Back to Top
Zaterdag 16 Nov
86374 users - nu online: 1478 people
86374 users - nu online: 1478 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





Algemeen

In het afgelopen decennium is er een tegenstelling ontstaan tussen moslims en homo’s. Terwijl moslims gekritiseerd worden voor hun seksuele moraal, zijn homo’s sinds 2001 (homo-huwelijk, Pim Fortuyn) van ongewenste buitenbeentjes troetelkinderen van de Nederlandse politiek en media geworden. Omdat moslims homo’s niet zouden accepteren, kunnen hun seksuele opvattingen op scherpe kritiek rekenen vanuit politiek en samenleving.

door Gert Hekma - 23 mei 2012

lengte: 6 min. Printervriendelijke Pagina  
Moslims en homo’s: Seksueel burgerschap goed voor alle Nederlanders


This article is also available in English
lengte: 6 minuten


Homo’s hebben het gevoel dat (orthodoxe) moslims een gevaar vormen voor een vrije beleving van hun levensstijl. Dat geldt misschien ook voor orthodoxe Christenen, maar die manifesteren zich nauwelijks in de grote steden waar moslims en homo’s geconcentreerd zijn en bovendien zijn Christenen vaak oude bekenden voor witte homo’s.
De tegenstelling tussen moslim en homo heeft belangrijke beperkingen, zoals het bestaan van homo’s en lesbo’s onder moslims.

Er zijn tegenwoordig actieve organisaties zoals de Arabische Secret Garden, het Turkse Homoloket, de interetnische stichting Malaica en de bar Habibi Ana voor deze groep. Er zijn politici met een islamitische achtergrond die het voor hen opnemen, of opnamen, zoals Ahmed Marcouch, Ahmed Aboutaleb, Haci Karacaer, Ayaan Hirsi Ali. Khadija Arib schreef over lesbische moslima’s.


Er bestaan grote problemen in de aansluiting moslim en homo. In de eerste plaats is er een probleem van termen.

Zo heeft het woord homoseksualiteit een zeer westerse klank en gaat het over een identiteit die een bepaalde minderheid van de mensen zou hebben, over “coming out” of kleur bekennen en zichtbaarheid.

In de islamitische wereld hebben veel mannen en minder vrouwen homoseksuele contacten, maar die vinden in het verborgene plaats.
De meeste mannen vervullen daarbij de actieve rol en identificeren zich nooit als homo.

De passieve partner is een zemel (Marokkaans) of ibne (Turks) en een object van afkeuring. Maar ook passieve partners die als verwijfd of nicht worden gezien zullen zich zelden als homo identificeren vanwege de schande die daarmee verbonden is – niet alleen voor henzelf maar vooral vanwege hun familie.

In wit Nederland spelen die problemen eveneens nog steeds. Ook hier worden nichten met de nek aangekeken, niet alleen door hetero’s maar ook door veel homomannen die een straight acting vriend zoeken of zichzelf zo omschrijven. De gemeenste uitingen tegen homo’s zijn in de directe omgeving zoals in gezinnen en in en rond scholen. Het is misschien een kleine groep witte en niet-witte jongens die vaak en hard scheldt tegen nichten op schoolpleinen en sportvelden, maar ze kunnen wel de toon zetten omdat bestuurders, leraren, scheidsrechters en andere verantwoordelijken er niet tegen optreden.

Al dan niet kleur bekennen

Met UvA-collega’s deed ik onderzoek voor het Sociaal Cultureel Planbureau Steeds gewoner, nooit gewoon (2010, op www.scp.nl) naar acceptatie van homoseksualiteit in Marokkaanse en Turkse (en in Surinaamse, Chinese en protestants orthodoxe) kring. De conclusie was duidelijk: holebi’s uit alle vijf die kringen komen zelden uit voor hun homoseksualiteit of zetten de kast hooguit op een kier omdat ze anders een schandvlek voor hun familie zouden zijn. Homo-zijn wordt soms geaccepteerd, homoseks (het doen) ligt al moeilijk maar ervoor uitkomen is meestal een brug te ver.

Half uit de kast zijn is een garantie voor het ontstaan van sociale en psychische problemen – daar word je in Nederland niet erg gelukkig mee. Want seksualiteit is hier tegenwoordig een openbare kwestie: wel of niet trouwen, al dan niet kleur bekennen, wel of niet openbaar homoleven toestaan aan jezelf en anderen.

Mensen moeten natuurlijk zelf weten of ze openlijk zijn over hun seksuele voorkeur. Maar omdat in genoemde kringen erg weinig mensen uitkomen voor hun neigingen en homoseksualiteit niet op een andere manier zichtbaar wordt in die gemeenschappen, ligt er een probleem dat niet weggaat.

