Back to Top
Maandag 19 Aug
86349 users - nu online: 1279 people
86349 users - nu online: 1279 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





lengte: 7 min. Printervriendelijke Pagina  
Reijer's World: ‘Wat wilt u dan doen, met mijn sterretje?’


door Reijer Breed in Columns & Opinie , 15 november 2012

This article is also available in English
lengte: 7 minuten


“Hé pik, hoe gaat het ermee?” “Ha die Willem, nou eigenlijk op dit moment niet zo goed. Mijn bijna drieëntwintig-jarige vriendje, kat Ceesje ligt hier naast me op de bank te sterven,” zeg ik. “O mens, wat vreselijk voor je. Is de dierenarts bij je?” “Nee, ik kreeg informatie van mijn vriend Lex uit de Zaanstreek. Die heeft ook zijn eigen katje geholpen. En toen besloot ik om het ook zelf te doen hier. Ik heb hem medicijnen gegeven en ik heb morfinecapsules. Ceesje was al sinds een week zijn geheugen kwijt.

Ik liep maar steeds met hem naar de bak. Hij wist niet meer waar hij was. Het kon echt niet meer. Na een uur was hij al heel ver weg, hoor. Hij merkt niets meer. Maar het is wel akelig om hem zo te zien spartelen.” “Hé, heel veel sterkte. Ik moet je ook de groeten van Pieter doen. En hou ons op de hoogte. Kusjes.”

Toen mijn vriend Lefert in december 1984 overleed, besloot ik om in zijn rouwadvertentie in de Volkskrant te vermelden dat zijn doodsoorzaak aids was. Ik kreeg heel veel reacties. Waaronder een heel lange brief van Willem en Pieter uit Leeuwarden. Ook stuurden zij regelmatig briefjes en kaarten naar de moeder van Lefert in IJhorst. Dat vond ik zo lief van ze, want ook zij had veel steun nodig. Ik bezocht ze een aantal keren in Leeuwarden. En we bellen regelmatig. Pieter is een stoere, behaarde Fries die bij de groenvoorziening werkte. En Willem is een vrouwelijke man met een hoge stem. Het was toen de tijd van de 06-sekslijnen. Willem had zich aangemeld bij zo’n organisatie in Rotterdam. Hij had eerlijk verteld dat hij een man was. De eigenaar zei lachend: “Nou, we proberen het gewoon met je, want we hebben dringend vrouwen nodig.”

’s Avonds als die seksmeiden op tv gingen hijgen belde hij met een bepaalde code een nummer op in Rotterdam. Daarna kreeg hij de ene na de andere man aan de lijn. “Mens,” zei hij tegen me, “ik zit hier heerlijk met de leesportefeuille, mijn sigaretten en een kan koffie en lul maar met ze mee. En na verloop van tijd willen ze allemaal maar één ding. Echt waar. Dat valt zo op. Kontje neuken. Ik doe dan eerst of ik ze niet begrijp en ik zeg: ‘Wat wilt u dan doen, meneer, met mijn sterretje?’ Maar ik verdien wel maandelijks gemiddeld zo’n 2700 gulden. Lekker toch? En je wordt ook steeds handiger met ze. ‘Wil je me Joop noemen, schatje?’ En dan zeg ik: ‘Nee meneer, dat mag ik niet van mijn baas. Misschien later wel in het gesprek.’ Ik hou ze soms uren aan de lijn en de teller loopt.”

Ik zat naast Ceesje op de bank. Zijn koppie lag op zijn eigen kussentje. Ik deed zijn dekentje over hem heen. Tweeëntwintig jaar geleden zag ik Ceesje voor het eerst toen hij twee dagen oud was. Zijn oogjes waren nog dicht. Moeder poes had acht kittens gekregen. Ik heb een zwak voor zwarte poezen en ik mocht de meest zwarte uitkiezen. Ceesje is drie keer met me mee verhuisd. Mijn zus Carol komt langs en neemt afscheid van Ceesje. Ze kust hem op zijn snuitje en ze zegt: “Dag lieve Cees, ga maar lekker slapen.”

Willem en Pieter hebben een geweldige woning in Leeuwarden. Ik was diverse keren bij ze. Ze waren zo heerlijk gastvrij. ’s Avonds lagen we een keer lekker lui met z’n drieën naakt in hun grote bed tv te kijken. Willem dribbelde steeds naar de keuken om drankjes en hapjes te halen. Willem bromde met zijn donkere stem: “Jullie moeten even iets voor mij doen. Ga eens even naast elkaar op jullie knieën zitten. Doe jullie hoofden naar beneden en jullie kontjes omhoog.” Ik sla een arm om Willem en wij doen het. Hij maakt met zijn camera een polaroidfoto. Je ziet onze vier billen en onze twee gaatjes. “Dit is toch de droom van iedere top. Twee bottoms in zijn bed!” Hij plaatste de foto op een nachtkastje.

