Back to Top
Dinsdag 10 Dec
86388 users - nu online: 1366 people
86388 users - nu online: 1366 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 8 min. Printervriendelijke Pagina  
Porn DVD Review - Ruige tops en willige onderliggers in CockyBoys’ Revenge


door Rob Blauwhuis in Films & boeken , 29 oktober 2011

This article is also available in English
lengte: 8 minuten


Christopher Isherwood noteerde in de aantekeningen voor zijn in augustus 1962 aan de University of California te Berkeley gehouden lezing “A Personal Statement,” die enige jaren geleden in Isherwood on Writing (Minneapolis 2007) werden openbaar gemaakt, onder andere: “De enige bevredigende definitie van pornografie is drie-letter woorden. Als je je bezig gaat houden met de vraag wat seksueel opwindend is, dan raak je verloren.

Als je probeert onderscheid te maken tussen pornografie en kunst kun je dat niet, omdat pornografie altijd op z’n minst fantasie, fantasie is een methode van kunst.”
Hoewel er aan het begin van de jaren zestig in Zuid-Californië, waar Isherwood toen woonachtig was, zeer ondergronds al een bescheiden productie van cinematografische porno bestond, is het, mede gezien Isherwood’s beroep en het onderwerp van de lezing, begrijpelijk dat hij het hier uitsluitend over geschreven pornografie had. Zijn observatie gaan echter ook voor gefilmde porno op als je zijn beperkende “drie-letter woorden” vervangt door “seksueel expliciete situaties.”

Is Cadinot’s meesterwerk Le Voyage à Venice (1986) geen prachtig gemaakte film en dus kunst, uitsluitend omdat er gedetailleerd seksuele activiteiten worden getoond? Met meer recht zou te beweren zijn dat Le Voyage à Venice een moderne variant verbeeldt van de geschiedenis in Visconti’s opulente Death in Venice (1971), waarin de jonge hoofdpersoon, Julien, als seksueel bevrijde reïncarnatie van Tadzio aan het eind van de twintigste eeuw, zijn onschuld is verloren en, zoals iemand in zijn blog samenvat, “voortgaat zich te laten neuken door elke gozer die zijn pad kruist: de conciërge van het hotel, zijn contactman in de stad, verschillende rijpere heren, etc.”

Ook is het niet onzinnig te stellen dat de broeierige verhouding tussen de krijgsgevangene Jack “Strafer” Celliers (David Bowie) en de gevangenbewaarder Kapitein Yonoi (Ryuichi Sakamoto) in regisseur Nagisa Oshima’s schitterende film Merry Christmas Mr Lawrence (1983) een tegenhanger heeft in de vele gevangenispornofilms die er bestaan.


Sabine Büssing merkt in Of Captive Queens and Holy Panthers: Prison Fiction and Male Homoerotic Experience (Frankfurt am Main, etc. 1990) op dat de weinige wijzigingen die Oshima in de oorspronkelijke verhaallijn van de romans van Laurens van der Post aanbracht “in feite zijn ingevoerd om dit erotische schokeffect onmiskenbaar over te brengen.” Van erotische spanning naar seksuele openheid is slechts een graduele stap, die bovendien in zekere mate door de tijdgeest wordt bepaald.

De geschiedenis van gevangenisporno is terug te voeren tot in ieder geval Jean Genet’s Un Chant d’Amour uit 1950, waarin hij de fantasieën van een mannelijke homoseksuele gevangene en diens bewaker verbeeldt.

Wegens de expliciet homoseksuele inhoud was deze film lange tijd verboden in veel landen, maar tegenwoordig kan hij, door de artistieke vormgeving en Genet’s faam, in de late uurtjes op televisie worden vertoond. Dit zie ik nog niet meteen gebeuren met het recent door CockyBoys uitgebrachte Revenge, waarvan de eerste scène ook in een gevangenis speelt.

In tegenstelling met, bijvoorbeeld, het merendeel van de films van Cadinot is er in de zes scènes van Revenge geen verhaallijn te ontdekken; het zijn losse vignetten zonder innerlijke samenhang. Nu is een verhaal ook bepaald niet het belangrijkste criterium voor porno. Als de seks geil is en goed in beeld wordt gebracht, dan is de consument doorgaans meer dan tevreden en dat geldt zeker voor Revenge.

