Back to Top
Zondag 28 mei
85904 users - nu online: 1216 people
Gay News : Editie : 288 : Brief uit Brussel: Ziende blind

Printervriendelijke Pagina  

Brief uit Brussel: Ziende blind

door De Ket in Columns & Opinie , 04 september 2015


Lieve Noorderburen, Ik dacht dat het niet meer van deze tijd was, tot een artikel op de BBC-nieuwssite me terug met beide voeten op de grond bracht. Hoe vrouwen pas na tien, twintig jaar erachter komen dat hun man homo is. Jammer genoeg zijn er nog steeds mannen, ook in onze contreien, die verkiezen in het huwelijksbootje te stappen om zich de woede van de familie niet op de hals te halen.

Enkele weken terug, op een privaat feestje ergens in één van de meest conservatieve en meest katholieke provincies in ons land, viel mijn mond verschillende keren open. Hoewel elke aanwezige, hetero of homo, het volmondig eens was dat homoseksualiteit moet kunnen, bleek na een gesprek dat de hetero’s (man/vrouw) met wie ik een gesprek had gevoerd, niemand in de familie hadden die homo of lesbisch is (wat haast statistisch onmogelijk is), terwijl enkele aanwezige homo’s (soms zelfs veertig jaar en ouder) schoorvoetend toegaven dat niemand in hun familie wist dat ze homo zijn.

Althans niet officieel. Want oma zou wel eens een hartinfarct kunnen krijgen mocht ze het te weten komen. Letterlijk gehoord. Daarna nog eens dubbel gecheckt, maar de brave man in kwestie bevestigde onomwonden wat hij een uur eerder had verteld. Een andere homo, uiteraard ook niet officieel uit de kast, had van zijn werkgever de raad gekregen “te wachten tot hij vijftig jaar was en zijn promotie op zak had” vooraleer het nieuws wereldkundig te maken.

Een ander koppel, beiden bijna vijftig jaar, was al achttien jaar samen, woonde nog steeds niet samen en ook hun familie had nog nooit met elkaar kennis gemaakt. Ook daar overheerste de vrees voor een “plotseling overlijden.”

De keuze om uit de kast te komen is en blijft uiteraard een hoogst persoonlijke keuze, waarbij iedereen voor zichzelf moet uitmaken op welk moment dat het best gebeurt. Iemand verplichten en/of onder druk zetten om zich te outen is al helemaal verkeerd. Ondergetekende zal dit nooit doen, echter wel de wenkbrauwen fronzen als de drogreden om het niet te zeggen de gezondheid van bepaalde familieleden is.

Net als bij het verhaal van de Britse vrouwen in het BBC-artikel blijft toch de hamvraag hoe ofwel de echtgenote in kwestie dit niet door heeft, en in het andere geval de familie. Vaak volstaan kleine details en/of incidenten om erachter te komen dat de partner of het familielid in kwestie liever met iemand van hetzelfde geslacht onder de lakens duikt.

De teleurgestelde vrouwen in het artikel hekelden het feit dat als hun man eenmaal uit de kast is gekozen, hij overladen wordt met gelukwensen “voor zijn moedige beslissing” terwijl zij vaak helemaal alleen en verweesd achterblijven. Ook hier kan een parallel met de familie getrokken worden. Als eenmaal iemand de moed heeft gehad het “pijnlijke” nieuws aan de familie mede te delen, wentelt deze familie zich in een slachtofferrol, waarbij zij eigenlijk de grootste slachtoffers zijn van homoseksualiteit en niet de homo of lesbienne die voor de rest van zijn of haar leven tegen een rits vooroordelen en discriminatie zal moeten blijven vechten.

Zowel met de droevige ex-echtgenotes als met de intrieste familie heb ik weinig medelijden. “Ziende blind zijn” is niet voor niks een correcte Nederlandse uitdrukking. Iets niet willen zien zit ingebakken in de menselijke psyche, in bepaalde regio’s of landen meer dan in andere. “Ik wist het,” is toch nog altijd één van de meest gehoorde uitspraken kort nadat iemand “opbiecht” homoseksueel of lesbisch te zijn?

In tijden waarin de nadruk op de emancipatie van de vrouw nadrukkelijk (en terecht) in de verf wordt gezegd, houdt die emancipatie en assertiviteit blijkbaar op als ze met haar volle verstand het ja-woord geeft aan een man die ze ongetwijfeld heel graag ziet, maar waarvan het kleine stemmetje in haar hoofd tijdens de plechtigheid in haar oor fluistert dat ze een homo trouwt.

En dat al voor de duizendste keer. En de familieleden zouden in plaats van zich in de slachtofferrol te wentelen, ook van hun kant de moed kunnen bijeenrapen om zelf de vraag op te werpen en de dialoog aan te gaan. Maar ook dat is nog steeds dus te veel gevraagd. Dan moet je maar op de blaren zitten.

Je toegenegen,

De Ket
 








 
gerelateerd
La Demence Paas-Party Weekend

Brief uit Brussel: Homonationalisme

Brief uit Brussel: Marketing en pr van rolmodellen










Er heeft niemand gereageerd, jij misschien?


Brief uit Brussel: Ziende blind

Reageer:

Reactie:
Je naam: ip 54.162.19.123















Rubrieken:


















Meer uit Columns & Opinie
Meer uit nummer 288
Meer van De Ket





Amistad Hotel & apartments


Unique and popular exclusively gay hotel

meer info |visit


Mister B Antwerp


Mister B's second Franchise store

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren