Back to Top
Zaterdag 25 Nov
86026 users - nu online: 1133 people
86026 users - nu online: 1133 people login
VAN ONZE EDITORS
Printervriendelijke Pagina  
Historisch IML-weekend in Chicago


door Pieter Claeys in Uitgaan & Reports , 24 september 2010


Op zondag 30 mei won een transgender vrouw-naar-man rolstoelpatiënt de 32ste editie van de prestigieuze International Mister Leather Contest (IML). Een impressie van een historisch weekend in Chicago.

In 1978 begonnen als een erotische modellenwedstrijd in een lokale bar, is de International Mr Leather wedstrijd na tweeëndertig jaar uitgegroeid tot een mega-evenement dat duizenden leermannen samenbrengt en jaarlijks zeven à acht miljoen dollar opbrengt voor de stad Chicago.


Heel wat bezoekers komen echter helemaal niet voor de IML-wedstrijd of de toeristische attracties die de stad te bieden heeft. Naast de wedstrijd worden tijdens het IML-weekend ook een grote markt en heel wat feesten gehouden. ’s Avonds verandert het host hotel dan ook in een erotisch walhalla van seksuele fetisjen, vrijheid en activiteit.

Bij de wedstrijd zelf gaat het er heel Amerikaans aan toe met het nodige gevoel voor show en talloze vrijwilligers die publiek en kandidaten de weg wijzen. Met doorgaans rond de vijftig kandidaten vanuit de hele wereld en duizenden bezoekers eigenlijk een noodzaak. Uiteindelijk heeft een negenkoppige jury drie dagen de tijd om twintig finalisten en een winnaar aan te wijzen.


Vanuit Europa deden dit jaar zeven kandidaten mee, al bleken die ook dit jaar niet opgewassen tegen de overvloed aan Amerikaanse kandidaten en het eveneens Amerikaanse karakter van de wedstrijd. Er wordt immers niet zozeer gezocht naar een “Tom of Finland”-model, want zeventig procent van de eindscore van de kandidaten wordt bepaald door persoonlijkheid, présence en inhoud.

Dat laatste werd dit jaar nog eens extra benadrukt door de vele lofbetuigingen aan het adres van de vorige winnaar, Jeffrey Payne. Hem viel de bijzondere eer ten deel een Award naar zich vernoemd te krijgen. Er waren dit jaar tweeënvijftig kandidaten en daaronder zaten zoals gewoonlijk heel wat titelhouders die een Amerikaanse staat, club of bar vertegenwoordigden.

Naast de Europese deelnemers waren er ook nog twee kandidaten uit Australië en voor de allereerste keer in de geschiedenis van de wedstrijd was er ook een kandidaat uit Zuid-Afrika. Buiten het IML weekend verschilt de leerscene in Chicago niet veel van die bij ons in Amsterdam: ook in de Windy City hebben de bars last van de afwezigheid van klanten en vooral zij die de moeite willen doen om fetisj-kleding aan te trekken. Reden genoeg om de avond voor de start van de wedstrijd met een aantal kandidaten de stad onveilig te gaan maken.

Bij leerbar Touché, zowat de lokale Argos, had de eigenaar voor hapjes en een proeverij gezorgd. Ook werd er een loterij gehouden waarbij je een fiets kon winnen. Achterin bevond zich een tweede bar met onder andere een kooi waarin enkele mannen uit ons gezelschap zich gewillig lieten fotograferen in allerlei uitdagende poses. De eerste kennismaking met de anderen verliep vlot; als er al een wedstrijd gehouden werd, dan was er van enige competitiviteit nog niet veel te merken.

Wie aan het Mr Leather-gewoel in Touché wou ontsnappen was welkom bij de naburige leerwinkel voor wat last-minute shopping, al nodigde het roze leren setje in de vitrine niet echt uit tot aankopen. Spannender was het op het terras van JackHammer, een bar die het midden houdt tussen Getto en Prik.

Binnen mocht dan wel geen leer te zien zijn, in het licht van de volle maan werd het achterin op het terras bijzonder gezellig... tot de lokale Jennifer Hopelezz in de gaten kreeg wat enkele mannen er uitspookten en onze “eerste kennismaking” onderbrak voor enkele gratis cranberry shots. Titel-evenementen zijn vooral een Amerikaans fenomeen, en IML is niet de enige “internationale” titel.



Zo bestaat er ook een International Leather Sir/Boy wedstrijd – waarbij historisch besef een grote rol speelt – en wordt er parallel aan de IML ook een International Bootblack wedstrijd georganiseerd. Al deze titels zorgen al jaren voor heel wat discussie en ook IML is niet oncontroversieel. Vooral de relevantie van titels, de taak van de winnaars en het show-gehalte zijn onderwerp van debat. Sceptici omschrijven IML dan ook wel eens als “een typisch Amerikaans circus” en dat het een circus was werd duidelijk op donderdag.

Na de inschrijvingen volgden allerlei procedures, zoals het trekken van volgnummers, het doornemen van de planning voor de komende dagen en de voorstelling van de jury. Zoals gewoonlijk bij Mr Leather-verkiezingen kregen alle kandidaten ook hun schema voor de komende dagen en dat was op z’n zachtst gezegd moordend. Veel tijd om iets van de architectuur van Frank Lloyd Wright, de vele musea, Lake Michigan of Sears Tower te zien was er niet.


’s Avonds bracht een tourbus ons naar een grote bunker, verscholen achter enkele bomen bij een kruispunt. Daar serveerden de medewerkers van de Leather Archives & Museum een lekker buffet, inclusief dessert sur ésclave, om geld in te zamelen. Er hingen panelen met foto’s en teksten en er werden erotische objecten en instrumenten tentoongesteld.

In aparte ruimtes was er onder andere een knusse bibliotheek en in een soort torture chamber vond ik nog iets wat ik alleen maar kan omschrijven als een enorm ingewikkeld bankje dat je werkelijk voor alles kan gebruiken. Geloof me, wie dat bedacht is pas echt pervers.

Na het buffet werd Jeffrey Payne, International Mr Leather 2009, op de rooster gelegd en dat leidde tot een aaneenschakeling van hilarische en bijzonder ontroerende momenten. Als de kandidaten het nog niet wisten, dan was het nu wel duidelijk: de standaard van de vorige winnaar benaderen zou bijzonder moeilijk worden. De man in kwestie bezocht meer dan vijftig leerevenementen op vijf continenten (helaas moest hij zijn reis naar Amsterdam afblazen vanwege de aswolk) en richtte onder andere een fonds op dat geld inzamelt voor gebarentolken binnen de leerscene.

Persoonlijk stond de avond vooral in het teken van het weerzien met vrienden die ik vorig jaar in Amerika leerde kennen. Eerder was er al een innig weerzien geweest met de directie van de Leather Archives en rond middernacht namen enkele New Yorkse beren me mee op cruising-tocht bij bar Cellblock en later ook in de lobby van het hotel. Daar passeerden zowat alle fetisjen en kledingstijlen de revue: van leer, rubber en army tot brandweer-outfits, dierenpakken en gewoon naakt in een kist op wieltjes met alleen hoofd en voeten zichtbaar.

Op vrijdag stond een presentatie van alle kandidaten op het programma. Die begon met een ceremonie waarbij vlaggen van landen, staten of clubs door de kandidaten zelf binnengedragen werden. Alles liep gesmeerd, tot de organisatie vijf minuten voor start van de show besloot dat ik de Europese vlag moest dragen in plaats van de Nederlandse. Helaas bleek niemand een kopie van Ode An Die Freude te hebben, waardoor ik alsnog op de tonen van het Wilhelmus op moest komen. Voor het enthousiasme van het publiek maakte het gelukkig niet uit. Ik bleek zowaar een hele fanclub in de zaal te hebben, die me een bijzonder warm applaus gaf.

Na een korte nacht, waarbij ik vooral uit mijn slaap werd gehouden door de pijnkreten uit de kamer van mijn overburen, was het tijd voor het meest spannende onderdeel. In negen minuten aan negen mensen duidelijk maken wie je bent en waar je voor staat mag al als een opgave klinken, mijn interview werd dan ook nog eens ingepland om acht uur ’s ochtends. Om het nog spannender te maken was de eerste vraag ook niet mis: “Wat vind je ervan dat sommige mannen in onze scene zich kleden in nazi-uniformen en er plezier aan beleven om seksuele nazi-spelletjes te doen?” Op zich bracht ik het er prima vanaf, al vroeg ik me wel af of de juryleden mijn leer-c.v. – dat we van tevoren hadden moeten insturen – gelezen hadden, want er werd geen enkele vraag over leergeschiedenis gesteld. Wel werd mijn standpunt gevraagd in de discussie over het verbod op bareback-porno op de fetisj-markt en moest ik een toeristische route in Amsterdam bedenken.

Het serieuze onderdeel in de ochtend maakte ’s avonds plaats voor de Fysiek & Persoonlijkheidsronde. Die ronde hield niet alleen paraderen in gear in, maar ook het beantwoorden van een “luchtige vraag.” De resultaten waren wisselend. Sommigen gingen helemaal op in het showen van hun spieren, anderen klapten helemaal dicht bij de vraag. Of ik met mijn uitgebreide leer-c.v. nog een talent miste in mijn playroom? Het is zo’n vraag die je bij een etentje met vrienden eventjes snedig beantwoordt, maar die in het spotlicht op een podium met publiek totaal anders klinkt. Ik maakte me er met een grapje vanaf en, eerlijk is eerlijk, vermoeidheid heeft daarbij wellicht een rol gespeeld. Na de tweede dag show en de derde dag wedstrijd was ik blij dat ik naar bed kon.

Zo helder als de maan scheen in die eerste nacht, zo hard brandde de zon op de laatste dag van de wedstrijd. Al omstreeks het middaguur bracht een bus ons naar een monumentaal theater waar de Amerikanen de show der shows voorbereidden. Er werd een megascherm opgesteld waarop in 3D een ruimtetuig zou landen en er werden kettingen opgehangen voor de Cirque du Cuir acts die eerder het parallel gehouden LeatherFolk’s Got Talent concours hadden gewonnen.

Wie zich afvraagt wat er uiteindelijk zo leuk is aan vier dagen meedraaien in zo’n circus, moet vooral zelf meedoen. Het gaat bij de International Mister Leather namelijk niet alleen om de wedstrijd, het gaat ook om de ervaring die je opdoet en de band die tussen de kandidaten ontstaat. Net zoals voorgaande jaren werd ook onze “Class of 2010" afgescheiden van publiek en bezoekers en waren we vooral op onszelf en de hulp van een select groepje vrijwilligers aangewezen.

Geen wonder dus dat iedereen naargelang de wedstrijd vorderde amicaler met elkaar omging en elkaar meer in vertrouwen nam. Alleen dat laatste uur voor de finaleshow brachten veel kandidaten in afzondering door, in een hoekje met hun speech.



Ik leende mijn telefoon met timer uit aan een Duitse kandidaat die moeite had met de lengte van zijn speech, oefende wat ik zelf wilde zeggen op een bankje met gesloten ogen en luisterde nog naar enkele speeches van anderen. Toen de laatste twintig finalisten bekend gemaakt werden, was ik heel even teleurgesteld. Maar teleurstelling maakte snel plaats voor tevredenheid en blijdschap om zo’n unieke en bijzondere levenservaring. De show zelf was, op een de zingende ex-pornoster na, overigens ook niet mis en het enthousiasme van het publiek werkte aanstekelijk. Uiteindelijk haalde Lance Holman, Mr San Francisco Leather, brons en Jack Duke, Mr Texas Leather, zilver. De hoofdprijs was voor Tyler McCormick, een lichamelijk gehandicapte man ooit geboren in het lichaam van een vrouw.

In de nadagen van de wedstrijd werd door de organisatie bekend gemaakt dat het weekend 60.000 dollar had opgebracht voor de Leather Archives & Museum en dat die instantie nu officieel het enige goede doel is waarvoor geld wordt ingezameld tijdens IML. Tijdens het weekend vond ook nog de première van Kink Crusaders plaats, een documentaire over de geschiedenis van het evenement. Voeg daar de overwinning van een transgender aan toe en niemand kan meer ontkennen dat de tweeëndertigste editie van Amerika’s meest prestigieuze Mr Leather-wedstrijd echt historisch was.



 









Rubrieken:


















Meer uit Uitgaan & Reports
Meer uit nummer 228
Meer van Pieter Claeys





Eriks gay Bed and Breakfast


Quiet clean bedroom and Dutch breakfast for one guest

meer info |visit


Het Mandje


Fun and respect since 1927

meer info |visit















bottom image




Entire © & ® 1995/2017 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2017 Gay News ®, GIP/ St. G Media