Back to Top
Woensdag 23 Oct
86366 users - nu online: 1400 people
86366 users - nu online: 1400 people login
VAN ONZE EDITORS
Share:







lengte: 12 min. Printervriendelijke Pagina  
Malta, een mediterraan eiland met verrassingen


door Jacco Budding in Reizen en weekendtrips , 16 februari 2005

This article is also available in English
lengte: 12 minuten


Dit jaar is ook Malta tot de Europese Unie toegetreden. Sinds 1814 was Malta een Britse kolonie, waarvan de ligging van groot strategisch belang was. In 1947 werd een eigen regering toegestaan en vanaf 1964 is Malta onafhankelijk. De laatste Engelse diensten verlieten Malta echter pas in 1979. Hierbij lieten ze de Engelse taal na als tweede officiële taal, tezamen met de Maltese taal. Malta ligt ongeveer drieënnegentig kilometer ten zuiden van Sicilië in de Middellandse zee en heeft een 400.000 inwoners tellende bevolking.

Het eiland Malta is het grootste van de drie eilanden tellende archipel. De oppervlakte van de archipel bedraagt slechts 316 vierkante kilometer. Camino en Gozo zijn de zustereilanden, die op korte afstand van Malta liggen.

Op Camino - de naam komt van komijn dat hier vroeger werd verbouwd - dat maar 3,5 vierkante kilometer groot is, woont slechts één gezin. Hier heb je nog een natuurlijke en beschermde blue lagoon. Deze idyllische blauwe lagune is een beschutte inham met helder azuurblauw water met wit zand en daardoor “in de zon” ook een spiegelachtig strand. Nadat alle dagjesmensen verdwenen zijn en de zon ondergaat, heb je het gevoel je op een onbewoond eiland te begeven. Voor degenen die houden van een natuurlijke en autoloze omgeving bevindt zich op dit kleine eilandje ook een hotelcomplex. Tijdens het hoogseizoen zeer gewild bij watersporters en tijdens de winter een geliefde plek voor wandelaars en fotografen.



Het eiland Gozo meet 67 vierkante kilometer en heeft 29.000 inwoners. Het ritme wordt bepaald door de seizoenen, landbouw en visserij. Ik ben hier aangekomen met de veerdienst vanaf Cirkewwa naar Mgarr die er ongeveer twintig minuten over doet. Onderweg is de sfeer à la Duizend en één nacht. Alles in camouflage-geel, de overheersende kleur in deze omgeving. Niet alleen qua natuur maar ook qua bebouwing. In de winter en in het voorjaar groeien hier kruiden en leeft de akkerbouw op. Zomers vind je hier een weelderige flora met onder andere geraniums, oleander en bougainville.

Johannieters

Ik ben op Gozo onderweg naar een schouwspel, waarbij de overname van Malta´s Johannieterorde door Napoleon Bonaparte wordt nagespeeld. Deze orde heerste van 1530 tot 1798, toen Napoleon Malta veroverde. De invloed van de ruim tweehonderdvijftig jaar heersende orde is moeilijk te missen. De Johannieters waren het die Malta haar barokke uiterlijk gaven en zij waren ook degenen die Malta een van de bekendste gezichten gaven, het achtpuntige Maltezer kruis. In de straten van Victoria wordt wild heen en weer geschoten door in traditionele kledij gehulde - en niet van echt te onderscheiden - acteurs. Victoria wordt ook wel Rabat genoemd, wat Arabisch is voor hoofdstad.



Napoleon Bonaparte en zijn gevolg zetten voort naar de Citadel, de vesting van Victoria. De Citadel is gebouwd op de top van een heuvel midden in Victoria en biedt een geweldig uitzicht over Gozo. Aangekomen in de Citadel lijkt het mij een goed idee een foto te nemen als krijgsgevangene. Staande met mijn rug richting mijn gevangennemers, de acteurs, wacht ik op mijn executie. Dit wordt mij echter niet in dank afgenomen. Naar blijkt, omdat er in het Midden-Oosten een journalist is onthoofd. Mij wordt verweten dat ik daarmee op een laconieke wijze een vergelijking tref. Eerlijkheidshalve had ik van het gebeuren geen weet. Ik voelde me wel zeer ontdaan door de agressieve benadering. Mede omdat ik het als een grap zag. Een flinke rechtse van een nicht was mijns inziens dan ook zeer op zijn plaats geweest. Dit gevecht zou echter bij voorbaat verloren zijn. Tegen een heel leger maak je toch niets. Even tot tien tellen, Jacco!



Aangekomen in de Citadel wordt mij een traditioneel banket aangeboden. Totaal aantal genodigden is meer dan tweehonderd gasten. Ik ben in het buitenland en ik weet dat de mise en place voor zo´n grote groep nogal wat vergt. Dit, in combinatie met het warme klimaat en het feit dat er kip op het menu staat, maakt mij extra op mijn hoede met het eten van het aangeboden banket. Naar later blijkt geheel terecht. De medereizigers die ik zojuist heb ontmoet vervoegen zich enige tijd later beurtelings naar het toilet en komen, ietwat ongemakkelijk, na een te lange zit, bleekjes weer naar buiten. Ik houd het bij wat “pitsen” en wegspoelen met veel locale wijn. “Bezint eer ge begint,” redt mij in deze situatie.

Duiken

Na gegeten te hebben vertrek ik naar het dichtbij gelegen Djerwa. Hier bevinden zich bezienswaardigheden als Fungus Rock en Azure Window. Fungus Rock rijst tot ongeveer tachtig meter boven zee uit en heeft zijn naam te danken aan een zeldzame plant genaamd Fucus Coccineus Melitensis. De plant staat bekend om zijn genezende werking op onder andere dysenterie. Azure Window is, zoals de naam doet vermoeden, een natuurlijk “raam” gevormd in de rotsen door het wilde natuurgeweld van het zeewater. Specialisten vermoeden dat er een tijd komt dat de elementen deze bezienswaardigheid doen verdwijnen.

Om het perfecte plaatje te verkrijgen, begeef ik me langs de steile limestone rotsen richting de waterlijn en wordt verrast met kristalheldere, natuurlijke minimeertjes. Uit een van die meertjes komen constant luchtbellen naar boven, hetgeen mijn interesse wekt. Eenmaal op “aanraakafstand” gekomen ben ik verrast door de kleurige fauna net onder het wateroppervlak. Middelgrote rupsen en kleine visjes uitgevoerd in Finding Nemo kleuren geven me een paradijselijk gevoel. Vanuit een grot net onder de waterspiegel komen duikers één voor één naar boven. Ze zijn allemaal zeer aangedaan en voorzien van een gelukzalige uitstraling. Duidelijk is dat zij een wonderlijke ervaring hebben opgedaan. Dit komt me bekend voor van enthousiaste duikverhalen van vrienden en kennissen. Ondanks dat ik niet zoveel op heb met het leven onder water, ben ik vastberaden dit ook eens te ervaren. Ik vertrek voor een testduik richting Marsalforn Bay.



Aangekomen bij Calypso Diving Centre word ik duidelijk en uitgebreid voorgelicht voor mijn eerste testduik. Zo´n duik gaat tot slechts zeven meter. Iets wat voor de geoefende duiker een lachertje is. Maar ik besef dat het een begin is. Na de uitleg begeven we ons richting de baai. We doen eerst wat ademhalingsoefeningen en testen een aantal voorkomende situaties. Eenmaal onder water loopt het zicht op tot circa dertig meter. Na een klein stukje zand zweef ik over de waterplanten die me, in tegenstelling tot onder water, bij het zwemmen aan de oppervlakte al kippenvel geven. Ik voel me stoned-achtig en voel me één met mijn omgeving. De angst voor het leven onder water, die ik in de zuurstofrijke bovenwereld heb, is verdwenen.

