Back to Top
Woensdag 22 maart
85861 users - nu online: 1663 people
Gay News : Editie : 291 : Kijk mij eens, het verhaal achter het boek

Printervriendelijke Pagina  

Kijk mij eens, het verhaal achter het boek

door Sandro Kortekaas in Films & boeken , 18 december 2015


Jaap de Jonge in gesprek met Jaap de Jonge. Tijdens de foto-expositie Twee in één bij galerie MooiMan te Groningen, met werk van de fotografen Jaap de Jonge en Niels Scheurwater, verscheen het koffietafelboek Kijk mij eens! In dit boek gaat Jaap de Jonge met honderd homomannen in gesprek over hun passie, hun beroep en hun kijk op het leven en fotografeerde ze in hun eigen woonomgeving.

Al deze mannen hebben er onder gunstige en minder gunstige omstandigheden voor gekozen om openlijk als homoseksueel een plaats in de samenleving te verwerven. Jaap de Jonge vertelt het verhaal achter het boek.

“Hoe is het gesteld met de sociale emancipatie van homoseksuele mannen in Nederland?” Met die vraag opent de flaptekst van het boek Kijk mij eens! 100 portretten van homomannen in beeld en tekst van fotograaf Jaap de Jonge, dat op 13 september verscheen bij galerie MooiMan. Tijdens een lezing die Jaap de Jonge heeft gehouden tijdens de Regenboogweek in Groningen (ook een activiteit van MooiMan), probeerde hij antwoord te geven op deze vraag.

“Het antwoord is redelijk gecompliceerd. Volgens het onderzoek Wel trouwen, niet zoenen van het Sociaal en Cultureel Planbureau, dat in mei van dit jaar verscheen, gaat het wel goed in Nederland. Tweeënnegentig procent van de Nederlandse bevolking vindt dat homoseksuele mannen en lesbische vrouwen hun leven moeten kunnen leiden zoals zij dat willen. Maar tegelijkertijd wil vijfendertig procent niet geconfronteerd worden met zoenende mannen, zeker niet in de openbare ruimte, en met mannen die hand in hand lopen. Weliswaar daalt dit percentage, maar toch blijft het een grote groep die vast zit in een schijntolerantie: je mag het wel zijn, maar ik wil het niet zien – en wat je niet ziet, bestaat niet. Tegelijkertijd is er ook de kant van discriminatie, van vernedering, van afwijzing. Dat is het persoonlijke leed, dat niet met name in onderzoeken wordt vermeld, maar dat pijn doet tot in je botten als het je overkomt.”

Inspelen op gevoel

In september verscheen een interessant rapport van kennisinstituut Movisie, waarin de onderzoekers concluderen dat aandacht besteden aan homoseksualiteit niet automatisch betekent dat dit een positieve uitwerking heeft op de acceptatie ervan. Soms kan het almaar praten over homoseksualiteit ook negatief werken. Veel beter is volgens dit rapport methoden te ontwikkelen waarbij mensen zich kunnen inleven in homoseksuele film- of theaterpersonages. Onderzoeker Hanne Felten zegt daarover: “Inspelen op empathie, op het gevoel van mensen, roept minder weerstand op dan kennisoverdracht. Je komt minder snel terecht in een discussie en meningen, maar brengt de thematiek dicht bij mensen.”

“Dit inspelen op empathie is precies de insteek van mijn boek,” zegt Jaap. “Het ging en gaat mij in deze serie van honderd portretten vooral om ‘gewone’ mannen, hoe je dat begrip ook wilt invullen. Mannen die een gewoon leven leiden, in meerdere of mindere mate een gewoon beroep hebben, maar die dat leven en dat beroep leiden en uitvoeren als openlijk homoseksueel. Mannen die je buurman kunnen zijn of je collega; mannen voor wie je sympathie krijgt als je hun verhalen leest. Ik wil laten zien dat veel homomannen een prima rolmodel kunnen zijn voor jongeren.”

Hoe is het boek tot stand gekomen?
“Ik wilde ‘iets’ doen met de zichtbaarheid van homomannen. Tussen maart 2014 en juli 2015 heb ik honderd homoseksuele mannen geïnterviewd en geportretteerd. Als leidraad voor de gesprekken heb ik gekozen voor hun passies. Een passie is immers iets waar je helemaal voor gaat, waar je je ziel en zaligheid in legt. Daarmee raak je aan de kern van iemand’s persoonlijkheid. Voor veel van de geïnterviewde mannen was hun coming out niet altijd vanzelfsprekend en ook niet altijd gemakkelijk. Een groot deel is eerder getrouwd geweest met een vrouw; in een aantal gevallen is er ook sprake van kinderen. Het achterliggende probleem was vaak gerelateerd aan een streng geloof, opgegroeid zijn in een kleine plattelandsgemeenschap of angst voor familie of werk. Veel van deze mannen zijn pas op latere leeftijd ‘uit de kast’ gekomen. Ook heb ik mannen getroffen die zelf niet echt blij waren met hun homoseksualiteit, die eigenlijk toch liever hetero waren geweest.”

