Back to Top
Vrijdag 15 Nov
86374 users - nu online: 1484 people
86374 users - nu online: 1484 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 6 min. Printervriendelijke Pagina  
Fashion: De wereld van Jean Paul Gaultier


door Bernardo van Eekhout in Mode & Lifestyle , 06 mei 2013

This article is also available in English
lengte: 6 minuten


Van een puntbeha van krantenpapier voor zijn teddybeer Nana tot de iconische bustier voor Madonna voor haar Blond Ambition World Tour, de zestig-jarige Jean Paul Gaultier heeft een lange weg afgelegd. Nu wordt hij in Rotterdam beloond met een tentoonstelling van zijn uitgebreide oeuvre. “Ik vind het een eer om hier mijn werk te laten zien.”

Rotterdam had Gaultier geen warmer welkom kunnen geven: bomen, beelden, diverse gebouwen en zelfs de Euromast zijn tijdelijk gehuld in het bekende blauwwitte, Bretonse streepje dat Gaultier tot zijn commerciële handelsmerk heeft gemaakt. Zelfs de Thalys waarmee Gaultier in Nederland arriveerde was speciaal voor de rit Bretons blauwwit gestreept. Monsieur Gaultier is echter “fashionably late” op de officiële persbijeenkomst, waar meer dan honderdtachtig internationale journalisten een preview krijgen van de haute couture tentoonstelling die na Montréal, Dallas, San Francisco en Madrid nu in onze havenstad is neergestreken.

Inmiddels hebben al meer dan 700.000 mensen zijn kunstwerken bezocht. “Ik moet zeggen dat mijn meest spectaculaire kledingstukken hier zijn tentoongesteld. Degene die het meest innovatief zijn. Maar ik maak ook draagbare kleding hoor,” aldus een immer vriendelijke Gaultier die zichtbaar wat kilo’s is aangekomen... en beduidend grijzer is. “Ik houd van Nederland. De mensen zijn hier open minded en het land is multicultureel. Bovendien was Nederland samen met Japan één van de eerste landen die mijn manier van ontwerpen begreep en omarmde. Frankrijk zelf kwam pas later.”

Het “enfant terrible” van de modewereld is echter al lang niet meer zo verschrikkelijk provocerend als gedurende zijn hoogtijdagen in de jaren tachtig en negentig, toen hij nog graag shockeerde door zwaar opgemaakte mannen in rokken te hullen, onderkleding als bovenkleding te presenteren of door Madonna met ontblote borsten te laten défileren. “Ik heb nooit geprovoceerd om het provoceren. In die zin vind ik ‘enfant terrible’ niet bij me passen. Maar ja, soms moet je met zo’n stempel op je voorhoofd leven.”

De thematische opstelling van de tentoonstelling laat meer dan honderdveertig creaties zien en is volgens de aanwezige Nathalie Bondil, directrice van het Montreal Museum, de beste tot nu toe. Maar toch ontbreken hier een aantal adembenemende jurken die ik wel in Madrid heb gezien. Geheel terecht benadrukt de curator van de tentoonstelling Thierry-Maxime Loriot dat al het tentoongestelde werk van Gaultier uit de jaren zeventig, tachtig en negentig er anno 2013 nog zo modern en tijdloos oogt; als ware het een reis langs de vele thema’s die Gaultier in zijn carrière hebben geïnspireerd. In het oog springend zijn de bewegende gezichten die op de gezichten van de modellen zijn geprojecteerd (inclusief een pratende Gaultier zelf) waardoor je het gevoel krijgt naar levende mensen te kijken. Een soort theatervoorstelling. Eén van de voorwaarden die Gaultier stelde om ja te zeggen tegen een overzichtstentoonstelling, want hij wilde absoluut niet een statische begrafenisexpositie. “Een retrospectief van mijn werk, van een ontwerper die terugkijkt op zijn leven, dat voelde aan alsof ik dood was en dat zijn dingen voor oude mensen. Ik wilde een levendige expositie want mode is iets dat leeft. Ik heb thema’s gemixt die belangrijk voor mij zijn zoals: de huid, het androgyne, punk.”

Humor en originaliteit zijn de belangrijkste kenmerken als je Gaultier’s kleding van dichtbij bekijkt, die ingenieus uitblinkt door de vakkundigheid waarmee de kleding is vervaardigd. Want uiteindelijk staat een modehuis met de kwaliteit van het atelier dat in staat moet zijn om de ideeën van een ontwerper te kunnen realiseren naar kleding. Een mooi voorbeeld hiervan is een jurk van krokodillenleder, waarvan iedere huidschub handmatig aan elkaar is gehaakt middels een vergeten techniek. Hierin schuilt de vakbekwaamheid van de “petits mains,” zoals de ijverige dames van het atelier ook wel worden genoemd. “Echt vakmanschap. Het is als een trui met haakwerk waarmee je alles aan elkaar vastmaakt.” Schitterend is ook een avondjurk waarvan de bustier uitloopt in een rok die op afstand op stof lijkt, maar van dichtbij is de panterprint geheel handmatig vervaardigd van kleine kralen. Meer dan 1700 manuur is hieraan gewerkt. Bustiers zijn in allerlei vormen en materialen te bewonderen: in zalmroze zijde met zichtbare baleinen voor mannen, vervaardigd uit celluloid (transparante filmrollen) of in donkerbruin krokodillenleder zonder naden voor Hermès. Uiteraard ontbreekt op de tentoonstelling de iconische, goudgele bustier van Madonna uit 1990 niet, die er anno 2013 echter minder fris uitziet dan destijds. “Er zit natuurlijk veel van haar transpiratie in, want ze droeg de bustier natuurlijk iedere dag. Maar ook is het wat groen uitgeslagen omdat er ijzerdraad in is verwerkt,” licht Gaultier toe.