Ik geniet van mijn gewichtsloze toestand en de indrukken die ik onder water opdoe. Vissen zwemmen rondom me en ook zij lijken uitermate tevreden met mijn aanwezigheid. De tocht is bijna ten einde als er in de verte een schim komt opduiken. Ik raak gecontroleerd in paniek en ben blij dat ik de paniek voor mezelf houd. De schim blijkt een doodgewone rots, die ik direct vergeleek met Jaws. Mijn eerste kennismaking met duiken maakt mij nieuwsgierig en vastbesloten dit vaker te doen.

Meeting the locals

Ik logeer in het Victoria Hotel in Sliema, een klein stadje niet ver van de hoofdstad Valetta. Het is zaterdagavond en ondanks de culturele en sportieve dag ben ik vastbesloten om het nachtleven eens te verkennen. Sliema ligt aaneengesloten met opeenvolgend Paceville en St. Julian. Voor het nachtleven moet je volgens informatiebronnen in Paceville en St. Julian zijn. Na een power nap en een verfrissend bad begeef ik me richting de boulevard. De boulevard in Sliema is op zaterdagavond de plek om te zien en gezien te worden. Het publiek is trendy gekleed en er wordt ongegeneerd heen en weer gelonkt. Leuk begin van de avond, maar vastberaden de Maltees aan een seksueel onderzoek te onderwerpen, gaat mijn liefde voorlopig door de maag. Ik begeef me te voet langs de boulevard richting St. Julian.



Dit plaatsje is gelegen aan een leuke baai met een klein zandstrandje en omringd door gezellige restaurants met terras aan het water. Ik heb me laten vertellen dat visgerechten hier een echte aanrader zijn. Waar ga ik eten? Ik besluit mijn keuze af te laten hangen van het personeel. Ik ben op zoek naar gayminded bedieningspersoneel. Zo vang ik twee vliegen in een klap. Lekker eten en contact leggen om informatie te verkrijgen waar de vrijgezelle gay zich kan vermaken op een Maltese zaterdagavond. Ik stop bij een leuk restaurantje, Terazza, omdat mijn oog valt op een lekker mannetje met machogedrag. Het onthaal is zeer gastvrij en ik bestel water en wijn om mijn avond in te luiden. Vooraf bestel ik de knoflook-champignons en als hoofdgerecht een schorpioenvis. De vrouwelijke en bedreven manager komt een informeel praatje maken.

Ik zie mijn kans schoon om te vragen of er voor de gay ook nog uitgaansgelegenheden zijn. Het toeval wil dat er Gay Pride is, die wordt georganiseerd door Gay Pride Productions. Ik vind het moeilijk een voorstelling te maken van het reguliere homoleven in het overtuigend katholieke Malta. Toch besluit ik een kijkje te gaan nemen en vraag aan de bediening of zij mij op weg kunnen helpen.


Na verrukkelijk gegeten te hebben en in redelijk beschonken toestand verkerend, bestel ik ter versterking een dubbele espresso om dit diner af te sluiten. Ze verwijzen mij naar een café om de hoek genaamd Juuls.

Juuls is een klein en intiem barretje. Bij binnenkomst blijkt het publiek grotendeels uit lesba´s te bestaan.

Mij was aangeraden om informatie over het gay pride feest op te vragen bij de barmedewerkster, omdat haar broer betrokken is bij de organisatie. Ik steek een sigaret op en bestel een baco´tje.

Ik word door iedereen verbaasd aangekeken en ze vertellen me dat roken in openbare gelegenheden kleiner dan 56 vierkante meter sinds kort verboden is. Hierin loopt Malta dus vooruit! Een oplossing is nabij, want ik word verwezen naar een “zen” lounge-achtige patio, gescheiden van de bar door een glazen deur.

