19.00 uur.

Zie www.eyefilm.nl voor meer informatie.
 



 









Rubrieken:


















Meer uit Films & boeken
Meer uit nummer 310
Meer van Julien Beyle





NCADAM


regular safe sex parties

meer info |visit


De Slaunge


The best premium massage in Amsterdam

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2017 Gay News ®, GIP/ St. G Media