Zei iedereen meteen ‘ja’?
“Nou, daar lijkt het wel op. Veel mannen waren direct heel enthousiast en dat heeft me wel heel erg gemotiveerd om door te gaan. Maar natuurlijk heb ik ook nul op het rekest gekregen. Mannen die zich in eerste instantie zelf hadden aangemeld, trokken zich later om vrij mistige redenen terug. Anderen, vooral jongeren, lieten opeens niets meer van zich horen. Dat is jammer, maar ook wel enigszins begrijpelijk. Het enthousiasme van mensen is soms groter dan de rationele bewustwording van de eventuele gevolgen als straks je verhaal met je foto in een boek komt.”

Portretten

Het boek bevat dus honderd portretten in beeld en tekst. Wat is voor jou het meest bijzondere portret?
“Dat kan ik niet zeggen. Alle portretten zijn bijzonder, alleen al vanwege het feit dat zoveel ‘gewone’ mannen eerlijk en open als homoseksueel naar buiten treden. Maar er zit wel een aantal aangrijpende portretten bij. Bijvoorbeeld verhalen over vernedering van jonge kinderen in de rooms-katholieke kerk in de jaren vijftig. Verhalen over een opvoeding met een streng gereformeerde achtergrond. Aangrijpende verhalen van mannen die hun traditionele gezinsleven inruilden voor de vrijheid van zijn wie ze zijn, met soms dramatische gevolgen, zoals geen contact meer hebben met kinderen en kleinkinderen. Maar er zitten ook veel ‘blije’ verhalen tussen. Mannen die bijzondere, interessante beroepen hebben, kunstenaars die prachtige dingen maken. Mannen die zich op sociaal vlak inzetten voor de emancipatie van homo’s. Acceptatie van homoseksualiteit in de ouderenzorg bijvoorbeeld, vaak nog een groot probleem, of het werken aan acceptatie van homoseksualiteit in de sport, zoals oud-profvoetballer Wensley Garden laat zien.”

Jaap de Jonge is vooral kunstfotograaf. Zijn er raakvlakken tussen je kunstfoto’s en dit project?
“Ja en nee. In mijn kunstfotografie zoek ik vooral naar de kwetsbaarheid van mannen. Niet de stoere macho, ook niet de goedgevormde fitnessmodellen, maar de ‘gewone’ man, die zich in zijn naaktheid kwetsbaar durft op te stellen, ook tegenover andere mannen, en die gevoel durft te delen in zijn zwakheid en eenzaamheid. In die zin is er wel een raakvlak. Heel komisch is dat een aantal van de geïnterviewde mannen in Kijk mij eens! verwacht had dat ze naakt werden geportretteerd, uitgaande van mijn website. Een enkeling was zelfs hevig teleurgesteld dat hij niet naakt op de foto mocht. De meeste kunstfoto’s maak ik in mijn studio, terwijl ik voor dit project duidelijk heb gekozen voor portretten in de eigen woonomgeving van de mannen. Kleding en interieur vormen een wezenlijk onderdeel van het portret, omdat deze zaken ook in veel gevallen een illustratie zijn van iemand’s persoonlijkheid.”

Wat wil je met het boek bereiken?
“Ik wil met dit boek een kleine stap zetten in de richting van meer acceptatie van homoseksuelen in de samenleving. Dankzij al die bijzondere mannen die ik heb mogen interviewen en portretteren, heb ik een middel in handen om de samenleving te laten zien dat homomannen gewone mannen zijn, met hun gewone dagelijkse leven, met hun emoties, hun creativiteit en hun betrokkenheid bij de maatschappij.”

“Tot slot wil ik graag Boris Dittrich citeren, die als de ‘Adcocacy Director LGBT Rights Program’ van Human Rights Watch in zijn voorwoord in dit boek schrijft: ‘Ik hoop dat dit boek gaat functioneren als een soort koffietafelboek, zodat anderen het nietsvermoedend kunnen oppakken, erin gaan bladeren en misschien wel inspiratie of kracht putten uit de verhalen van de honderd mannen.’ Met andere woorden: ik hoop dat dit boek zijn weg gaat vinden, niet alleen binnen homokringen, maar vooral ook onder heterolezers, want voor hen is het eigenlijk bedoeld. Hen wil ik laten zien dat wij er zijn en dat ze niet bang voor ons hoeven te zijn.”



Jaap de Jonge, Kijk mij eens! 100 portretten van homomannen in beeld en tekst.  Voorwoord door Boris Dittrich. Groningen: Galerie MooiMan, 2015, 216 blz., geb.,
ISBN 9789077957240, € 34,90 (€ 39,15 incl. verzendkosten)
verkrijgbaar via www.mooi-man.nl


De expositie gaat in Nederland rondreizen.
Meer informatie over Jaap de Jonge: www.jaapdejonge-modelfotografie.nl








 
gerelateerd
Een keuze uit het oeuvre van fotograaf Gon Buurman

De wijsheid van de grijsheid: 40+ boek is schot in de roos

Fashion: Dr. Martens & Drykorn










Er heeft niemand gereageerd, jij misschien?


Kijk mij eens, het verhaal achter het boek

Reageer:

Reactie:
Je naam: ip 54.145.183.43















Rubrieken:








In het nieuwste nummer, Gay News 307, March 2017






RoB Amsterdam
Find RoB Stores on Rob.eu











Meer uit Films & boeken
Meer uit nummer 291
Meer van Sandro Kortekaas





AA Boys


First class boys, home and hotelvisits

meer info |visit


Boysclub 21


Oldest boysclub

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
RSS Issuu
Abonneren
zelfstandige Escortboys
CMI
Neem contact op
Adverteren