Speciaal voor de tentoonstelling in Nederland is er een red light district-stellage na gebouwd waarin de zwarte SM-kleding van Gaultier in het rode licht en deels verborgen achter fluwelen gordijnen goed tot haar recht komt. Jammer dat er slechts één mannenrok te bewonderen valt, want dit blijft één van Gaultier’s meest controversiële kledingstukken voor mannen. “De rok voor mannen heb ik gemaakt omdat vrouwen sommige feminiene kanten van mannen mooi begonnen te vinden. Alleen de bh is een kledingstuk dat uitsluitend is bedoeld voor vrouwen. Al het andere kan door beide seksen worden gedragen. Mijn mannenrokken zijn overigens het meest verkocht aan heteroseksuelen. Ik denk dat homo’s erdoor in verlegenheid worden gebracht, omdat hun omgeving het als outing kon zien, terwijl ze nog niet uit de kast waren.” Mocht Gaultier ooit in Frankrijk kunnen trouwen, dan zou hij dat waarschijnlijk doen in een witte mannenrok. Want sinds zes jaar heeft hij een nieuwe liefde.

Stoppen met werken wil Gaultier nog lang niet... maar hij kijkt er wel naar uit. “Het is goed om mode te maken, maar zelf maak ik liever kleding. Want kleding kan je leven beïnvloeden en is als een soort communicatiemiddel. Er zijn voor mij geen goede of slechte ontwerpers, want onze taak is om dát te reflecteren wat zich in de samenleving afspeelt. Dat maakt mijn werk als ontwerper nu zo leuk. Want kleding maken maakt me nog steeds gelukkig.” Voilà.

Het Spaanse concern Puig betaalde in 2011 zestien miljoen euro voor vijfenveertig procent van de Gaultier-aandelen, die toen in handen waren van het Franse luxelabel Hermès. Gaultier zelf verkocht nog eens vijftien procent van zijn vijfenvijftig procent aandelen aan Puig, waardoor het nu voor zestig procent de leiding heeft over het modehuis Jean Paul Gaultier. “Het maakt me erg blij, want ik ben zelf niet geïnteresseerd in management, maar kan me nu geheel concentreren op het ontwerpen,” aldus Gaultier. Zelf blijft Gaultier aan als creative director en aandeelhouder maar hij is dus geen volledige eigenaar meer van zijn eigen merk. In tegenstelling tot Gaultier beschikt Puig wel over de nodige financiële middelen om Gaultier als merk wereldwijd te gaan uitbreiden. Deze tentoonstelling is daarvan al een eerste stap. Puig is momenteel eigenaar van de modemerken Jean Paul Gaultier, Carolina Herrera, Paco Rabanne en Nina Ricci. Daarnaast is Puig ook de licentiehouder van de parfums van Gaultier, Prada en Comme des Garçons. Dit jaar nog lanceerde Gaultier een nieuwe herengeur: Le Beau Male.

De tentoonstelling The Fashion World of Jean Paul Gaultier: From the Sidewalk to the Catwalk is nog tot en met 12 mei 2013 te zien in de Kunsthal Rotterdam.

Bij de tentoonstelling is de eerste monografie over Jean Paul Gaultier verkrijgbaar, uitgegeven door het Montreal Museum of Fine Arts, met Thierry-Maxime Loriot als eindredacteur. Dit uitgebreide boek (424 pagina’s en meer dan 550 illustraties) is dé publicatie over de wereld van Jean Paul Gaultier. De Engelstalige editie is uitgegeven door het Montreal Museum of Fine Arts in samenwerking met de Amerikaanse uitgever Abrams, ISBN: 9781419700026.



Kunsthal Rotterdam
Museumpark, Westzeedijk 341
3015 AA Rotterdam

Openingstijden:
nog te zien tot en met 12 mei
dinsdag t/m zaterdag 10.00-17.00 uur, zon- en feestdagen 11.00-17.00 uur.













GERELATEERDMEER VAN BERNARDO VAN EEKHOUTMEEST GELEZEN VAN BERNARDO VAN EEKHOUT



jun 2019        lengte: 5 min.


jul 2015        lengte: 4 min.


mei 2017        lengte: 5 min.




Fashion: De wereld van Jean Paul Gaultier

Bernardo van Eekhout, in Mode & Lifestyle op 06 mei 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media