Back to Top
Donderdag 21 Sep
85985 users - nu online: 1427 people
85985 users - nu online: 1427 people login
VAN ONZE EDITORS
Printervriendelijke Pagina  
Krijgt travo-superster Divine een monument in Baltimore?

door Redaktie in Historie & Politiek , 17 maart 2016


De Amerikaanse stad Baltimore is nooit echt een trekpleister geweest voor veel homotoeristen. De stad is echter de geboorteplaats van cultregisseur John Waters (jaargang 1946). De afgelopen jaren hoorden Michal Makarovich en Alex Fox, vrienden en inwoners van Baltimore, steeds vaker enthousiaste reacties van veel stadsgenoten en bezoekers, die nieuwsgierig waren naar John Water’s cultfilm Pink Flamingos uit 1972.

De fans wilden graag de precieze locatie bezoeken van de bewonderde en verguisde slotscène waarin Divine, een dikke travestiet die “de goorste persoon in leven” speelde, hondenstront at van een stoep in Baltimore. Hieruit ontstond een idee. Waarom geen openbare kunst in het leven roepen om de juiste plek te markeren? Naast ervoor te zorgen dat nieuwsgierigen de locatie zouden kunnen vinden (en er eventueel selfies nemen), zou het bovendien Divine, de regisseur en de film eren, die allemaal een essentieel onderdeel van de cultuurgeschiedenis van Baltimore zijn gaan uitmaken.

Tyson Street, de locatie van het voorgestelde monument, bevindt zich in de buurt rond Baltimore’s Read Street. De buurt heeft een intrigerende geschiedenis en was een van Baltimore’s meest iconische buurten in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw. Het gebied stond bekend als Baltimore’s Beat Street, met winkeltjes en koffietentjes voor beatniks en hippies. Het was ook op korte loopafstand van Baltimore’s bekendste en oudste homobar, Leon’s.

De Read Street buurt raakte in de volgende decennia enigszins in verval. De afgelopen tien jaar heeft de buurt echter weer het begin van een opleving gezien. Studenten en jonge professionals trokken weer naar de wijk. Het monument voor Divine is mede bedoeld als eerbetoon aan deze eigenzinnige buurt met pioniersgeest.

John Waters maakte Pink Flamingos voor een bedrag van rond de 10.000 dollar, zelfs voor die tijd een klein budget. De film werd in 1972 meestal in het weekend gedraaid, in en rond Baltimore. Geen enkele samenvatting doet volledig recht aan Pink Flamingos, maar de film volgt de legendarische travo Divine (gespeeld door John Waters’ vriend van de middelbare school Harris Glenn Milstead; 1945-1988) die in een roze trailer leeft met haar eierminnende, geestelijk gehandicapte moeder Edie, kipliefhebbende zoon Crackers, en “reisgenoot” Cotton. Het conflict achter de losgeslagen plot is de rivaliteit tussen Divine en een stel genaamd Connie en Raymond Marble over wie de eretitel “de goorste persoon in leven” toekomt, maar Divine sleept deze titel in de beruchte slotscène uiteindelijk in de wacht.

De film opende in 1972 op het derde jaarlijkse Maryland Film Festival en begon vanaf dat moment een reputatie op te bouwen als cultfilm. Critici en recensenten waren verontwaardigd. Variety kraakte hem als “een van de ellendigste, domste en walgelijkste films ooit gemaakt” en de film werd verboden in Zwitserland, sommige Canadese provincies, Australië en vele steden in de Verenigde Staten. De verontwaardiging verbaasde John Waters, maar hij verwelkomde de beruchtheid. Hij zag het negatieve commentaar als compliment, en suggereerde dat Pink Flamingos zeker smerig was, maar wel “vreugdevol smerig.”

“Je snapt het of je snapt het niet, er is niet veel tussenin,” meende hij. En tegenover elke verontwaardigde criticus stonden meer dan genoeg fans. Fran Lebowitz recenseerde Pink Flamingos als “een van de ziekste films ooit gemaakt, maar ook een van de grappigste,” en William Burroughs noemde Waters “de Paus van de Troep.”

Meer dan veertig jaar later is de film nog net zo vergruisd als geprezen, maar is ook uitgegroeid tot een iconisch hoofdstuk in de geschiedenis van Baltimore. En dit geldt nergens meer dan voor het legendarische einde van de film. Om zich de erekrans als “de goorste persoon ter wereld” definitief toe te eigenen, volgt Divine een hond door een straat in Baltimore tot in een steegje.

Ze kijkt hongerig toe als de hond poept en pakt wat poep op in haar hand, om die poep vervolgens op te eten. Hiermee bewijst ze dat ze “niet alleen de goorste persoon ter wereld, maar ook ’s werelds goorste actrice” is. “Er werden geen woorden aan vuil gemaakt,” herinnerde John Waters zich later.

Divine “zei gewoon dat hij het zou doen, en dat was dat. Het was allemaal geen probleem. Het was al laat en we hadden nog net genoeg licht. [...] We stopten in Baltimore aan de kant van de weg.” Dat was Read Street, waarna de hond in de scène de hoek omgaat in het steegje genaamd Tyson Street. Daar werd filmgeschiedenis geschreven, en het is de juiste plek om de film, de grensverleggende regisseur en de extravagante travo te herdenken, die Baltimore definitief op de (gay) kaart hebben gezet...

Zie www.divinemonument.com voor meer informatie.



 









Rubrieken:








In het nieuwste nummer, Gay News 313, 2017














Meer uit Historie & Politiek
Meer uit nummer 295
Meer van Redaktie





HotSpot Bar


The bar with the 'campy' music videos

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2017 Gay News ®, GIP/ St. G Media