Back to Top
Zaterdag 07 Dec
86386 users - nu online: 2146 people
86386 users - nu online: 2146 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 6 min. Printervriendelijke Pagina  
Reijer's World: Peggy, een potje bij een benzinepomp: ‘Zal ik u even vol gooien


door Reijer Breed in Columns & Opinie , 11 september 2013

This article is also available in English
lengte: 6 minuten


Ik was al eerder door de VPRO-radio gevraagd om eens na te praten over Ook Zo, maar ik vond de aanleiding daarvoor vaak niet zo noodzakelijk. Ook Zo – Mooi Zo was een radioprogramma dat ik met Diane de Coninck begin jaren tachtig een paar jaar maakte voor de VPRO. Het werd op vrijdagavond vanaf acht uur uitgezonden. We hadden gemiddeld zo’n 350.000 luisteraars.

Sinds een tijd ben ik verslingerd aan het VPRO-nachtprogramma Woord, dat bestaat uit oude fragmenten van radioprogramma’s. Het wordt gepresenteerd door Nora Romanesco. Ik raakte in gesprek met een producent van het programma, Tom Klaassen.

Tom zocht oude fragmenten van radioprogramma’s waar ik aan meewerkte en ik werd steeds enthousiaster. Mijn interview werd gekoppeld aan Roze Zaterdag 2013. En toen klopte het voor mij helemaal. Dus werd ik zaterdagochtend 29 juni om vier uur in de nacht opgehaald door een taxi van de NOS. Gewapend met twee buurvrouwen, Ans en Dee, en een roze taart reden we richting Mediapark in Hilversum. Dit interview is te beluisteren op http://weblogs.vpro.nl/podcasts/category/woord/. Ik ben benieuwd was jullie hiervan vinden. Reageer s.v.p. op mijn naam, Reijer Breed, op Facebook.

Via mijn COC-werk in de Zaanstreek mocht ik ooit een aantal acties aankondigingen in Sonja’s Goed Nieuws Show op de tv. Daar werd ik gespot door Peter Flik en Ineke van de Bergen van de VPRO-radio. Een aantal radioprojecten was het resultaat hiervan. Ik vroeg lesbische Diane de Coninck er bij en uiteindelijk begonnen wij samen ons wekelijkse programmaatje Ook Zo.

Ik vergeet nooit de eerste uitzending van Ook Zo. Diane en ik hadden eerder onze korte interviews opgenomen. Ik sprak met ene Willem uit de Zaanstreek, die al jaren met zijn vriend Cor samenwoonde op de Zuiddijk in Zaandam. Willem werkte in de havens van Amsterdam. Op zijn werk noemde hij zijn vriend Cor Corrie. En Corrie was altijd ziek als er een personeelsborrel was. Dat hield hij zo al jaren vol. Diane sprak met een potje Peggy. Zij werkte bij een benzinepomp. “Zal ik u even vol gooien mevrouw?”

Na het nieuws van acht uur klonk de openingstune van Ook Zo en deed ik de opening van ons programma. Er waren geen nummermelders en er was natuurlijk geen internet. Dus iedereen kon totaal anoniem reageren. Ik noemde voor de eerste keer ons telefoonnummer in Hilversum. Wij zaten in de studio van de NOS. En ons telefoonteam zat in een VPRO-villa. Daarna werd mijn gesprek met Willem gestart. Tijdens dit gesprek belde ik spontaan ons eigen nummer. Ik kreeg Ans Buma aan de lijn.

Zes mensen stonden NEE te schudden achter het raam van de technische ruimte. Ans, een pot uit de Zaanstreek, vertelde me dat er erg veel gescholden werd. Ik kwam weer in de uitzending en zei: “Wij vinden het fijn dat u reageert op onze uitzending. Maar we horen ook dat er veel gescholden wordt. Ons telefoonteam is er uitsluitend voor homo’s en lesbiennes. En schelden doet u ergens anders maar...!” Zes mensen achter het raam staken hun duimen op.

De week daarop moest ik bij radiodirecteur Jan Haasbroek komen. “We zagen jouw programma in het begin helemaal niet zitten. Maar ik heb vrijdagavond jongstleden geluisterd. En ik was erg verrast. Ik had dit niet verwacht. Ga zo door en je wordt nog eens een goede VPRO-collega.”