Els, mijn andere zus, belde. Wij hebben het over Ceesje. Ze vroeg: “Hoe reageren je andere twee zwarte poezen, Cootje en Poes?” “Het is niet te geloven,” zeg ik, “maar die komen om de beurt steeds even bij hem kijken.” “Het duurt wel lang, hè?,” zegt ze. “Ja,” antwoord ik, “die kanjer van mij heeft een sterk hartje. Hij was ook alleen ziek in zijn hoofdje.” “Het doet me gek genoeg denken aan de laatste dag dat wij bij Mam zaten. Toen zij zo geholpen werd met morfine. Die schokkende bewegingen. Ik hoop dat het snel is afgelopen met je Ceesje. Laat het me weten alsjeblieft.” Els en ik beëindigen ons gesprek. En op dat moment zag ik Cees ineens rustig worden en ontspannen. Ik voelde aan zijn buikje en merkte dat zijn hartje niet meer klopte. Totale rust. Het leek wel of hij een verjongingskuur had ondergaan. Daar lag ineens een sterke zwarte kater. Ik kuste hem op zijn gezichtje en zei: “Lieve kanjer, wat heb jij hard gewerkt. Ik ben zo trots op jou.”

Willem belt me vaak hysterisch als hij zich opwindt over iets. Ik moet dan altijd zo om hem lachen. Jaren geleden belde hij me weer eens en ik hoorde zijn stem al overslaan. “Zit je ook te kijken?” En inderdaad zat ik ook te kijken naar de begrafenisdienst van Prins Claus in de Nieuwe Kerk in Delft. “Zag je achteraan dat mens lopen? Ze mag mee de koninklijke grafkelder in waar Claus wordt bijgezet. Ze noemen haar een goede vriendin van Prins Johan Friso. Mabel Wisse Smit. Hij wordt er ingeluisd!,” siste hij.

Willem en Pieter hadden me dit verhaal al eerder verteld. Zij waren eens op de Friese meren met hun grote zeilboot. Er naderde een veel kleiner bootje met twee jongens. Ze droegen net als zij alleen hun zwembroeken. “Hebben jullie lucifers? Wij willen gaan koken,” riep een blonde Groningse jongen. De andere knul was donkerder en zette een gasstelletje in elkaar. Zij nodigden ze uit voor een drankje en bonden de boten aan elkaar vast. “O!,” zei de Groningse knul, “wat hebben jullie een ruimte. En zelfs een slaapkamer. Wij moeten straks ons luchtbed nog oppompen.” Willem was bezig een pan macaroni te maken. En van het een kwam het ander. “Waarom eten we niet gezellig met zijn vieren?,” vroeg Pieter. “Zullen we dat doen, Friso?” “O,” zei Pieter. “Je bent het echt, hè?” “Ja,” zei Friso, “ik ben het al jaren.” Hij was een heel rustige jongen met een apart soort humor. De Groninger klom weer op zijn boot en hij haalde blikjes vlees. De pan macaroni werd steeds voller. “O Friso, wij hebben ook nog potjes augurkjes en zilveruitjes.” Friso haalde ze op en zei ondeugend lachend: “Van mij krijgen jullie het zuur.”

Ik had me voorgenomen dat ik Ceesje nog één nacht bij me zou houden. De volgende avond zette ik mijn bureaustoel voor mijn glazen schuifpui. Ik nam een glas wijn en stak een sigaret op. Ik pakte mijn inmiddels koud geworden Ceesje en legde hem op mijn borst. Zijn hoofdje tegen mijn schouder aan. Zijn voorpootjes op mijn arm. Ik wiegde hem terwijl ik naar Bette Midler luisterde.
 

 
Well, I'm leavin’ my family, leavin’ all my friends
My body’s at home, but my heart’s in the wind
Where the clouds are like headlines upon a new front page sky
My tears are salt water. The moon’s full and high

Won’t you please call my old man. Tell him not to cry
My goodbyes are written by the moon in the sky
Say, nobody knows me. Can’t fathom my staying
Shiver me timbers. I’m sailing away
 

Het is inmiddels donker geworden. “Lieve schat, wij gaan aan ons laatste avontuur beginnen.” Ik leg zijn dekentje op de grond. Ik leg zijn kussentje erop. Ik leg Cees op zijn kussentje en pak hem in. Ik heb een schop geleend van buren. Ik woon zes-hoog. Wij gaan met de lift naar beneden. Ik heb een mooie plek voor hem uitgezocht, hier beneden mijn balkon. Ik leg hem neer. En ik begin een kuil te maken. Ik geef het pakketje nog één kus. En ik leg het in de kuil. “Dag mijn lieve Ceesje. Bedankt voor al die mooie jaren. Rust maar zacht.”


De volgende dag krijg ik onder andere een mooie kaart van Pieter en Willem. Die schatten uit Leeuwarden.



 










GERELATEERDMEER VAN REIJER BREED

Reijer's World: ‘Wat wilt u dan doen, met mijn sterretje?’

Reijer Breed, in Columns & Opinie op 21 november 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp














Rubrieken:








In het nieuwste nummer, Gay News 336, augustus 2019














Meer uit Columns & Opinie
Meer uit nummer 255
Meer van Reijer Breed





Mister B


Leather, Rubber and Fetish

meer info |visit


Bronx


Well known gay shop

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media