Back to Top
Zaterdag 23 Sep
85988 users - nu online: 1408 people
85988 users - nu online: 1408 people login
VAN ONZE EDITORS
Printervriendelijke Pagina  
Een aantal vrienden begreep niet dat wij poepluiers verkozen boven stappen

door Sara Coster in Mode & Lifestyle , 06 december 2014


Itamar (49) en David (50) zijn de trotse vaders van Aron (11) en Esther (9) in co-ouderschap met een lesbisch stel. De Israëlische Itamar had van jongs af aan een grote kinderwens. Hij had altijd een reserve-vriendin op voorraad, in de serie “als jij niet gaat trouwen, dan wil ik met jou een kind.”

Als de desbetreffende vrouw toch trouwde, dan bestempelde Itamar de volgende vrouw tot reserve-optie voor het vervullen van zijn kinderwens. Toen hij drieëntwintig jaar was leerde hij de Nederlandse David kennen en ze wisten allebei meteen: Dit is voor altijd. Het heeft Itamar vijftien jaar gekost om David te overtuigen om vader te willen worden.

Ze wilden geen adoptie of draagmoeder, dus plaatsten ze een oproep in Het Nieuw Israëlitisch Weekblad en in Opzij. “2 Joodse mannen zoeken vrouw of vrouwen voor co-ouderschap.”

“Blijkbaar lagen Joodse mannen goed in de markt, want we kregen heel veel reacties.” Een aantal vrouwen konden ze meteen al afzeggen, want die zagen het co-ouderschap toch anders. Die vrouwen wilden alles zelf beslissen en de kinderen mochten alleen zo nu en dan bij de mannen logeren. Met zestien vrouwen en vrouwenstellen hebben ze afgesproken. “Het is heel erg, maar we hebben echt alle clichés langs zien komen, soms compleet met tuinbroek en vuist op tafel.” Uiteindelijk was met niemand de klik groot genoeg om met elkaar in zee te gaan.

Tot er een half jaar na de oproep een mailtje hun inbox binnen kwam dwarrelen: “Sorry dat we zo laat reageren...”
Het klikte meteen en vanaf het eerste moment bleek dat zij hetzelfde dachten over co-ouderschap. Ze plaatsten het belang van het kind voorop en de mannen hadden ook vertrouwen dat ze zich aan de afspraken zouden houden. Ze besloten elkaar een jaar te leren kennen en ook het een en ander juridisch goed vast te leggen. Omdat het wel een jaar zou kunnen duren voor ze zwanger zouden zijn, besloten ze vast te beginnen met “oefenen met insemineren,” dan konden ze de wachttijd gebruiken om elkaar beter te leren kennen. Twee weken later kregen de mannen een sms: “het is blauw.”

De ouders van David reageerden: “Als je maar niet denkt dat het kind van Itamar ons opa en oma mag noemen.” David reageerde: “De tweede zal biologisch van mij zijn en we maken geen onderscheid, dus als de oudste geen opa en oma mag zeggen, dan straks de jongste ook niet.” Gelukkig draaiden de ouders van David snel bij.

Aron werd geboren en de vier ouders (én alle opa’s en oma’s) waren zielsgelukkig. Langzaam groeiden ze naar het afgesproken schema toe. Na tien weken sliep Aron voor het eerst een nacht bij zijn vaders, vergezeld van flesjes gekolfde melk. De moeders vonden het begrijpelijkerwijs erg moeilijk en belden vaak op die eerste tijd. De vaders zagen het nut wel van de borstvoeding, maar zullen niet ontkennen dat ze het een heel gedoe vonden. Gehannes met een flessenwarmer (moedermelk mag niet in de magnetron opgewarmd), spenen van verschillende merken die niet op alle flesjes pasten en uit elkaar barstende voorraadflesjes in de vriezer. Stiekem warmden ze de melk toch op in de oh-zo-verboden magnetron.

Twee jaar later was David aan de beurt met dezelfde biologische moeder, omdat Gaby door medische redenen zelf helaas niet zwanger kon worden. Dochter Esther maakte het gezin compleet. Om het overzichtelijk te houden voor school en andere instanties, kregen de kinderen de achternaam van Clarine en nam Gaby ook die achternaam aan. Beide kinderen hebben drie voornamen, waarbij elke ouder iets mee mocht geven uit zijn of haar familie.

Alles ging geweldig. Itamar: “We hebben alleen maar positieve reacties gekregen, ook uit de Joodse gemeenschap. Wel zijn we in die tijd een aantal vrienden uit het uitgaanscircuit verloren die er niets van begrepen dat wij poepluiers verkozen boven het stappen.”

Maar niet alles bleef zo goed gaan, want toen Aron drie jaar was ontdekte een van zijn moeders een abces in zijn nek. Het bleek kanker te zijn. Het jongetje zou een half jaar in het ziekenhuis moeten blijven en de ene chemokuur na de andere ondergaan. De vier ouders hadden drie fulltime banen en een dochtertje van twee. Elk moment van de dag én de nacht was er een ouder bij Aron. En hoe goed ken je elkaar dan eigenlijk? Iedereen deed zijn ding en verwerkte het verdriet en de enorme angsten op zijn of haar eigen manier. De ene ouder wilde niet praten en de andere juist wel, een ander ging organiseren en schema’s maken.