Contact leggen gaat gemakkelijk en ik geniet van de aandacht als je vermeldt dat je uit Amsterdam komt. Ik heb met iedereen hier kennisgemaakt. Het publiek is toch wat meer gemêleerd dan ik mijzelf bij binnenkomst voorstelde. In bezit van het adres van de partyscene voor vanavond, word ik geholpen met het vinden van een taxi. Voor taxivervoer raden ze aan een zwarte taxi te regelen en tevoren een prijs af te spreken. De prijs bedraagt zes Maltese Lire. Vergeleken met Amsterdam is veertien euro voor een vijfentwintig minuten durende taxirit dus goedkoper. Als de taxichauffeur aankomt zeg ik iedereen gedag en vertrek richting partyscene.

Onzedelijk betast

Aangekomen bij plaats delict betalen we 3,5 Maltese Lire entree en begeef ik me naar binnen. Ik ben verbaasd. In een land waar Katholicisme de boventoon voert en waar, als je eenmaal getrouwd bent, scheiden niet tot de mogelijkheden behoort, is een echte gayscene. Circa vijfhonderd gays vieren hier vol trots het “zijn”. Er wordt uitbundig gedanst op opzwepende muziek. De meesten gaan overduidelijk niet naar de sportschool, waardoor ik zelfs aandacht krijg. De meesten zijn slank, kort van stuk en voorzien van een Arabisch uiterlijk.

Typerende kenmerken van de Maltese man, doch zonder de frustratie van de verwijdering van de voorhuid bij de geboorte. De sfeer vraagt om hulp van buitenaf en wat van mijn kwajongensstreken.

Ik spreek de organisator aan en vraag hem mij hierbij te helpen. Na een drankje met hem genuttigd te hebben in de voorraadkamer, begeef ik mij richting de dansvloer.

Het wachten is nu op dat warme gevoel en de verandering van intensiteit van mijn waarneming. Ik herinner me de omslag in mijn gevoel niet meer.

Af en toe heb ik een bewust moment en tref mezelf, hevig opgaand in de muziek, aan op de dansvloer.



Het gevoel dat ik heb doet mij streven naar een Nederlands-Maltese interventie. Ik kijk nieuwsgierig en gedreven rond en focus mij op mogelijke “slachtoffers.” Daar in een donker hoekje staat hij. Na een korte introductie blijkt het moeilijk van elkaar af te blijven en word ik her en der onzedelijk betast. Lekker, groen licht voor Sjakie! Hij vraagt me of ik al kennis heb gemaakt met de Maltese lichaamssappen. Ik beantwoord de vraag met: “Doe mij maar een baco,” en vraag of hij zin heeft om mee naar mijn hotelkamer te gaan.

Na de bevestiging gekregen te hebben dat hij nuchter is en kan rijden, begeven wij ons richting hotel, waar ik pas tegen 11.00 uur ´s ochtends de slaap kan vatten. Geheel tegen mijn principes in, moest ik verstek laten gaan bij mijn afspraak om met dolfijnen te zwemmen. De teleurstelling werd nog groter toen ik de door mijn Maltees gezelschap achtergelaten handdoek aantrof, inclusief make-up sporen! Ik word te oud voor dit soort uitspattingen.

Valetta en Mdina

Na een rustdag met veel opvliegers vanwege mijn party-uitspattingen, begeef ik me richting Valetta. Valetta is de hoofdstad van Malta en is gelegen aan de “grote haven.” De straten zijn zeer smal en op elke hoek word je geconfronteerd met indrukwekkende barokke architectuur, religieuze beelden, fonteinen, nissen en familiewapens. Aan Europees cultureel erfgoed geen gebrek op Malta. Ik bezoek tevens de indrukwekkende Boven Baracca Tuinen. Deze zijn gelegen op een hoog punt aan de natuurlijke haven en bieden een prachtig panorama-uitzicht over de drie historische steden: Vittoriosa, Senglea en Cospicua.