In de eerste scène zit Sebastian Young eenzaam in zijn cel te rukken en fantaseert over een willige “punk” om zijn lusten te bevredigen. Die verschijnt in de vorm van Trent Diesel die hem een massage geeft. Beide heren zijn gekleed in helderwitte Calvin Klein slips, maar die verdwijnen snel als Trent’s handen van Sebastian’s rug naar de voorkant afdwalen. Al spoedig vervangt hij de manuele door orale massage. Pijpen kan hij uitstekend en Sebastian’s pik windt hem zo op dat hij er ook door geneukt wil worden.

In een interview dat als bonus op de dvd is opgenomen zegt Trent: “Sebastian is een erg goede top. [...] Ik val echt op de agressiviteit.” Hij voegt daar nog enigszins overbodig aan toe: “Ik ben een soort van onderwerpend.” Wie de neukpartij tussen Sebastian en Trent gezien heeft, kan alleen maar met deze observaties instemmen, want Sebastian is inderdaad een agressieve top die weet wat hij wil en Trent geeft zich daar met volle teugen aan over.

Deze episode krijgt een zeker extra cachet omdat Sebastian Young hiermee zijn rentree in de pornobusiness maakt nadat hij twee jaar in de gevangenis heeft gezeten. In het bonus-interview vertelt hij niets over zijn ervaringen daar, hoewel hij er vanuit gaat dat de meeste mensen weten dat hij daarom enige tijd uit beeld was verdwenen.

Hij heeft zich in de gevangenis of kort daarna op zijn buik groot het woord “Revenge” laten tatoeëren. Hij wil, zegt hij, wraak nemen, maar op wie of wat wordt niet duidelijk. De mogelijke wraak die hij op Trent’s kont neemt is in ieder geval een tedere wraak, want hun sekspartij eindigt met een kus, zoals meer episodes in Revenge.



Sebastian Young was één van de eerste CockyBoys en op de cover van Revenge wordt hij zelfs de “ultieme” CockyBoy genoemd: “Hij is getatoeëerd, verscheurd en nog steeds zo geil als altijd als hij een neukaanval uitvoert op Trent Diesel’s nauwe hol.” Deze laatste kenschets kunnen we gelukkig rechtstreeks naar het rijk der fabelen verwijzen, maar het is opmerkelijk dat Sebastian’s belangrijkste kwaliteit als porno-acteur niet genoemd wordt, namelijk zijn forse pik.


In Public Sex in a Latin Society (New York 2000) stelt Jacobo Schifter, mijns inziens terecht, dat porno bepaalde waarden uitdraagt, die homo’s in hun dagelijkse seksleven (onbewust) overnemen. Eén van deze “waarden” is dat “formaat macht verleent. Het mannelijke seksuele orgaan is groot. [...] De man met de grootste penis is gewoonlijk degene die penetreert of orale seks ontvangt.”

In de meeste scènes van Revenge pijpen beide heren, maar zo gauw de broeken uit zijn, is duidelijk wie gaat neuken en wie de onderligger is (hoewel de laatsten natuurlijk ook niet kleingeschapen zijn).

In de tweede scène zien we de onbesneden Gabriel Clark en Andrew in een garage-achtige ruimte. Deze jongens zijn niet getatoeëerd, maar gaan toch als echte ruige CockyBoys tekeer tijdens hun seks.

In CockyBoys-films, of in ieder geval in Revenge, wordt met condooms geneukt. Het verbaasde mij daarom dat deze beschermde seks teniet wordt gedaan als de gozers zijn klaargekomen en het sperma oplikken. Dan kun je net zo goed een bareback-productie maken!

Eind vorig jaar maakte CockyBoys bekend dat men de stijl van de producties gaat aanpassen aan het motto No Pain, No Gain (dus het is niet toevallig dat dat ook de titel is van een vorig jaar verschenen dvd) en dat men zich meer wil richten “op de dynamiek van dominantie en onderwerping, waarbij in elke scène een duidelijk vrijpostige top en een willige onderligger de hoofdrol zullen spelen.” Dit wordt erg duidelijk in de derde scène tussen Bobby Clark en Skyler Caine, waarin Skyler aan het begin ter opwarming flink met een paddle op zijn kont geslagen wordt.