Na een half jaar kon de kale Aron helemaal kankervrij naar huis en vielen de zorgen van ieders schouders, maar toen pas stortten ze allemaal in. Aron werd op school gepest met zijn kale kop en wenkbrauwloze gezicht. Hij probeerde aandacht te krijgen door te zeggen: “Maar ik heb wel kanker gehad!” Zusje Esther dacht dat haar vaders niet meer van haar hielden, alleen toen ze een baby was. Dus besloot ze om weer baby te gaan spelen, compleet met irritant babystemmetje. “Dat waren wel even ‘dingetjes’ hoor, hoe je daar als opvoeder mee om moet gaan. We hebben ons daar als team goed doorheen geslagen.”

De kinderen wisten al snel wie biologisch van wie was. Itamar: “Je kunt daar het beste meteen eerlijk over zijn.” Aron heeft wel eens tegen Esther gezegd: “Je bent maar mijn halfzusje.” Esther ging huilen en zei: “Nee, ik ben je hele zusje.”

Er gelden andere regels in beide huizen, en de kinderen gaan daar prima mee om. De ouderkoppels bemoeien zich niet met de regels van het andere huis en spreken elkaar niet tegen waar de kinderen bij zijn. David: “Het belang van de kinderen staat voorop, dat gaat vóór je eigen dingen.”

De kinderen hebben in beide huizen andere kleding. Bij de moeders worden de kleren door de vrouwen gekocht, bij de vaders mogen Esther en Aron ze zelf uitzoeken en dat leidt dan tot glitterjurkjes en stoere, donkere jongenskleding.
Esther heeft lang haar. Het borstelen doet bij de moeders vaak pijn, bij de vaders gaat dat beter. Volgens Esther is papa David het beste in vlechten, en maakt hij de mooiste scheiding. De vrouwen zijn weer wat grondiger met het tandenpoetsen. De vaders zijn over het algemeen een stuk strenger dan de moeders, bijvoorbeeld aan tafel.

Gaby is zorgzaam, schoon en opgeruimd, kookt goed en gezond en ze brengt de kinderen op de fiets naar school. De moeders gaan veel wandelen met de kinderen, bij de vaders wordt er meer tv gekeken, worden er meer computerspelletjes gespeeld en gaan ze vaker uit eten. Er komen ook vaak vrienden eten, het is de zoete inval. De vaders brengen de kinderen met de auto naar school.

Als de kinderen van hun moeders komen dan trekken ze bij hun vaders meteen andere kleren aan. De “moeder-kleren” worden door de mannen gewassen en weer aangetrokken als ze op zondagmiddag teruggaan. Itamar: “Bij ons heeft Esther een beauty-case, maar de aceton die erin zit gaan we wegdoen, want die schijnt zo slecht te zijn voor je nagels.”

De vakanties verdelen we. De moeders gaan naar de camping, terwijl de vaders liever naar vijfsterren hotels gaan. Esther vindt kamperen erg leuk, maar David vindt “het maar gedoe met een wc-rol.”

Itamar: “Ik zou het liefst willen dat beide kinderen hetero zouden blijken te zijn. Homo is moeilijker, je moet dingen meemaken die hetero’s niet tegenkomen. Liever bij de negentig procent horen dan bij de tien procent. Ze zijn (gevoelsmatig, niet voor de Joodse wet) ook al Joods, ik zou liever willen dat de kinderen opgaan in de massa, dan dat ze bijzonder zijn.”

David: “Mensen vragen ons vaak wie de biologische ouder van wie is, maar dat vinden wij niet van belang. Mensen vragen ons ook vaak ‘hoe heb je het gedaan, ben je met haar naar bed geweest?’”

David: “Als we het over zouden kunnen doen dan zouden we weer voor deze moeders kiezen. Ze zijn heel goed voor de kinderen, de kinderen zijn gelukkig en de belangen van de kinderen staan voor ons alle vier voorop. Wel zouden we de verdeling iets anders hebben gewild, we hadden de kinderen graag één dag per week meer gehad. Dat geeft meer rust, ook voor de kinderen.

Itamar (lachend): “Esther lijkt erg op David. Ik ken David vijfentwintig jaar, dus ik weet precies hoe ik Esther moet opvoeden om te zorgen dat ze niet op haar vader gaat lijken!”


[De op de foto’s afgebeelde personen komen niet overeen met de geïnterviewden, red.]
 

* In het winterseizoen 2012-2013 zond de Amerikaanse zender NBC de serie ‘The New Normal’ uit, waarin het welgestelde homokoppel Bryan (Andrew Rannells) en David (Justin Bartha) een kind wil met draagmoeder Goldie Clemmons (Georgia King), die met haar negen-jarige dochter Shania (Bebe Wood) bij hen intrekt

Auteur van dit artikel is Sara Coster. Zij is tevens de auteur van het ervaringsboek “de wens en de vaders” over het co-ouderschap tussen een homostel en een single hetero-vrouw. Zij werkt als kinderwenscoach en begeleidt mensen op hun pad naar hun kinderwens. Op haar social media post ze interessante en actuele zaken over roze (wens)ouderschap. www.saracoster.nl

Stichting Meer dan Gewenst zet zich in voor roze (wens)ouders. Zij organiseert activiteiten voor gezinnen, maar ook informatiebijeenkomsten voor wensouders en speeddates en borrels voor wensouders die op zoek zijn naar iemand om een gezin mee te stichten.
Zondag 18 januari informatiebijeenkomst voor wensouders
www.meerdangewenst.nl


 
 



 









Rubrieken:








In het nieuwste nummer, Gay News 314, 2017






Rainbow Expo
27/28/29 oktober, Nieuwegein











Meer uit Mode & Lifestyle
Meer uit nummer 279
Meer van Sara Coster





Cuts and curls


Male Hairstyling by appointment

meer info |visit


t Bolke


Gay heart of the east

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2017 Gay News ®, GIP/ St. G Media