Zo blijven negatieve oordelen en vervelend geroddel over holebi’s voortwoekeren achter gesloten deuren – om van ergere dingen zoals discriminatie en agressie in huiselijke kring en antihomo geweld op straat maar niet te spreken. Homoseksualiteit is een belangrijk thema van seksueel burgerschap geworden en daar krijgen alle Nederlanders - ook de islamitische - mee te maken.

Wat te doen? Ik ben voor een geïntegreerde strategie die wit en moslim betreft. Achter een tolerant gordijntje gaan ook bij witte Nederlanders nog veel negatieve gevoelens schuil. Vijfennegentig procent van de Nederlanders zegt tolerant te zijn over homoseksualiteit, maar dat neemt niet weg dat veertig procent tegelijk liever geen kussende homomannen op straat ziet.



Dertig procent van de homojongens van de huidige generatie zegt liever niet homo te zijn – om maar niet te spreken over een wijder verspreid verlangen onder hen om “normaal” te zijn - dat wil zeggen niet zichtbaar, niet vrouwelijk en niet te seksueel. De jongens willen geen nicht zijn en de meisjes geen pot of slet.

Seksuele emancipatiemachine

Omdat er zoveel vooroordelen en zoveel onwetendheid en onzichtbaarheid zijn blijven bestaan, rond homoseksualiteit in het bijzonder en seksualiteit meer algemeen, pleit ik in de eerste plaats voor een breed seksueel onderwijs op lagere en middelbare scholen. Daarbij gaat het niet zozeer om biologie maar om seksuele burgerschapslessen en de taal en geschiedenis van seksualiteit – zoals de Nederlandse en Arabische seksuele geschiedenis.


We krijgen allemaal te maken met seksualiteit in ons leven: niet alleen als homo- of heteroseksueel individu maar zeker ook als burger: thuis, in de familie, met buren, in de medische zorg, in het onderwijs, bij de politie, in winkels, op straat, in het openbaar vervoer, letterlijk overal.

Daar moeten alle Nederlanders op voorbereid zijn. En die voorbereiding verdient concrete taal, niet de verhullende of algemene termen die nu vaak worden gebruikt, zoals respect. Biologische kennis is daarbij overbodig, seksuele burgerschapskennis essentieel.

Ten tweede zou het goed zijn als Amsterdam zich niet alleen als een etnische emancipatiemachine (in de woorden van Groen Links) maar ook als een seksuele emancipatiemachine ontwikkelt. Met alle ruimte in de publieke sfeer voor erotische en seksuele uitingen.

Dat geldt voor het holebi-leven maar ook voor een buurt als de Walletjes. Door seksuele uitingen uit het straatleven weg te halen schept PvdA-wethouder Lodewijk Asscher ruimte voor witte en Marokkaanse potenrammers om homoseksuele zichtbaarheid te verhinderen. Een cultuur van verbergen en wegpoetsen zoals die nu opgang doet onder zowel politici als rotjongens is slecht voor homo-emancipatie en seksuele vrijheid. Ze brengt ons verder dan ooit van de liberale impulsen van de jaren zestig en van een kritische herneming van die geschiedenis.

Seksuele openheid en zichtbaarheid zijn belangrijk voor alle etnische groepen en ook voor de witte Nederlanders. Het heft het probleem op dat islamitische holebi’s verstoppertje moeten spelen en hopelijk ook dat jonge homo’s en lesbo’s – om van alle andere variaties niet te spreken - zo onzeker zijn over de invulling van hun seksuele verlangens.

Foto: Scène uit de Nederlandse documentaire ‘I Am Gay And Muslim’ (regie Chris Belloni) die tijdens de Roze Filmdagen geprogrammeerd was






In iets andere termen hield Gert Hekma deze voordracht op 16 februari op een avond over “Islam en seksualiteit” aan de Hogeschool van Amsterdam. Ruim de helft van het honderdkoppige publiek bestond uit jonge mannen en vrouwen met een islamitische en vooral Marokkaanse achtergrond. De helft van deze hoog opgeleide studenten keerde zich tegen Zakaria Buhktari van de Stichting OntdekIslam, die beklemtoonde dat homoseksualiteit volgens Koran en sharia geen zonde zou zijn.

Met citaten in het Arabisch zetten zijn opponenten hun overtuiging kracht bij. Ook verzetten zij zich tegen zichtbaarheid van homoseksualiteit en soms ook tegen seksueel onderwijs. Sommigen ergerden zich eraan dat “homoseksualiteit aan moslims wordt opgedrongen.”

Het is misschien een positief teken dat ze naar deze door een gemengde groep studenten georganiseerde avond over (homo)seksualiteit waren gekomen, maar het is zorgwekkend dat zo’n grote groep zich verzet tegen homoseksualiteit, waarmee ze later in familie- en beroepsleven ongetwijfeld te maken zullen krijgen.



















GERELATEERDMEER VAN GERT HEKMAMEEST GELEZEN VAN GERT HEKMA

Moslims en homo’s: Seksueel burgerschap goed voor alle Nederlanders

Gert Hekma, in Algemeen op 29 mei 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media