Nu heeft de gozer voldoende vlees op z’n fraaie ronde billen om deze tuchtiging gedwee te ondergaan - hoewel ze wel lekker rood kleuren - en er zelfs een erectie bij te krijgen. Het aantrekkelijke vind ik dat deze spanking plaatsvindt in een film die niet als S&M- of fetisj-productie wordt geadverteerd. Net zoals soms in het dagelijkse leven heeft de onderligger een behoorlijk aantal harde klappen op de billen nodig om in de stemming te geraken... Het nadeel van veel fetisj-dvd’s is dat de fetisj er zo op de voorgrond treedt dat al het andere welhaast overbodig lijkt.


In Farmboy Discipline bijvoorbeeld, dat in 2007 door Spank This werd uitgebracht, leert Jeff Sterne een groepje stadsjongens dat het leven op een boerderij niet uitsluitend pret betekent en dat als er niet flink wordt aangepakt een fors, maar dan ook uitzonderlijk fors, pak billenkoek wordt uitgedeeld.

Nadat Jeff successievelijk met ze heeft afgerekend (en die man moet veel eelt op z’n handen hebben), hebben alle jongens in deze productie een vuurrode kont, maar wie in porno ook seks wil zien komt er zeer bekaaid vanaf; de enkele neukpartij is bedroevend van kwaliteit. In dit opzicht belooft de titel van een binnenkort te verschijnen Chi Chi LaRue-productie meer: Bad Boys Get Spanked and Then Fucked. Maar nog aantrekkelijker is het als zo’n liefdevolle tuchtiging onverwacht in een “gewone” pornofilm opduikt.

In de volgende scènes van Revenge komen dit soort onverwachte visuele en auditorische traktaties helaas niet meer voor, maar de duo’s geven desondanks spetterende neukpartijen te zien.

Robert en Alexy doen het op een zanderig erf als gevolg van een wedstrijd hoefijzer-werpen waarbij de verliezer de winnaar zal pijpen. Alexy gooit zo slecht dat duidelijk is dat hij wil verliezen om Robert’s pik te mogen zuigen en zich willig overgeeft aan wat daarop onvermijdelijk volgt... Tory Mason en Jude Collin zitten in een huiskamer op zeker drie meter afstand van elkaar te rukken, maar Jude’s pik heeft zo’n onweerstaanbare aantrekkingskracht op Tory (en elke size-queen zou ervan watertanden) dat de afstand spoedig overbrugd wordt en het contact zeer diepgravend en ruig wordt.



In de laatste scène zien we Sebastian Young terug, nu gepaard met Phenix Saint. In het bonus-interview zegt Sebastian: “Ik ben een top, maar ik houd ervan onder te liggen,” en in deze scène, die waarschijnlijk al wat ouder is want de “Revenge”-tatoeage ontbreekt nog, toont hij dat hij ook daarin uitblinkt. De eerste scène maakte duidelijk dat hij onmeedogenloos kan geven, maar hij kan ook uitstekend nemen, zelfs als de met een Prince Albert gepiercede pik van Phenix ruig in z’n hol op en neer stoot.
Kortom, voor wie bij porno een verhaal aan z’n laars lapt, maar geile neukende duo’s wil zien, krijgt met Revenge waar voor z’n geld.

Deze en andere dvd’s zijn te koop bij onze adverteerders: Drake’s, Damrak 61, Amsterdam (www.drakesdirect.com) en The Bronx, Kerkstraat 53-55, Amsterdam













GERELATEERDMEER VAN ROB BLAUWHUISMEEST GELEZEN VAN ROB BLAUWHUIS

Porn DVD Review - Ruige tops en willige onderliggers in CockyBoys’ Revenge

Rob Blauwhuis, in Films & boeken op 02 november 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp







In het nieuwste nummer, Gay News 340, december 2019





















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media