Mijn volgende bezoek gaat naar de St. John (Johannes de Doper) Kathedraal. Deze kerk is een waar kunstwerk van imposant samengestelde graftombes, bestaande uit diverse marmersoorten en beelden en kunstwerken van gewezen belangrijke personen uit de Maltese geschiedenis. Valetta laat een blijvende indruk van de oudheid achter.

Mijn laatste dag heb ik een kortstondig bezoek gepland aan Mdina, de stille stad. Mdina heeft slechts vierhonderd inwoners en bestaat uit gebouwen opgetrokken uit zandsteen en heeft smalle straatjes. Er bevinden zich hier ook kleine souvenirwinkeltjes en verstopte restaurantjes. ´s Avonds heerst hier een serene rust en heeft het geheel een sprookjesachtige uitstraling. Er blijken ook, gelijk op meerdere plaatsen op Malta, films te worden opgenomen. Malta is onder andere de set geweest van Troy, Gladiator, U-571 en The Count of Monte Christo. Als afsluiting van mijn geslaagde trip begeef ik me naar Dingli waar ik deelneem aan een Mountainbike ride. De tocht is afwisselend met veel klim- en daalwerk en gaat langs hoge kliffen die eindigen in de zee. Onderweg doe ik mij tegoed aan de cactusvruchten die hier groeien. Ze zijn zoet en een niet geoefend peller komt net als ik vol met minuscule splinters in zijn hand terug naar Nederland.



Malta heeft mij mijn horizon doen verbreden en mij laten beseffen dat er meer is dan uitsluitend je plezier halen uit uitgaan en feesten. Ik raad dan ook een ieder aan eens iets cultureels en sportiefs te ondernemen. Zeker weten dat er net als bij mij een wereld open gaat. Voor wat betreft de prijzen in Malta moet je goed opletten. De Maltese Lire is gelijk aan 2,45 euro. Je moet dus goed opletten, je geeft het gemakkelijk uit en beseft niet wat de waarde is. Alle prijsklassen zijn aanwezig, er is dus voor elk wat wils.



Commentaar:
Re: Malta, een mediterraan eiland met verrassingen-


Reactie van Rohini dd. 17 februari 2005
Fijn, zo'n stukje vlak voordat we een week naar Malta gaan!
Dank je wel! Voel me een stuk geruster.


Reactie van chris1975 dd. 23 februari 2005
Ja he schat.

Het is nu woensdag en we gaan zondag vliegen.
Het is 3 uur vliegen. Als het goed is....
Het kan ook korter worden maar of je dan al op Malta bent.....

*knuf*
je vechtgenoot










GERELATEERDMEER VAN JACCO BUDDINGMEEST GELEZEN VAN JACCO BUDDING

Malta, een mediterraan eiland met verrassingen

Jacco Budding, in Reizen en weekendtrips op 20 februari 2019
Reageren? Jouw reactie:

Je naam:
Email (wordt niet getoond):
min. 15 karakters, geen links of html svp








TOP STORIES

MEEST GELEZEN (6 mnd)IN REIZEN EN WEEKENDTRIPSIN NUMMER 161














bottom image




Entire © & ® 1995/2019 Gay International Press & Stichting G Media, Amsterdam. All rights reserved.
Gay News ® is een geregistreerde merknaam. © artikelen Gay News; duplicatie niet toegestaan. Opname uitsluitend na schriftelijke toestemming van uitgever, met verplichte bronvermelding gaynews.nl. Door derden overgenomen artikelen worden in rekening gebracht, en zo nodig geincasseerd. Gay News ISSN: 2214-7640, ISBN 8717953072009. Gay News op Wikipedia.
Volg Gay News:
Twitter Issuu
RSS RSS Editors
zelfstandige Escortboys

CMI
Neem contact op
Abonneren
Adverteren






© 1995/2019 Gay News ®, GIP/ St. G Media