Back to Top
Donderdag 25 mei
85903 users - nu online: 1374 people
Gay News : Editie : 309 : Reijer's World: Een heel intiem moment

Printervriendelijke Pagina  

Reijer's World: Een heel intiem moment

door Reijer Breed in Columns & Opinie , 18 mei 2017


Peter Kogge was een periode mijn vriendje. Wij zaten naast elkaar in de klas van de Albert Schweitzerschool. Deze school werd nog gebouwd toen wij naar de lagere school moesten. In afwachting van de voltooiing van onze nieuwe school kregen wij zolang les in een noodschool. Dit waren twee leslokalen bij het riviertje de Gouw in Zaandam. Maar eindelijk was onze nieuwe school klaar.

Met veel festiviteiten werd de school geopend. In kleine groepjes liepen wij door de buurt. Wij zochten goudkleurige objecten. “Kijk,” riep een meisje bij ons in de groep. Zij wees omhoog. Daar op drie hoog in een flat zagen wij ons gouden stuk hout hangen voor het raam. Wij brachten het naar school. Daar vormden de stukken hout een heel grote sleutel. Met die sleutel werd de school officieel geopend. De deur ging open en wij zochten een plaatsje in de grote hal. Er volgden toespraken.

Ons werd ook uitgelegd wie Albert Schweitzer was. Er werd een foto onthuld door iemand van de gemeente Zaandam. Wij zagen een man met een heel grote snor. De heer Schweitzer was een arts en had een ziekenhospitaal opgericht in Lambarene in Afrika. “Meneer Schweitzer doet daar met zijn staf heel goede dingen voor de ‘zwartjes,’” vertelde de meneer van de gemeente verder. “Want. Jullie weten. Je hebt ‘witten.’ Zoals wij hier. En ‘zwarten.’” “En ‘gelen,’” riep Peter plotseling luid. “Mijn vader werkt bij Verkade in de vla.” Iedereen moest lachen.

Weken later was het eindelijk zo ver. Eén van de jaarlijkse hoogtepunten in Zaandam. De kermis. Peter en ik liepen naar de kermis op de Gedempte Gracht. De muziek werd steeds luider. Het was woensdagmiddag en we waren vrij van school. “Hoeveel geld heb jij bij je?,” vroeg Peter. “Drie gulden,” zei ik. “Ik ook zoiets,” zei hij. Op het kermisterrein liepen we eerst een rondje. Iedere attractie had zijn eigen muziek. Opgewonden bekeken we de achtbaan, het spookhuis, de zweefmolen en de botsauto’s. Wij bleven staan bij de rupsbaan.

Jongens met vetkuiven hielpen hun meisjes met petticoats in de karretjes. De rups begon te rijden en ging steeds harder. Na een fluitsignaal sloot een kap over het hele toestel. Nu leek het echt op een bewegende rups. Het was een spannend idee wat er gebeurde onder die rijdende kap. Ondeugend kijkend kwamen de jongens en meisjes uit het apparaat.

Rupsbaan“Kom,” zei Peter. “Wij gaan er ook een keer in.” Hij kocht kaartjes en we namen plaats in een van de karretjes van de rupsbaan. Na een toeter kwam de rupsbaan in beweging. Het ging steeds harder. Na het fluitsignaal ging de kap met horten en stoten over ons heen. Wij draaiden snoeihard rondjes in het donker. En toen gebeurde er iets waar ik nog zo vaak aan terug gedacht heb. Peter kwam tegen me aan zitten en greep mijn hand vast.

Hand in hand zaten wij in de rupsbaan. Mijn hart bonkte in mijn keel en ik genoot van deze intieme ervaring. De kap ging weer omhoog. Wij lieten elkaar snel los. De rit was afgelopen. “Zullen we nog een keer?,” vroeg Peter. Ik kocht snel kaartjes. In het donker zaten wij weer hand in hand.

Boven het lawaai hoorde wij de muziek van de rupsbaan. Ria Valk zong: “Ik wil een cowboy als man.” In die tijd waren er overal in Nederland talentenjachten. Bij de verkiezing van de Nederlandse Elvis Presley werd ze tweede. En uitgejoeld door het publiek. Wat deed een meisje toch bij een Elvis Presley wedstrijd.

Ria ValkMama zei: m’n lieve meid
Kom zoek een man
Het wordt heus tijd
Neem toch Jan van hier benee
Want die is bij de PTT
Toen riep ik: No, no, no, no, no
Geef jij die Jan een ander maar cadeau

(Maar waarom toch niet mijn kind
Dan is je kostje gekocht
Denk maar aan het mooie pensioen
bij de PTT
Wat wil je eigenlijk?)

Ik wil een cowboy als man
Ik wil een cowboy als man
Het komt bij mij heus niet alleen op schieten an
Want ik weet dat iedere cowboy kussen kan



Beste Peter Kogge,

Ik wil je nog bedanken voor je vriendschap in die onzekere jaren. Ik was altijd zo trots als ik naast je liep. Als ik je bezocht op de P.J. Troelstralaan was je moeder ook altijd zo lief voor ons. Ik heb er zulke fijne herinneringen aan. En toen gingen wij verhuizen naar Wormerveer. Ik was elf jaar. Ik heb je nooit meer gezien.
Ook nu op Facebook kan ik je niet meer terugvinden. Peter, ik hoop dat het goed met je gaat.

Groet, Reijer Breed.
 








 
gerelateerd
Reijers World: We gaan van jou ons kleine sletje maken

Reijers World: Ik heb die jongens zo gemist

Reijers World: Zoals een Haarlems bloemenmeisje...










Er heeft niemand gereageerd, jij misschien?


Reijers World: Een heel intiem moment

Reageer:

Reactie:
Je naam: ip 54.162.19.123















Rubrieken:


















Meer uit Columns & Opinie
Meer uit nummer 309
Meer van Reijer Breed





Black Body


Fetish wear for men

meer info |visit


A. van Ostade Bed & Breakfast


Rooms with all the comfort you may need.

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren