Back to Top
Maandag 18 Nov
86374 users - nu online: 1345 people
86374 users - nu online: 1345 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:





Historie & Politiek

New York is bekend om zijn kunst- en homowereld en alle verbanden daartussen. Alleen al in Chelsea (ook beroemd om zijn “muscle queens”) zijn zo’n 230 galeries en daar is heel wat homosueels te zien: van Andy Warhol en Richard Prince tot de Frans-Colombiaanse schilder van mannenlichamen Luis Caballero. In Soho zit de Leslie-Lohman galerie die zich geheel richt op “gay and lesbian art.” Dat levert soms veel blote pikken op of stoere mannenlijven. In het voorjaar was er een mooie tentoonstelling met foto’s van hoerenjongens uit Baltimore en omstreken. De Fales Library van de New York University, 70 Washington Square South, heeft nog tot 15 september een expositie over Pansy, Dyke, Homo, Fag: 150 Years of Queer Culture, waar, zoals je van een bibliotheek mag verwachten, vooral boeken en manuscripten liggen. Ze tonen een brief van Bosie aan Oscar uit mei 1895 (de tijd van het tweede proces met Oscar Wilde bijna achter de tralies en Lord Alfred “Bosie” Douglas veilig in Parijs) met de mooie slotzin: “I am always your own loving and devoted boy, Bosie.”

door Gert Hekma - 26 september 2005

lengte: 7 min. Printervriendelijke Pagina  
Queer History - Een tijdelijk HomoMuseum in New York


This article is also available in English
lengte: 7 minuten


Verder een bundel uit het Latijn vertaalde homo-erotische gedichten Ionica, verzameld door William Johnson Cory (London 1858), de oudste homotekst van de Fales Library. Het bijschrift vertelt dat mannen als Cory op jongens vielen maar geen pedofielen waren! Ongetwijfeld om te voorkomen dat een gek de bieb in de fik steekt.



Er zijn gay fanzines, homoporno en gewone romans te zien, affiches en archivalia van Coleman Dowell, Dennis Cooper en David Wojnarowicz.

Sommige boeken zijn zeldzaam, zoals de boeken van de naamloze liefde van Sagitta, of hebben mooie omslagen zoals A Scarlet Pansy van Robert Scully (1933)of The Leatherboys van Eliot George.

Bij de ingang is een uitstalkast met memorabilia van Act Up.

(foto: Cover van ‘The Leather Boys’ door Eliot George (ca. 1965) uit de Fales Library op de tentoonstelling ‘Pansy, Dyke, Homo, Fag’)

Geen vieze dingen

New York is een gekke stad. Er lopen meer homo’s en lesbo’s hand in hand of gearmd dan in enige andere stad van de wereld. Hun aanwezigheid is zo opvallend geworden dat heterojongens niet meer met z’n tweeën op straat durven verschijnen uit angst voor homo te worden aangezien. Tegelijk is alle homoseks uit de stad verdwenen. Een videowinkel, Blue, waar je onder barre omstandigheden en voor veel geld seks kon hebben, is pal voor de Gay Parade op last van de politie gesloten omdat er gelegenheid tot prostitutie zou zijn gegeven. Geen homohaan die kraait; het is in New York een natuurwet - seks is verboden waar in de hoofdstad van het kapitalisme.

Een café, zo ongeveer gebouwd als dark room, heeft een man in dienst die met een zaklantaarn rondloopt om te voorkomen dat er onbehoorlijke dingen gebeuren. Voor die vernedering moet je tien dollar betalen!

Tegenover de Fales Library ligt het park van Washington Square en daarin is een openbaar toilet waarin vijf poepdozen op een rij staan zonder muren of deuren.

Waar dat nu toe dient kon niemand me uitleggen en wie die wc zou gebruiken is me een raadsel gebleven.



{foto: De toiletten op Washington Square, meer een kunst- dan een gebruiksvoorwerp behalve voor koprofiele exhibitionisten)

Ik ging bijna denken dat het een kunstwerk was. Het zou prima voor de seks zijn geweest maar in alle parken van New York hebben ze een leger parkwachten die er nauwkeurig op toe zien dat je er geen alcohol of drugs gebruikt, niet fietst en geen vieze dingen doet. Dus dat toilet zal geen homoseksueel bijgebruik kennen.

Mannen onder elkaar

Erg interessant is de tentoonstelling HomoMuseum in Exit Art, een soort galerie op de hoek van de 10de Avenue en de 36stee straat, helaas nog maar tot 30 juli. Het thema is homohelden en homomomenten; de nadruk is meer op de bekende helden komen te liggen dan op die exotische momenten. Ze tonen er visuele kunst en video’s van kunstenaars die een homohistorisch gegeven hebben verwerkt. Het opent met twee vrouwtjes-apen die elkaar opwrijven terwijl een jongetje zijn vinger uitsteekt naar hun felrode kutten.



(foto: Sal Mineo door JP Forrest, een deel van een vierluik)

Het zijn bonobo’s, de apen die het dichtst bij de mens staan, van alle seksuele markten thuis zijn en een onverzadigbare lust kennen. Ooit onder de aandacht van de mensen gebracht door de Nederlandse bioloog Frans de Waal. Alleraardigst was een vierluik van portretten van Sal Mineo op een pilaar. Sal Mineo, dat is het schattige nichtje Plato, de tegenspeler van James Dean in Rebel Without A Cause.


Een installatie van honderden lege kogels vormt een kaart met de tocht van Alexander de Grote van Griekenland tot de Indus en is tegelijk een verbeelding van de god-keizer die samen met zijn geliefde Hephaistos onder een deken slaapt.

Er is een kijkkast met spullen uit de nalatenschap van Quentin Crisp en erboven aan de muur hangen vier van zijn hoeden. Een lesbische kunstenaar leverde het “Lam Gods” als homoheld in, een schaap dat Jezus Christus verbeeldt. Zijn grote bijdrage is volgens haar de boodschap van tolerantie.

(foto: Rune Olsen, The Bonobo ape. Twee vrouwtjes liggen elkaar op te wrijven terwijl een jong mannetje zijn vinger uitsteekt naar hun felrode kutten)

Aan de muur hangt een affiche van twee soldaten die niet met elkaar strijden, maar vrijen. Leuk dat homo’s zulke lieve mensen kunnen zijn, maar ik zou hen in de rechts-religieuze wereld van Bush en Bloomberg en Benedictus en Balkenende (dat noemen ze hier de B-lijn) graag wat agressiever zien.

Foto’s zijn er van James Bidgood, volgens de organisatoren van de expositie een zwaar miskende artiest. Een overleden collega die nog veel erger miskend is, heet Alvin Baltrop. Deze zwarte man was de hoffotograaf van het homo- en hoerenleven op de pieren in de Hudson toen daar niet alleen een vleesmarkt van koeien en varkens was, maar ook van mannen onder elkaar. Hij had een boek Ashes from a flame samengesteld, maar dat is helaas nooit verschenen.



(foto: Phillip Ward, Quentin Crisp (onderdeel). Een uitstalkast met spullen uit de nalatenschap van Crisp, rechtsboven zijn "resident alien" kaart, verder brieven, broches, brochures, boeken, zijn theepot)

Die bijzondere foto’s zijn vrijwel nooit gepubliceerd. Gelukkig hangt hier een twintigtal en zijn ze gebruikt voor de prachtige documentaire over het homoseksleven in de jaren zeventig toen New York wel een stad van vrije seks was, Gay Sex in the 1970s. De pieren zijn intussen helemaal schoongeveegd.

Er is nu een net en mooi park op aangelegd waar veel homo’s en lesbo’s zitten en hangen. Ze mogen elkaar zoenen maar niet aan elkaars tepels zitten, laat staan een stap verder gaan, zo heeft de parkcommissie dit voorjaar bepaald. Ik zag een paar jonge zwarte nichten obscene bewegingen maken, ze werden meteen door twee parkwachters op de vingers getikt. Als ze het weer deden, konden ze worden gearresteerd wegens “improper conduct”. Is dat niet de titel van een documentaire die over homorepressie op Cuba gaat? Op seksgebied blijken politieke tegenstanders soms seksuele medestanders van elkaar te zijn.



(foto: Alvin Baltrop, zonder titel, ca. 1980. Een pijpscene op de pieren in de Hudson)

Een nuttig onderdeel van de tentoonstelling is het “archief”. De samenstellers hadden een oproep gedaan om interessante homohistorische objecten in te zenden. Zo lagen er boeken, video’s en manuscripten van queer New York. Een aardige verzameling foto’s, die waarschijnlijk helaas niet authentiek is, toont schandknapen uit een bordeel op de Bowery uit 1890.

Het verhaal zou zijn dat die jongens foto’s van zichzelf verkochten om een centje bij te verdienen en dat een klant daarvan een verzameling had aangelegd met opmerkingen over de jongens, de grootte van hun lul en hun specialismes. Die bijschriften waren recent getypt. De historicus Jonathan Katz, met wie ik de expositie bezocht, vroeg zich af waarom ze niet in handschrift bijgeleverd waren. Het leek nu erg op een collectie die door die bijschriften meer waard moest worden voor verkoop op de markt (eBay).



(foto: Foto die van een hoerenjongen zou zijn (1890, bordeel aan de Bowery NY). “Likes the lady's role and more than one gent at once,” 16 jaar, geen genitale gegevens hier. Prostitutie is nu helemaal verboden in New York, in Nederland zou zo jong nu ook niet mogen. In het archief van het HomoMuseum)

Een interactief onderdeel was een brandstapel op poten die verwees naar de executie van sodomieten in de Middeleeuwen. Onder de brandstapel stonden een tafel en een stoel. De bezoekers werden uitgenodigd namen van verdienstelijke homo’s en lesbo’s te noteren met een korte toelichting waarna die namen aan de twijgen van de brandstapel werden bevestigd. Ik gaf de markies de Sade (ooit ter dood veroordeeld wegens sodomie) en Jacob Israël de Haan op. Verder was er een kast (closet) met daarin foto’s van enkele beroemde homoseksuele helden die waren samengesteld uit een groot aantal kleinere foto’s van hedendaagse homo’s en lesbo’s. Aan de buitenkant van de kast hadden ze de plattegronden aangebracht van de huizen van die beroemde homohelden: een gevangenis voor Genet, de Parijse woning van Gertrude Stein en een openbaar toilet waarvan me ontging wie dat zo gretig bezocht.

Geschiedenis en kunst

Jonathan Katz vroeg zich af of het niet beter was geweest wanneer kunstenaars en historici vanaf het begin hadden samengewerkt. Het leek ons goed voor beide kanten. Historici zijn vaak niet erg visueel ingesteld. Ik krijg soms de kriebels wanneer ik ondertitels in homoboeken lees die zo nietszeggend kunnen zijn. En die kunstenaars slaan de plank soms heel erg mis. Bij de installatie over Alexander de Grote stond een tekst waarin verteld werd hoe hij de moslims onderworpen had, en dat duizend jaar voordat Mohammed de Koran schreef! Godsdiensten meten zichzelf vaak een aura van eeuwigheid aan, maar dat een kritische kunstenaar in die val loopt, is een grappige ongerechtigheid.


Dat zouden we in Amsterdam eens moeten opzetten - een dialoog tussen homogeschiedenis en homokunst. Aan beide kanten is voldoende talent beschikbaar en interesse aanwezig.

We hadden in Amsterdam verschillende historische exposities zoals Goed verkeerd in 1989 en tentoonstellingen van “queer art” zoals From the corner of the eye in 1998. Waarom niet eens een dialoog tussen beide professies die uitmondt in een lekker Nederlandse tentoonstelling?

(foto: Geoffrey Hendricks en Sur Rodney, Homosexuals burned in the Middle Ages. Installatie met de brandstapel en daaronder bankje en zitje waar je namen kan opgeven die met labels aan de twijgen worden toegevoegd. Onder de brandstapel mijn favoriete homohistoricus Jonathan Ned Katz, bereid om vlam te vatten en een passie op te pikken voor een Nederlandse geliefde)



Commentaar:
Re: Queer History - Een tijdelijk HomoMuseum in New York-


Reactie van Dominique (PinkTV?) dd. 15 augustus 2007
IK denk dan aan multidisciplinaire onderzoeksprogramma's als een speerpunt in the Dutch Center of Queer History and Art, in Nederland. Dat lijkt me een mooie uitdaging en zeker gezien de huidige culturele ontwikkelingen. Wij weten 't allang maar sinds iedereen in de ban van Richard Florida krampachtig probeert queer en creatief te begrijpen, laten zien hoe queer denkers en kunstenaars hun tijd vooruit zijn.

Niet onbelangrijk: verplichte kost voor basis en voortgezet onderwijs!

bomen planten?Dominyq0@hotmail.com










GERELATEERDMEER VAN GERT HEKMAMEEST GELEZEN VAN GERT HEKMA

Queer History - Een tijdelijk HomoMuseum in New York

Gert Hekma, in Historie & Politiek op 30 september 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp




















bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media