Wat ik me nog weet te herinneren van die tijd is dat ik het helemaal niet leuk vond om herkend te worden. En dat gebeurde soms wel natuurlijk. Maar ook omdat ik een gekke naam heb: Reijer. Dan was ik met mijn vriend Lefert uit in Amsterdam en wilde betalen en zei mijn naam. “Jij bent toch niet...?” Ja hoor, die was ik dus wel. En vervolgens werd er niet inhoudelijk gesproken over het programma, maar was het altijd: “En hoe is het op de Gooise matras?”

Er zal veel gebeurd zijn op de Gooise matras. Maar ik had er niets mee te maken. Na afloop van een montage van ons programma zag ik dat een technicus problemen had. “Wat is er met je?,” vroeg ik. Hij zei: “Ik voel me zó verneukt. Ik had vóór jullie een opname van een bekende Veronica-jongen. Hij had een interview met een mooie griet. Na afloop stond hij haar al af te lebberen op de gang. Hij kwam nog even afscheid van me nemen. Ik vroeg: ‘Wat doe ik met jullie gesprek?’ Hij zei: ‘Knip die band maar af en gooi het in de prullenbak.’ En hij vertrok met die mooie poes.”

Even tussendoor. Of ik ook muzikale wensen had voor het programma Woord. Ja, die had ik. Maar omdat ik zo’n “ouwe hoer” ben was er helemaal geen tijd voor. Ook niet voor de zomerhit van 2013. Ik vond en vind die twee gabbers Robin Thicke en Pharell Williams zo heerlijk, onder andere in de talkshow van die leuke pot Ellen Degeneres:

What do they make dreams for / When you got them dreams on / What do we need steam for / You the hottest bitch in this place / I feel so lucky / Hey, hey, hey / You wanne hug me / Hey, hey, hey / What rhymes with hug me / Hey, hey, hey

Ikzelf heb één keer seks gehad met een luisteraar. Hij heette en heet Peter, was voor in de twintig en belde veel na afloop van ons programma. Peter werkte bij een bank in Almelo. Hij kon via die bank een baan in Amsterdam krijgen. Dat hij homo was wist hij al lang. Maar hij durfde nog niet naar de bars te gaan. Uiteindelijk besloot ik hem een keer te gaan bezoeken. Hij had een leuke etage in de Pijp. Dat was toen nog een troosteloze wijk van Amsterdam. Wij hadden een lang gesprek met elkaar en bij het afscheid nemen met een kusje in zijn hal, bleven wij zoenen en belandden zo in zijn bed. Wat ik me nog weet te herinneren, was dat hij zo’n lief streepje haar had van zijn schaamhaar tot zijn navel.

Jaren later kwam ik Peter tegen bij Albert Heijn op de Oostelijke Handelskade. Ik woonde toen op het KNSM-eiland. Wij raakten spontaan weer in gesprek. Hij vertelde dat hij met zijn vriend Wim in een etage woonde op het Oosterdok en vroeg of ik eens langs wilde komen. Dat gebeurde. En met een bos bloemen ontmoette ik hem en zijn vriend. Ze hadden heerlijk gekookt voor me. We hadden een ontzettend leuk gesprek. Onder andere over het feit dat je altijd eerlijk moet zijn.

Ik zei: “Ja, dat probeer ik wel. Maar het lukt niet altijd hoor.” Wim zei: “Ik hoef niet alles te weten van Peter.” Ik vertelde hen dat Lefert en ik ook zo geleefd hebben samen. Na zijn overlijden heb ik een aantal reacties gehad waar ik niets van wist. Eén ervan luidde: “Reijer, heel veel sterkte met het verlies van je vriend Lefert. Jij was ooit in Amerika en ik ging een nachtje mee naar jullie huisje in het weiland van Wormerveer. Lefert was heerlijk.” Peter, Wim en ik stelden ons voor hoe dat bij hetero’s zou gaan. “Beste mevrouw De Vries, Heel veel sterkte met het verlies van uw man. Ik sliep eens een nacht met hem. Hij was heerlijk.” Wij kwamen niet meer bij van het lachen.













GERELATEERDMEER VAN REIJER BREEDMEEST GELEZEN VAN REIJER BREED

Reijer's World: Peggy, een potje bij een benzinepomp: ‘Zal ik u even vol gooien

Reijer Breed, in Columns & Opinie op 11 september 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp







In het nieuwste nummer, Gay News 340, december 2019





















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media